Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

BEST ALBUMS of 2017


 ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, Η ΛΙΣΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!











Foo Fighters - Concrete and Gold
Steven Wilson - To The Bone
Tori Amos - Native Invader
Dan Auerbach - Waiting On A Song
 Beck - Colors
 Robert Plant - Carry Fire
Queens of the Stone Age - Villains
Lana Del Rey - Lust For Life
The National - Sleep Well Beast
Thundercat - Drunk
Kasabian - For Crying Out Loud
Lorde - Melodrama
Arcade Fire - Everything Now
Charlotte Gainsbourg - Rest
Laura Marling - Semper Femina
 The xx - I See You
U2 - Songs Of Experience
 St. Vincent - MASSEDUCTION
 Kendrick Lamar - DAMN
 LCD Soundsystem - American Dream
 Father John Misty - Pure Comedy
 Ray Davies - Americana
 Paramore - After Laughter
 Wolf Alice - Visions of a Life
The War on Drugs - A Deeper Understanding
Syd - Fin

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

GUNS 'N' ROSES NOT IN THIS LIFETIME TOUR! ΕΚΔΡΟΜΗ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!








Life is too short, so...
ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ (2 ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ) ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΥΣ GUNS N ROSES LIVE!
ΠΑΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ,ΑΝΕΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ..
ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: ΑΠΟ 320e το ατομο- ΟΛΑ ΜΕΣΑ!!
ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ 4/7-ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΕΜΠΤΗ 6/7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ 6947777927
tours@rockarolla.eu

* ΚΛΕΙΣΤΕ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ, ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΚΕΤΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ SOLD OUT!!
** Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΚΟΥ ΠΑΚΕΤΟΥ(320) ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ.ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΣΠΕΥΣΑΤΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΜΕΣΑ!
*** ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΣΕ ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΗΣΟΥΝ 3 ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ (ΔΕΥΤΕΡΑ 3/7-ΤΕΤΑΡΤΗ 5/7 ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΕΜΠΤΗ 6/7)

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:
ΠΑΜΕ ΑΝΕΤΑ-ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΦΤΗΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ!
H καλυτερη συναυλιακη εκδρομη του φετινου καλοκαιριου!
Bλεπουμε live μια απο τις σπουδαιοτερες μπαντες του πλανητη ever και ταυτοχρονα να διασκεδαζουμε σε μια απο τις ομορφοτερες πολεις της Ευρωπης!

TIMH ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΑΠΟ 320 ΕΥΡΩ.ΑΤΟΜΟ (με εισιτηριο συναυλιας).
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:
-ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
-ΔΥΟ ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕ ΠΡΩΙΝΟ
-ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ-ΑΡΕΝΑ ( Η ΤΙΜΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ LIVE)

ΕΠΙΠΛΕΟΝ: ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ (ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ)

Και φυσικα..ΜΠΟΛΙΚΗ ΤΡΕΛΑ!

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ 6947777927
tours@rockarolla.eu


ΣΥΝΤΟΜΑ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣ

* H TIMH TOY ΒΑΣΙΚΟΥ ΠΑΚΕΤΟΥ (320 ΕΥΡΩ) ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ. ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ,ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ.

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ RED ELEPHANT TRAVEL AGENCY
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ
ROCKAROLLA RADIO
www.rockarolla.eu

Συναυλια Depeche Mode Στο Terra Vibe! Εκδρομη Με Τον Rockarolla







The Global Spirit Tour Depeche Mode is here!
ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΟΥ..ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ SUPER ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ROCKAROLLA and RADIO ACROPOLIS OFFICIAL GROUP & Rockarolla Radio!!
ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ (MONO METAΦΟΡΑ):
35 ΕΥΡΩ
ΤΗΛΕΦ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
6947777927
ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΣΑΣ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΕΔΩ:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSc4B4gX9ExFYfcyJljf2vDGHlUos5RJVqKh82-dC-zqqFpQJg/viewform?usp=send_form


INFO:

Ξεκιναμε το πρωι της ιδιας ημερας στις 9πμ απο το αγαλμα του Βενιζελου στη Θεσσαλονικη και επιστρεφουμε αμεσως μετα την συναυλια!
### ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ ΔΩΡΩΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ!

