Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

MONSTER MAGNET LIVE REVIEW - FIX IN ART, THESSALONIKI / 31-1-2015
















Έχασε στο παιχνίδι της επικοινωνίας  η  «κυβέρνηση» των Monster Magnet στην πρόσφατη μεγαλειώδη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη..

Συγχωρέστε με για τον  παραπάνω  ίσως αυθαίρετο  τίτλο και για την διάθεση μου να διασκεδάσω τις εντυπώσεις από την συναυλία των θρυλικών  αμερικανών stoner rockers ανακατεύοντας  τες  με την πολιτική επικαιρότητα,αλλά  έτσι είναι αυτά:της στιγμής.



Είτε είσαι μπάντα, είτε ..κυβέρνηση, είτε ..ποδοσφαιρική ομάδα, δεν είναι εύκολο να ικανοποιήσεις τους οπαδούς-φίλους-fans  και ταυτόχρονα να κάνεις και το «κομμάτι σου».
Να παίξεις ακριβώς τη μπάλα που θες εσύ ελευθέρα και με φαντασία παίρνοντας  όμως και τους βαθμούς ή να υλοποιήσεις  όλα τα πράγματα για τα οποία σε ψήφισαν και υποσχέθηκες  ακολουθώντας και τις ιδέες σου στο ακέραιο  ή τέλος να κάνεις εκείνο το live που ΚΑΙ θα προωθήσει το τελευταίο (μπορεί και μέτριο) δίσκο σου παίζοντας  τα τραγούδια που εσύ θεωρείς  άξια να παιχτούν  ΚΑΙ να ικανοποιήσεις τους fans που θέλουν να περάσουν καλά.Ναι αλλά ο κόσμος δεν..ψηφίζει?
Νομίζω δεν χρειάζεται να επεκταθώ παραπανω.Το θέμα είναι τι πραγματικά συνέβη το βραδύ του Σαββάτου στο FIX in Art.
Η συναυλία ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο για τα δικά μου γούστα. Ούτε καπνοί ούτε φανφάρες ούτε ντάμες intro που καλά κάνουν και χρησιμοποιούν άλλοι. Ξαφνικά αναβόσβησαν τα φώτα, ένας ένας βγήκαν στη σκηνη,χαιρετισαν τον κόσμο πήραν τα όργανα και ξεκίνησαν. Δηλαδή, «ακούστε μάγκες, εδώ ήρθαμε να κάνουμε το κομμάτι μας και το.. κομμάτι σας..πάμε..»



Τα πρώτα 4 τραγούδια ήταν ότι θα ήθελα να ακούσω για ξεκίνημα πράγμα που με έκανε να σκεφτώ αμέσως  «ωραία θα περάσουμε σήμερα»: The Right Stuff (Monolithic Baby), Look to your orb ,Dopes to Infinity (από το Dopes to Infinity και τα 2), Twin Earth (από το δεύτερο άλμπουμ τους-1993). Και εκεί ήρθε η πρώτη ψυχρολουσία-ισοφάριση στο γρήγορο γκολ που έβαλε η μπάντα: Η φωνή του τραγουδιστή  Dave Wyndorf δεν ακουγόταν σωστά,τουλάχιστον στις πρώτες σειρές όπου και στριμώχτηκα για να βγάλω τις απαραίτητες φωτογραφίες. Κρίμα. Μέχρι να το διορθώσει ο ηχολήπτης και να σώσει έτσι την παράσταση , η..αντιπολίτευση άρχισε να σκάβει τον λάκκο των –δικαίως τόσα χρόνια- συν-κυβερνώντων της υπόθεσης Stoner Rock..
Παρ όλα αυτά η μπάντα  που μπορεί και να μην κατάλαβε τίποτα από το ατυχές γεγονός, συνέχισε παρουσιάζοντας  ουσιαστικά τον προτελευταίο  δίσκο (το Last Patrol) γιατί υπάρχει και ο τελευταίος-συνέχεια υποτίθεται του προτελευταίου με κάποιες διαφορετικές εκτελέσεις συν καινούργια τραγούδια: Clouds, Last Patrol, και Duke λοιπόν το τρίπτυχο που έκανε τον πολύ κόσμο να προσγειώνεται σιγά σιγά και να αρχίσει να ανυπομονεί για το πότε θα έρθει η έκρηξη..
(Το παίξιμο πάντως άψογο από όλα τα μέλη της
Μπάντας:

 
Ο Phil Caivano (Rhythm guitar), ο Bob Pantella (Drums ), ο Garrett Sweeny  (Lead guitar) και ο Chris KosnikBas δεν αφησαν περιθωρια αμφισβήτησης, άξιοι ακόμα και διάδοχοι των προκατόχων τους, μετέφεραν σωστά τον χαρακτηριστικό ήχο της μπάντας επί σκηνής ενώ ο Dave Wyndorf- σαν frontman φαίνεται  σαν σκηνική παρουσία να έχει «βαρύνει» λίγο
σε σχέση με παλιότερα (προφανώς γιατί έκοψε τα ναρκωτικά) όμως από την στιγμή που καταφέραμε να ακούσουμε κα΄λύτερα την  βαριά και μεστή φωνή του καταλάβαμε και τι ήρθαμε τελικά να δούμε και να ακούσουμε).
Αντί για την «έκρηξη» μετά ήρθε το απόλυτο «χάσιμο» του  15λεπτου τουλάχιστον Spine of God (από τον πρώτο δίσκο τους το 1991!!) με την γνωστή μίξη με το classic (D.Mc Lean) American Pie. Σε αυτό το σημείο της άκρας ψυχεδέλειας και του απόλυτου αλλά Hawkwind διαστημικού ταξιδίου υποτίθεται ότι θα πρεπε να πέσουν από κάπου και τα ναρκωτικά,τα χάπια,τα σφηνάκια οι ινσουλίνες, δεν ξέρω τι..Το θέμα είναι ότι δεν έπεσε τίποτα απ όλα αυτά και την στιγμή που η …κυβέρνηση θεωρητικά ξεδίπλωνε το πλήρες πρόγραμμα της για την επόμενη τετραετία, ο κόσμος ζητούσε παραπάνω άρτο και θεάματα. Το αποτέλεσμα ήταν  το σκορ να γίνει 1-2 και  αυτό να με κάνει να πεταχτώ προς τον επάνω  όροφο να δω τον φίλο μου τον Αλέξη, τον Ακη, την Αναστασία και ένα σωρό άλλους γνωστούς   και να διαπιστώσω ότι το ίδιο έκαναν και πολλοί άλλοι, ήταν  δηλαδή η στιγμή του «τι κάνεις, για πες πως πάει η δουλειά» κλπ κλπ, η  στιγμή που οι κυρίες θα πάνε να φρεσκαριστούν λίγο στο Χωλ ενώ οι κύριοι με τη σειρά τους θα πάνε ή να γεμίσουν ή να αδειάσουν το  εσωτερικό δοχείο της μπύρας! Και  όλα αυτά στην συναυλία των Monster Maggnet!
Στο πιο κρίσιμο σημείο λοιπόν της..διαπραγμάτευσης ή του αγώνα (είπαμε σήμερα ανακατεύουμε πολιτική αλλά και ποδόσφαιρο στην ανταπόκριση), εδώ που ένα δυναμικό come back στο live με ένα τρίπτυχο γνωστών τραγουδιών θα ξυπνούσε το κοινό και θα έφερνε τις κυρίες πίσω ξανά στη σκηνή από τα rest  rooms ,  oi M.M. τέλειωσαν την κανονική διάρκεια της συναυλίας  με τα End of time  και  Stay Tuned ,επίσης από τον τελευταίο δίσκο. Έτσι ήθελε να κλείσει η μπάντα,έτσι έκλεισε και σε  αυτό το σημείο νομίζω μπήκε και το 3 γκολ .
Τσιγάρο και αναμονή για το encore με τον κόσμο φυσικά να  αναρωτιέται  «που είναι τα ναρκωτικά», που είναι το Σεξ και το ακατάπαυστο ροκενρολ που μας έταξαν?Που είναι το Powertrip, See You in Hell, Space Lord,Heads Explode ακόμα και το αλήτικο και ταξιδιάρικο- αργόσυρτο God says no? Μην είναι στο encore? Μην είναι πουθενά? Δεν μπορεί..