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ Rockarolla Radio
www.rockarolla.eu

*ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΕΔΩ:
http://www.rockarolla.eu/all/rr-news/item/2298-depeche-mode-terra-vibe

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ ΣΤΟ:
tours@rockarolla.eu
*Η κράτηση γίνεται συμμετοχή μόνο μετά την πληρωμή
ΤΗΛΕΦ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
6947777927


ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:
Όσοι θέλουν να συμμετέχουν πρέπει σύντομα να κατοχυρώσουν και να πληρώσουν τη θέση τους.
Η θέση κατοχυρώνεται ΜΟΝΟ από τη στιγμή που πραγματοποιείται η πληρωμή.
Η αναχώρηση των λεωφορείων θα πραγματοποιηθεί στις 9πμ απο το αγαλμα του Βενιζελου στη Θεσσαλονικη
.
Εάν υπάρχουν άτομα κάτω των 18 ετών χωρίς συνοδό θα πρέπει να ενημερώσουν διότι θα χρειαστεί να προσκομίσουν υπεύθυνη δήλωση του Ν. 105 με υπογραφή και των 2 γονέων.
Η εκδρομη θα πραγματοποιηθει εφ οσον συμπληρωθει ο απαιτουμενος αριθμος ατομων, αναλογα με το μεγεθος του λεωφορειου που θα συμβεβληθει μαζι μας.

the Rockarolla Team
www.rockarolla.eu

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

BEST ALBUMS OF YEAR 2016!

 TA 20 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜΣ ΤΟΥ 2016!









ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, ΙΔΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΠΑΝΤΑ ΤΙ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ" ΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 21:00 ΣΤΟΝ ROCKAROLLA RADIO- www.rockarolla.eu


 
Metallica - Hardwired…To Self-Destruct

David Bowie - Blackstar

Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree

Radiohead (2016) - A Moon Shaped Pool

Bon Iver - 22, A Million

Leonard Cohen, 'You Want It Darker'

Green Day - Revolution Radio

Pixies - Head Carrier

Opeth - Sorceress

Kings of Leon - WALLS

Paul Simon, 'Stranger to Stranger'

Steven Wilson - 4 12

Iggy Pop, 'Post Pop Depression

Red Hot Chili Peppers - The Getaway

The Last Shadow Puppets - Everything You’ve Come To Expect

Moby & The Void Pacific Chior - These Systems Are Falling

Rolling Stones, 'Blue & Lonesome'

Drive-By Truckers, 'American Band'

Van Morrison - Keep Me Singing

Wilco - Schmilco


Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

MUSE LIVE REVIEW- EJEKT FESTIVAL, ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΡΟΥ 23/7/2016




"Η Μούσα ήταν εκεί ..ο κόσμος επίσης εκεί και διψασμένος..ο Matthew και η παρέα του γνώριζαν καλά τι έπρεπε να κάνουν..Όλα σχεδόν  ήταν όπως έπρεπε. Να κρατούσε και λίγο παραπάνω.."
Ο Κώστας Πετρίδης μεταφέρει τις εντυπώσεις του από την συναυλία και ταυτόχρονα αναλύει το φαινόμενο Muse!

 Διαβάστε εδώ όλο το άρθρο:
 
http://www.rockarolla.eu/all/rr-news/item/2291-muse-live-review-eject-festival-23-7-2016






























MUSE LIVE REVIEW- EJECT FESTIVAL, ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΡΟΥ 23/7/2016


MUSE LIVE REVIEW- EJECT FESTIVAL, ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΡΟΥ 23/7/2016

"Η Μούσα ήταν εκεί ..ο κόσμος επίσης εκεί και διψασμένος..ο Μάθιου και η παρέα του γνώριζαν καλά τι έπρεπε να κάνουν..Όλα σχεδόν  ήταν όπως έπρεπε. Να κρατούσε και λίγο παραπάνω.."
Ο Κώστας Πετρίδης μεταφέρει τις εντυπώσεις του από την συναυλία και ταυτόχρονα αναλύει το φαινόμενο Muse!






13627232 1082173888535254 7088701519603664134 n

Με τους Muse είχα και έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Λίγο το ότι τους παρακολουθώ και μου αρέσουν από το 1998-99 και το πρώτο τους Showbiz, λίγο το ότι τα μουσικά μου ακούσματα και γούστα πηγαίνουν προς το μονοπάτι που επέλεξαν σαν μπάντα να διαβούν, λίγο το ότι δεν υπάρχουν πλέον πολλά τέτοιου είδους συγκροτήματα, λίγο –τέλος- το ότι έπεσα μέσα στις  προβλέψεις μου πριν καμιά ντουζίνα χρόνια και βάλε(γραπτές και ραδιοφωνικές) που έλεγαν ότι θα εξελιχτούν σε πολύ μεγάλο γκρουπ και θα αφήσουν εποχή..
Βέβαια, το κερασάκι στην τούρτα ήρθε το 2007 όταν τους είδα για πρώτη φόρα στο εξωτερικό, όπου τότε κατάλαβα το ότι οι Muse έχουν  ταυτόχρονα και όλες τις προδιαγραφές της  stadium Rock μπάντας, το να είσαι δηλαδή συγκρότημα που να γεμίζει μεγάλα σταδια,είτε με κόσμο,είτε με τον ήχο σου,είτε και με τα δύο φυσικά. Κρατήστε το αυτό γιατί είναι σημαντικότατο, καθώς τέτοιες  νέες μπάντες στο  είδος,  σπανίζουν χαρακτηριστικά στην εποχή μας.
Ήρθε η ώρα λοιπόν να «τσεκάρω» τι απέγινε εκείνη η φοβερή ενεργεία που είδα τότε και πως εξελιχτήκαν οι Muse αυτά τα τελευταία χρονιά την ώρα που βέβαια η καθιέρωση και η εμπορική επιτυχία είναι πλέον κάτι παραπάνω από δεδομένη.

13614956 1082187708533872 6018987384767696231 n



Με έναν καλό και δημοφιλή νέο δίσκο (Drones) στις βαλίτσες τους και ένα κοινό τόσο διψασμένο, κοινό που η αλήθεια είναι ότι δεν τους τίμησε ιδιαίτερα στην τελευταία τους επίσκεψη στην Ελλάδα  (ή πολύ απλά δεν τους ήξερε τότε), αλλά και με πολλούς, πάρα πολλούς νέους fans μέσα σε αυτό,ε δεν θέλει και πολύ για να κερδίσεις τον τίτλο της πιο δημοφιλούς συναυλίας του καλοκαιριού! Πρέπει όμως να το αποδείξεις αυτό και στο..γήπεδο! Οι Muse νομίζω προχτες,αυτό έκαναν στην Πλατεία Νερού..

13627066 1082173671868609 7939292610369236007 n

Τι είδαμε και τι ακούσαμε λοιπόν? Είδαμε ένα άκρως επαγγελματικό σετ, αυστηρά δομημένο και στημένο και με την υποστήριξη ειδικών σκηνικών και εφέ (ε ναι,τα χρόνια περνούν και εξελισσόμεθα κάνοντας ταυτόχρονα και πιο ακριβό το όλο project..) και ακούσαμε ένα συνδυασμό νέων και παλιότερων τραγουδιών, προωθώντας το Drones αλλά και φυσικά ικανοποιώντας και το κοινό (όλο άραγε?) με κάποιες από τις «επιτυχίες» του παρελθόντος. Αχ αυτές οι επιτυχίες του παρελθόντος..το «Αχ» πάει σε αυτές που δεν ακούστηκαν,όμως το επιτυχία σε αυτήν την μπάντα είναι κάτι που χωρεί πολύ κουβέντα τελικά.
Ξεκίνησαν με το Psycho. Αναμενόμενο λόγω  και της  προ-ηχογραφημένης εισαγωγής από τον φρέσκο δίσκο, η οποία ταίριαξε απόλυτα σαν intro μαζί με το αντίστοιχο βίντεο στο τεράστιων διαστάσεων wall από πίσω. Ο Bellamy  βγήκε στην σκηνή μαζί με την υπόλοιπη μπάντα μέσα σε αποθέωση και με την αύρα ροκ σταρ!!Υπό συζήτηση και αυτό..

13686498 1082199291866047 5937433671730917364 n



Οι Muse στα  live τους ακούγονται  ακόμα πιο ροκ και πιο δυναμικοί  απ ότι στον δίσκο και αυτό αμέσως φάνηκε. Ωραίο μπάσιμο λοιπόν. Όταν όμως στο «καπάκι» εκσφενδόνισαν στον πειραιώτικο ουρανό το  καταιγιστικό Ριφ του Plug in Βaby,καταλαβαίνετε τι έγινε..
Κοίταξα γύρω και είδα τους πάντες –πιτσιρικάδες κυρίως,  εκτός από το να χτυπιούνται  να τραγουδούν και όλους τους στίχους! Διαβασμένο λοιπόν το κοινό..
Οι Muse συνέχισαν το show ξεδιπλώνοντας σιγά όλα εκείνα τα στοιχεία της μουσικής  αλλά και της σκηνικής παρουσίας που τους έκαναν τόσο αγαπητούς: Είναι αυτός ο συνδυασμός - το ανακάτεμα  αν θέλετε- του μελωδικου,ρομαντικου και σε πολλά σημεία προερχόμενου εκ της κλασικής μουσικής  παιδείας  του «αρχηγού» Matthew Bellamy,  μουσικού ιδιώματος ,με την δυναμική art-progressive και πολλές φορές σκληρή rock χροιά που δίνει συνολικά η μπάντα . Το ανεβοκατέβασμα εκείνο και η κορύφωση  στα τραγούδια τους που σε ανεβάζει πάνω στο τεράστιο κύμα που σηκώνουν οι συνθέσεις και ενορχηστρώσεις  από  όποιο  ντουλάπι  κλασικής ή ροκ και αν προέρχονται αυτές!
O Matthew λοιπόν..το ειχα γράψει και  παλιά,είναι «όλα τα λεφτά», είναι ένας ιδιοφυής μουσικός «εγκέφαλος», όμως για αυτό δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο-τα ξέρετε καλυτέρα.