Το πολυαναμενόμενο encore ξεκίνησε με το Three KingFishers από τον τελευταίο πάντα δίσκο και εκεί που λες «πάει, αυτό ήταν πέφτει η κυβέρνηση με τη μια» μπαίνει ένας δυναμίτης ονόματι Tractor ( το οποίο στη πραγματικότητα δεν ανήκει στο Powertrip  αλλά στο Monster Magnet EP του 1990 άπλα ξαναηχογραφηθηκε και έγινε γνωστό φυσικά αργότερα αφού μπήκε στο πιο εμπορικά πετυχεμενο άλμπουμ της μπάντας ever).
Τι εμενε?Μα το Space Lord φυσικά. Γιατί αν δεν το έπαιζαν και αυτό τότε δεν ξέρω πια θα ήταν το μέλλον αυτής της ομάδας ή το πώς θα έφευγε από το γήπεδο. Space Lord λοιπόν μαδαφακα και μαδερφακερς, σε super- duper εκτέλεση και  η απογείωση ήρθε στις καθυστερήσεις,!Πανικός κάτω στην αρένα και τέλος κάλο – όλα καλά! Τελικό σκορ 2-3 και παρά λίγο η ισοφάριση..Δεν πειράζει, ίσως την επόμενη φορα,ποτε δεν ξέρεις.



Άξιζε η όχι τελικά? Δύσκολη  η  απάντηση. Αν ΔΕΝ  τους είχες δει πιο παλιά  και στις ένδοξες εποχές  τους, τότε ναι καλή ήταν η εμπειρία από μια σπουδαία μπάντα από τις πιο σημαντικές του είδους που  έπαιξε καλά και ας  προδόθηκε από τον ήχο που ειδικά στον επάνω  επίπεδο ήταν κακός.

Να πω την αμαρτία μου,  αυτή ήταν για μένα η πρώτη φορά που ερχόμουν..αντιμέτωπος με τους Monster Magnet (άργησα λίγο το ξέρω)  οπότε δεν έχω μέτρο σύγκρισης με άλλες εμφανίσεις του γκρουπ. Άρα, δεν με νοιάζει το αν ο Dave έκοψε τα ναρκωτικά, πάχυνε και δεν είναι ο ίδιος που ήταν πριν δέκα χρόνια.Τώρα μου ‘κατσε και τους είδα καλώς η κακώς και άλλωστε ούτε και γω είμαι ο ίδιος με πριν από 10 χρόνια..
Έχω πάντως εμπιστοσύνη  στα φιλαράκια  που τους είχαν δει 3 και 4 φορές αλλού  και που μου σφύριξαν μετά το τέλος ότι «αυτή ήταν η πιο υποτονική και ανούσια συναυλία»  των Monster Magnet. Και όμως η συναυλία δεν ήταν ούτε κακή και εγώ θα έλεγα μάλιστα ήταν και αρκετά ενδιαφέρουσα ακόμα και στα σημεία εκείνα που «έκανε κοιλιά», δηλαδή  στην μέση της περίπου και όταν οι αμερικανοί επιδόθηκαν σε ένα χαοτικό-ψυχεδελικό και διαστημικό trip βασισμένο τόσο σε νέα όσο και σε πολύ παλιότερα κομμάτια. Άλλο πάλι και τούτο, σχεδόν άφησαν απ’ έξω από το set list την πιο εμπορική περίοδο και τραγούδια..
Κομμάτια να γίνει λοιπόν..γιατί-σε αυτό συμφωνώ με την εκάστοτε μπάντα που  επιλέγει συνειδητά να παρουσιάσει στον κόσμο όλες τις πλευρές της και όχι μόνο τα «στανταρακια», τις επιτυχίες δηλαδή που θα ικανοποιήσουν ακόμα και τους ψιλο-άσχετους. Και τέτοιους είχε αρκετούς προχθές και για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ αυτούς που δεν έχουν ακούσει όλη τη δισκογραφία του γκρουπ γιατί κατά τα αλλά το κοινό ήταν αμιγώς ροκ και πολύ πολύ ζεστό.
Μήπως τελικά η συναυλία έγινε για τους απόλυτα μυημένους φίλους του γκρουπ που γουστάραν αφάνταστα τα ξεχσμένα σχεδόν τραγούδια των πρώτων (ψυχεδελικών και διαστημικών) δίσκων και το τελευταίο 'αλμπουμ που ουσιαστικά μας γυρνάει σε εκείνη την εποχή? Μήπως τελικά η μπάντα γερνάει και όπως καθένας που γερνάει αρχίζει να γυρνάει στα "παλιά"?
Τέτοιες εύκαιρες  τελικά δεν χάνονται με τόσο διψασμένο και καυλωμένο κοινό..Αλλά είπαμε και στην αρχή, η μάχη της επικοινωνίας-αν την ένοιαζε την μπάντα να την κερδίσει-χάθηκε, ο λαός την επόμενη φορά  ίσως  ψηφίσει άλλους..