13754480 1082187665200543 7754660484624581052 n


Μετά το Interlude που μας ηρέμησε λίγο «φτιάχνοντας» και λίγο την ατμόσφαιρα, ήρθε το Hysteria (αγαπημένο) για να μας ξεσηκώσει πάλι δίνοντας και μια μίνι έκπληξη (τα συνηθίζουν αυτά) στο τέλος του με το διασκεδαστικό ανακάτεμα του φινάλε του τραγουδιού με τα Heartbreaker (Led Zeppelin) και Back in Black (AC/DC),έτσι για να κάνει και τον κάθε «παλιό-ροκά» να νιώσει ξανά παιδί..
Το πρώτο μέρος της συναυλίας (δίκια μου αυθαίρετη διαπίστωση-διαίρεση,αλλα έτσι το αντιλήφθην) έκλεισε με το Butterflies & Hurricanes και το Bliss και με ακόμα δυο διαπιστώσεις: Ο ήχος ήταν τρομακτικά κάλος (!),δυνατός όπως έπρεπε και φανερά μελετημένος. Υπήρξαν στιγμές που σκαφτόσουν: Πλακά μας κάνουν? Τι ακούμε ?Playback?  Δεύτερον, κάπου εδώ συνειδητοποιείς ότι  τα ποιοτικά μουσικά στοιχειά  των Muse, τους φέρνουν πολύ κοντά στο να  παραλληλίζονται άνετα με συγκροτήματα του ένδοξου παρελθόντος  όπως οι Queen αλλά και οι Uriah Heap.. Ναι..οι Uriah Heap της εποχής μας είναι οι Muse!Μιλώ σοβαρά σας λέω.. Άλλωστε και όταν είχα δει τους Uriah Heap πολύ παλιά στην Ελλάδα (οντάς ακόμα στην καλή τους περίοδο από άποψη δημοτικότητας),έπαιξαν απελπιστικά λίγη ώρα..Αλλά αυτό θα το ξανασυναντήσουμε  παρακάτω..

13775421 1082188115200498 8636201519490127959 n


Το The 2nod Law-Isolated System ήταν η «ηρεμία πριν την καταιγίδα» και η καταιγίδα  ήρθε με τα Handler (από τις σκληρότερες στιγμές του Drones) , με το Super massive Black Hole (εκπληκτική η εκτέλεση) και Munich Jam οπού «εδώ σας κάνουμε ξεκάθαρο ότι μπορούμε να παίξουμε σκληρά όσο και μια metal μπάντα»,αναδεικνύοντας ταυτόχρονα και  τις δυνατότητες των  Chris Wolstenholme (μπάσο) και Dominic Howard (drums) ιδρυτικών μελών της μπάντας και κατά την άποψη μου αναντικατάστατων.
Η εναλλαγή δυνατών με μελωδικών στιγμών  καθώς και οι τρομερές επιδόσεις του Matthew στα φωνητικά με τα φαλτσέτα και τα βιμπράτο του να σκίζουν τον αέρα, συνεχίστηκε με το αιθέριο, ρομαντικό  και γλυκύτατο Madness (πάντα πίστευα ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα κλασικό U2 song..), τα φώτα να ανάβουν και τον κόσμο να τραγουδάκι σχεδόν αγκαλιασμένος και κουνώντας τα χέρια..Τι ωραία..Όλα κυλούσαν έτσι όπως «έπρεπε» και μάλλον μονό εγώ ήμουν αυτός ( ίσως και κάποιοι άλλοι τελικά εκεί πίσω) που θα προτιμούσαν στην θέση του να ακούσουν ένα Feeling Good ας πούμε..
Σε αυτό το σημείο –αν και σαφώς ικανοποιημένος σε γενικές γραμμες,σκέφτηκα ότι δεν θα μπορούσα να περιμένω κάτι παραπάνω από τους Muse του σήμερα καθώς ήταν εμφανές ότι η μπάντα ήθελε να ικανοποιήσει όλες τις..γενιές και κυρίως τις πιο πρόσφατες, χωρίς να ρισκάρει περισσότερες εκπλήξεις, λογικό και επαγγελματικό θα μου πεις.

13614956 1082187661867210 5498246887737739502 n


Dead Inside, Starlight και  Time is Running Out ήρθαν -όπως ήταν αναμενόμενο-για  να απογειώσουν την συναυλία με  τον κόσμο –τουλάχιστον μπροστά οπού ήμουν – να χοροπηδαει σε κατάσταση έκστασης:! Το πλήθος στην κυριολεξία «ρουφούσε» τα τραγουδια, τα ριφς , τις κλασικές κλίμακες και τα ρεφρέν δείχνοντας να περιμένει πολύ καιρό για όλα αυτά..
Το τρίτο και τελευταίο μέρος της συναυλίας (είπαμε δικιά μου αυθαίρετη εκτίμηση η διαίρεση του show) θα συζητηθεί. Όχι ότι δεν θέλαμε να ακούσουμε τα Uprising (καθηλωτικό),  το Mercy (we are all happy now) και  το Knights of Cydonia ( ο καθιερωμένος ύμνος-φινάλε των εμφανίσεων των Muse μαζί με την ala spaghetti western εισαγωγή). Απλά τα περιμέναμε σε άλλη στιγμη,εκτός από το τελευταίο βέβαια.. Καθώς επίσης περιμέναμε και κάποιο encore που δεν έγινε ποτέ, encore που δεν μπορεί να αντικαταστήσει  η στιγμή της πλήρους εφορίας που προκάλεσαν τα τεραστία μπαλόνια, οι σερπαντίνες και τα χιλιάδες χαρτάκια που εκτοξευτήκαν στον Αττικό ουρανό..! Ακραίος επαγγελματισμός ? Βρετανική τυπικότητα? Όχι όχι..Για κάποιο λόγο στην συγκεκριμένη συναυλία το σετ ήταν ενιαίο μέχρι το τέλος έτσι απλά.Και μπορεί ο κόσμος να έφυγε ικανοποιημένος,αλλά σίγουρα δεν έφυγε χορτασμένος. Έχει πολύ σημασία αυτό τελικά? Νομίζω ναι, στην Ελλάδα ναι. Έτσι έχουμε μάθει εμείς και για αυτό είμαστε και από τα πιο θερμά συναυλιακά κοινά. «Μην μας το λέτε όμως μονό, ανταμείψτε μας κιόλας». Ε?Ο κόσμος διαλύθηκε σιγά με το χαμόγελο και την ικανοποίηση που λέγαμε (και μπόλικο ιδρώτα σκορπισμένο στα τσιμέντα της Πλατειάς Νερού) αλλά νομίζω  ότι αυτή η εμφάνιση θα μείνει με την τελευταία πικρή γεύση: Μια ώρα και 35 λεπτά ΜΟΝΟ και χωρίς το δεύτερο χειροκρότημα του Encore..?

13686717 1082173941868582 8234007480930919982 n


Όμως και γενικότερα η επικοινωνία του γκρουπ ήταν τυπική. Αρκετά ‘Thank you” και μερικά σπαστά ελληνικά και αυτό είναι ολο.Τα λέω αυτά γιατί έχω δει τους Muse και σε πιο «χαλαρή» φάση και ας έπαιζανν μπροστά σε 50000 κόσμου. Τους έχω δει να πίνουν και κάνα νερό ενδιάμεσα,να λένε 5 κουβέντες παραπάνω και να αυτοσχεδιάζουν πολύ περισσότερο στα τραγούδια. Όμως είπαμε και πιο πάνω, οι εποχή έχει αλλάξει για αυτήν την μπάντα-εμπορικά και επαγγελματικά προς το καλύτερο και όταν πλέον θεωρείσαι  -ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ απ ότι φαίνεται -μια από τις κορυφαίες ροκ και ταυτόχρονα  μια από τις πιο «ζωντανές» στα live της  μπάντες στον πλανήτη, τότε σηκώνεται και η μύτη σου λίγο πιο ψηλά. Εκεί είναι και το δύσκολο όμως! Το να καταφέρεις να είσαι και ροκ ταυτόχρονα ακόμα και όταν  έρχεται η επιτυχία και η καταξίωση (και τα εκατομμύρια πωλήσεων) ή ακόμα και όταν σε πιάνει καμιά φόρα η μεγαλομανία  του να θες  να μοιάσεις  ή να πλησιάσεις  (ματαία φυσικά) ιερά τέρατα όπως  οι Queen!
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το όλο θέμα γύρω από τους Muse και την συναυλία τους. Στο ότι εδώ πλέον έχουμε να κάνουμε με μια από τις πιο δημοφιλείς και ταυτόχρονα δημιουργικές , μια από τις πιο mainstream (όχι alternative πια..) αλλά ταυτόχρονα και ποιοτικές μπάντες στον πλανήτη.! Οι Muse εξελιχτήκαν μέσα από τους όποιους πειραματισμούς και στροφές στην μουσική τους, καθιέρωσαν τον δικό μοναδικό τους ήχο και στυλ αφού πρώτα είχαν χαρακτηριστεί σαν μια πιο ροκ υβριδική έκδοση η ακόμα και καρικατούρα των Radiohead και αφού αποτίναξαν αυτόν το χαρακτηρισμό βούτηξαν στα βαθιά.. Θέλει δουλειά αυτό., ακόμα και όταν όλα αυτά είναι ένα αριστοτεχνικό μαγείρεμα πολλών επιρροών και μουσικών καταβολών: Από τον Tsaikofski  και τον Beethoven,μέχρι τον Hendrix και τους  Zeppelin..Και να σκεφτεί κανείς, ότι όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της απόφασης του ηγέτη τους –προφανώς σε μικρή και ευαίσθητη ηλικία, να ακολουθήσει  τον δρόμο της ροκ και του θεάματος αντί να κάνει καριέρα σαν τενόρος,πιανίστας η ότι άλλο ήθελε στην κλασική μουσική και στην όπερα..Πως τα φέρνει καμιά φόρα η ζωή ε?