Set list

The Right Stuff
 Dopes to Infinity
Look to your orb
Twin Earth
Clouds
 Last Patrol
 Duke
Spine of God
End of time
 Stay Tuned

Encore:
KingFishers
Tractor
Space Lord

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014

Jimmy Page: How Stairway to Heaven was written - BBC News

Μετά από τόσα χρόνια επιτέλους μάθαμε..



BEST OF 2014 MUSIC- ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ALBUMS & ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ TΗΣ "ΣΚΟΥΡΙΑΣ"!







Πιστοί στη παράδοση και ιδού τα καλύτερα που ακούσαμε και παίξαμε μέσα στο 2014! Με σειρά προτεραιότητας (αλλά όχι αυστηρή)!

 

ALBUMS (30+1)

Rival_Sons-Great Western Valkyrie
The Black Keys - Turn Blue
Jack White – Lazaretto
Bruce.Springsteen-High.Hopes
Leonard Cohen - Popular Problems
Beck - Morning Phase
Blues Pills - Blues Pills
St. Vincent - St. Vincent
The War On Drugs - Lost In The Dream 
Royal Blood - Royal Blood
Band of Skulls – Himalayan
Dr. John - Ske-Dat-De-Dat_ The Spirit Of Satch
The flying Colors-Second Nature
Lana Del Rey – Ultraviolence
Benjamin Booker - Benjamin Booker
The Afghan Whigs - Do To The Beast
Mac DeMarco - Salad Days
Foo Fighters - Sonic Highways
Ty Segall - The Manipulator Retail
Tom Petty And The Heartbreakers - Hypnotic Eye
Robert Plant - Lullaby And… The Ceaseless Roar
Allah-Las - Allah-Las
john Garcia- john Garcia
Pink Floyd - The Endless River
Swans - To Be Kind
Solstafir – Otta
Thom Yorke - Tomorrow's Modern Boxes
Damon Albarn - Everyday Robots
Prince - Art Official Age
Interpol - El Pintor
U2 - Songs of insolence




 SONGS (30)


Bruce Springsteen - Heaven's Wall
Blues Pills- High Class Woman
Coldplay-A Sky Full Of Stars
Rival_Sons-Good Things
The Afghan Whigs – Matamoros 
The Black Keys-Turn Blue
Coldplay-Ghost Story
Lana Del Rey-West Coast
Leonard Cohen-Slow
St. Vincent-Digital Witness
Band of Skulls- I Guess I Know You Fairly Well
Within Temptation - And We Run
Mac DeMarco-Brother
Beck-Blue Moon 
The Black Keys-In Our Prime
Mark Lanegan Band - Harvest Home
Nick Cave & Debbie Harry - Into the fire
Royal Blood-Little Monster
Benjamin Booker-Always Waiting
Jack White - I Think I Found The Culprit
Tom Petty & The Heartbreakers -U got me high
Dr John-Mack The Knife
ACDC -  Play Ball
Iggy Pop &Nick Cave (feat. Thurston Moore) - Nobody's City
 Foo Fighters-Congregation
St. Vincent-Huey Newton
Pixies - Blue eyed hexe
U2-This Is Where You Can Reach Me Now
Interpol-All the Rage Back Home
Damon Albarn – Lonely press play