13614956 1082187708533872 6018987384767696231 n


Για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους ΔΕΝ θα γκρινιάξω πολύ ούτε για το ότι έπαιξαν σχετικά  λίγη ώρα χωρίς να κάνουν ένα encore που θα έβαζε στο τέλος την σφραγίδα της πιο πετυχημενης συναυλίας φέτος,ούτε για το σετ λίστα που για εμένα  ήταν ελλιπές και όχι καλά «μοιρασμένο» συμφώνα με την  δισκογραφία τους  συνολικα,ούτε για το ότι αγνόησαν παντελώς το πρώτο άλμπουμ τους (έστω ένα Muscle Museum ρε παιδάκι μου..), ούτε για το ότι είδαμε στην Ελλάδα μια μίνι έκδοση του Drones Show που παρέχεται  σε φουλ έκδοση και σκηνικά με τα ιδία χρήματα σε άλλες πόλεις του κόσμου, ούτε τέλος για το ότι δεν άκουσα τραγούδια όπως το New Born, Map of the Problimatique, Stockholm Syndrome,Feeling Good..
Αυτό που είπαν οι περισσότεροι λοιπόν: «Περάσαμε καλά, σε κάποιες στιγμές απογειωθήκαμε, σμπρώξαμε, χορέψαμε,τραγουδήσαμε  όλοι μαζί, τραβήξαμε τα βιντεάκια μας  και τις φωτογραφίες μας, βγάλαμε τις selfie μας,καναμε check in στο facebook και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής ιδρωμένοι και χαρούμενοι.
Στον επόμενο δίσκo τα λέμε ξανά..

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

David Bowie - Lazarus











Το απολυτο φιναλε ενος ιερου τερατος της ροκ..Μας ειχε προειδοποιησει- αποχαιρετησει με το τελευταιο του κλιπ..


Εχω την εντυπωση οτι αρχιζουμε να ξεμενουμε απο Hρωες..
καλο ταξιδι "Xαμαιλεoντα", "Ziggy", "Duke", David..

Η "ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ LEMMY"









Στο rock'n'roll ,δεκαετίες τώρα, υπάρχουν 2 τύποι σταρ. Αυτοί που ανήκουν στην "κατηγορία" Lemmy,και οι υπόλοιποι. Η κατηγορία Lemmy όμως είναι αυτή που εμπνέει τους πάντες σε οτι κάνουν,από το μικρό παιδάκι μέχρι τον διάσημο ροκ σταρ, έτσι ώστε να συνεχιστεί το "παραμύθι"..Αυτός που μετά από εκκατομύρια πωλήσεις δίσκων συνεχίζει να είναι αυθεντικός,αγνός,"αλήτης" και μακριά από τα ηλίθια φώτα της δημοσιότητας,ανήκει στην κατηγορία Lemmy.Ελπίζω μαζί του να μην έφυγε μια ολόκληρη κατηγορία..

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

TA ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ "ΣΚΟΥΡΙΑΣ" ΓΙΑ ΤΟ 2015!



Οπως κάθε χρόνο, οι λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς που φεύγει είναι εδώ!
 Ιδού λοιπόν τι ακούσαμε περισσότερο,παίξαμε πολύ και φυσικά μας άρεσε από το μουσικό 2015.


                                                                       ALBUMS

Alabama Shakes- Sound & Color
Florence + The Machine - How Big How Blue How Beautiful
FFS (Franz Ferdinand and Sparks)
Marilyn Manson-The Pale Emperor
The Arcs - Yours, Dreamily
Steven Wilson - "Hand.Cannot.Erase"
   Kamasi Washington-The Epic!
Beirut - No No No
Puscifer – Money Shot
Adele - 25
The Jon Spencer Blues Explosion - Freedom Tower No Wave Dance Party
   Dave Gahan & Soulsavers - Angels and Ghosts
Lana del Ray-Honeymoon
Björk-Vulnicura

                                                    Beach House - Depression Cherry

Clutch - Psychic Warfare
Blur - The Magic Whip

Muse - Drones
Destroyer - Poison Season

                                                      My Morning Jacket - The Waterfall                                             ChrisCornell - Nearly Forgot My Broken Heart
                                      Noel Gallagher's High Flying Birds - Chasing Yesterday

Tame Impala - Currents 
Faith No More — Sol Invictus
Coldplay-A Head Full of Dreams 
Protomartyr - The Agent Intellect
Chris Cornell, 'HigherTruth'
 Iron Maiden, 'The Book of Souls'
 Wilco - Star Wars
 Editors - In Dream


SONGS

David Bowie - Blackstar
FFS- Johnny Delusional
Alabama Shakes- Don't Wanna Fight
Florence + The Machine - Delilah
Kendrick Lamar-15 i
Marilyn_Manson-Deep Six
Beirut-Perth
 The Arcs-Outta My Mind
Radiohead - (SPECTRE) Sequence
Noel Gallagher's High Flying Birds-In The Heat Of The Moment
Clutch-Our Lady of Electric Light
Editors-The Law (Feat. Rachel Goswell)
Coldplay-Adventure of a Lifetime
Dave Gahan & Soulsavers - All of This and Nothing
Destroyer- Times Square
Lana del Ray-Music to Watch Boys To
What Kind Of Man-Florence and the Machine
Muse-Psycho
björk- stonemilker
My Morning Jacket-Compound Fracture
Puscifer- The Life of Brian (Apparently You Haven't Seen)
Selena Gomez - Revival (!)
Sleepin Pillow  Amplifier in my heart






                                             
                                       

                                                           



                                                                                                     




 



                                                        

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

The Jon Spencer Blues Explosion/ Million Hollers / Missawoman @ Principal



The Jon Spencer Blues Explosion/ Million Hollers / Missawoman @ Principal

Τον περιμέναμε εδώ και χρόνια, δεν πειράζει. Άξιζε η αναμονή..
Γράφει για την συναυλία ο Θωμάς Παπάς







Το live των The Jon Spencer Blues Explosion είχε ανακοινωθεί εδώ και αρκετούς μήνες αλλά μάλλον διέλαθε της προσοχής των διοργανωτών ότι όλο το απόγευμα το κέντρο της πόλης θα είναι απροσπέλαστο λόγω των διαδηλώσεων στα πλαίσια της ΔΕΘ για αυτό και η προσέλευση του κόσμου ήταν και μειωμένη αλλά και αρκετά αργοπορημένη στο συναυλιακό χώρο.

Κάτι οι διαδηλώσεις λοιπόν κάτι η αδιανόητη ζέστη για τα δεδομένα της εποχής αλλά και οι παράλληλες συναυλιακές εκδηλώσεις εντός των τειχών της πόλης, είχε σαν αποτέλεσμα να γράψει ακόμη και ο “γνωστός” ροκ συναυλιακός πυρήνας της σημαντικές απουσίες σε αυτό το μοναδικό και πρώτο ραντεβού με το ζωντανό θρύλο του νεοϋορκέζικου rock ‘n roll.Με το Principal να είναι ακόμη σχεδόν άδειο και το ρολόι να γράφει 10 παρά τέταρτο οι Θεσσαλονικείς Missawoman ανέβηκαν στη σκηνή για να μας παίξουν ένα μεστό 20λεπτο σετλιστ αποτελούμενο από 5 τραγούδια. Για μένα ήταν η πρώτη φορά που τους είδα και με εξέπληξαν ευχάριστα με τις ευρηματικές τους συνθέσεις αλλά και το αλά Marr κιθαριστικό τους παίξιμο (ίσως για αυτό περισσότερο μιας και οι παλιές αγάπες δε σβήνουν ποτέ...). Η σετλιστ μου παραχωρήθηκε ευγενικά από τον μπασίστα τους και καλό φίλο Σωτήρη:  

Count to ten
    Zero me
    Crippled Fox
    Cut of my head
    Heroine


Σε λιγότερο από ένα δεκάλεπτο οι Million Hollers τους ειχαν διαδεχτεί στο stage με νέο line- up από την τελευταία φορά που τους είχα δει (έχει περάσει βέβαια και κάποιος καιρός...) μιας και αλλάξαν ντράμερ. Το electric blues'n'roll trio από την πόλη μας που βρίσκεται ήδη στον 4ο χρόνο ζωής του στα μάτια μου παρουσιάστηκε πολύ βελτιωμένο τόσο σε σκηνική παρουσία όσο και γενικά στο παίξιμο τους.
Με την αρωγή και του Μάνου σε δύο τραγούδια - frontman των This is Nowhere (άλλης μπάντας που ανήκει στο δυναμικό της Hands in Sand) ξεσήκωσαν το πιστό και όχι μόνο κοινό τους αποτελώντας το ιδανικό προοίμιο για αυτό που θα ακολουθούσε. To 30λεπτο setlist τους είχε σαν άξονα κυρίως το πρόσφατο τους EP 'Once upon a whiskey' αλλά και το παλιότερο τους ομώνυμο 7" single, κέρδισαν τις εντυπώσεις και απέδειξαν ότι άξιζαν και με το παραπάνω να ανοίξουν και πάλι συναυλιακά ένα μεγάλο όνομα. Ακολουθεί η setlist όπως μας την παραχώρησε ευγενικά η μπάντα:   

Million Hollers
    A song to hide behind (hail!)
    Like a wolf
    Wreck
    Once upon a whiskey
    Supernova future
    Dopamine baby
    Explanation below










Το ρολόι έλεγε 11 και τέταρτο, οι τελευταίες λεπτομέρειες όσον αφορά τον ήχο είχαν ρυθμιστεί, το Principal σα να γέμισε λίγο μπροστά όταν ήρθε η στιγμή της έκρηξης με την εμφάνιση της τριάδας των The Jon Spencer Blues Explosion με την αστερόεσσα κρεμασμένη στο φόντο όπως πάντα στις συναυλίες τους. Με δύο κιθάρες και drums, τα φωνητικά σχεδόν εξ ολοκλήρου να τα αναλαμβάνει ο Jon Spencer, τον Judah Bauer να παίζει την κιθάρα με τέτοιο τρόπο που δεν καταλάβαινες την έλλειψη μπάσου αλλά και την εμβληματική φιγούρα του Russell Simins στα drums, ακολούθηκε ένα εκρηκτικό ωριαίο κύριο σετ βγαλμένο από τα rock clubs της Νέας Υόρκης.
Το τελευταίο τους άλμπουμ “Freedom Tower – No Wave Dance Party 2015” όπως ήταν αναμενόμενο είχε την τιμητική του στη σετλίστ με τα “Funeral”, “Wax Dummy”, “Dial Up Doll”, “Born Bad”, “Betty Vs The NYPD”, “The Ballad of Joe Buck” και “Tales of Old New York: The Rock Box” αλλά και τη διασκευή τους στο “What Love Is” των Dead Boys.
Δεν έλειψαν φυσικά και τα παλιότερα τους σε ένα κύριο σετ που είχε μεν διάρκεια μια ώρα αλλά ήταν στην κυριολεξία καταιγιστικό και με τα τραγούδια να είναι σχεδόν ενωμένα- μοναδικές διακοπές από τον Spencer για τις απαραίτητες συστάσεις αλλά και την προτροπή του στον κόσμο να απολαύσει την έκρηξη των blues που θα ακολουθούσε.











 Τα encore είχε διάρκεια κάτι παραπάνω από είκοσι λεπτά και έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο ένα εκρηκτικό live με το κοινό να “χτυπιέται” ανελέητα σε ένα punk blues σφυροκόπημα που δε σταμάτησε παρά μόνο με τη λήξη της συναυλίας. Το λιγότερο που θα μπορούσες να τους αποκαλέσεις θα ήταν σαρωτικοί αποδεικνύοντας ότι είναι μια καθαρά συναυλιακή μπάντα.Συνοψίζοντας, οι προσδοκίες του κόσμου που προτίμησε από μια απόδραση στις κοντινές παραλίες σε ένα Σαββατοκύριακο κυριολεκτικού καύσωνα και όχι μόνο να δώσει το παρόν σε ένα κλειστό χώρο ξεπεράστηκαν και με το παραπάνω μετά από αυτό το rock' n' roll παραλήρημα.










Σε μιάμισι ώρα πρωτοφανούς έντασης και ενέργειας, βίωσε τη μοναδική εμπειρία να απολαύσει το Νεοϋορκέζικο trio με την πρωτότυπη του σύνθεση να μετουσιώνει επί σκηνής την έννοια του καθαρού και “τίμιου” rock’n’roll και punk blues. Ιδρωμένοι ως επί το πλείστον αλλά και απόλυτα “λυτρωμένοι”, αποχωρήσαμε από το συναυλιακό χώρο χωρίς πολλές πολλές κουβέντες και μετα- συναυλιακά πηγαδάκια- και τι να πεις άλλωστε; Η setlist που παραθέτουμε παρακάτω είναι με πολλές επιφυλάξεις ως προς το περιεχόμενο και τη σειρά των τραγουδιών λόγω και της απουσίας και του σχετικού χαρτιού επί σκηνής το οποίο και συνήθως αλιεύουμε...  

2 Kindsa Love
    Funeral
    Wax Dummy
    White Jesus
    Down in the Beast
    Down and Out
    What Love Is (Dead Boys cover)
    Ditch
    Bellevue Baby
    Flavor
    Dial Up Dol
    Born Bad
    Betty Vs The NYPD
    Tales of Old New York: The Rock Box
    Black Mold
    Born Bad

κείμενο Θωμάς Παπάς
φωτογραφίες: Κώστας Πετρίδης