Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

R.I.P. ETTA JAMES 1938-2012

2012-01-21T19:25:00.000+02:00

Τέσσερεις ημέρες μετά το θάνατο του Johnny Ottis, του ανθρώπου που την ανέδειξε στη μουσική σκηνή, η «θρυλική» φωνή της Etta James σίγησε για πάντα. Σε ηλικία 73 ετών, η Etta James, κατά κόσμον Jamesetta Hawkins, απεβίωσε μετά από μακροχρόνια μάχη με τη λευχαιμία..

Με έξεις που την ακολουθούσαν τις τελευταίες δεκαετίες η Etta James, κάτοχος έξι βραβείων Grammy κατάφερε να δει το όνομά της να συγκαταλέγεται στην λίστα με τους μουσικούς θρύλους του Rock and Roll Hall of Fame.

Το περιοδικό «Rolling Stone» την έχει συμπεριλάβει στη λίστα με τους 100 τραγουδιστές του περασμένου αιώνα, αλλά ακόμη και αυτές οι διακρίσεις δεν είναι αρκετές για να περιγράψουν τον αντίκτυπο που είχε η παρουσία της στα μουσικά δρώμενα.

Εθισμένη από χρόνια στην ηρωίνη, στο αλκοόλ και στα βαρβιτουρικά, η θρυλική τραγουδίστρια της Rhythm and Blues λίγες μόλις ημέρες μετά το θάνατο του ανθρώπου που της έδωσε το έναυσμα να ασχοληθεί με τη μουσική, του ανεπανάληπτου Johnny Ottis, του ελληνοαμερικανού Ιωάννη Αλέξανδρου Βελιώτη δηλαδή, έφυγε, αφήνοντας πίσω της διαχρονικά τραγούδια όπως το At Last!

Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ 2011-BEST ALBUMS OF YEAR 2011

2011-12-31T07:15:00.000+02:00

Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ 2011-BEST ALBUMS OF YEAR 2011: Η ΦΕΤΙΝΗ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΛΙΣΤΑ ΜΑΣ! ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ Ιδού λοιπόν τι ακούστηκε περισσότερο το 2011 στη "Σκουριά": AL...

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ 2011-BEST ALBUMS OF YEAR 2011

2011-12-27T21:01:00.008+02:00

Η ΦΕΤΙΝΗ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΛΙΣΤΑ ΜΑΣ! ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ

Ιδού λοιπόν τι ακούστηκε περισσότερο το 2011 στη "Σκουριά":

ALBUMS

Foo Fighters, 'Wasting Light'

The Black Keys, 'El Camino'

PJ Harvey, 'Let England Shake'

Florence and the Machine, 'Ceremonials

Tom Waits, 'Bad as Me'

Radiohead, 'The King of Limbs

Paul Simon, 'So Beautiful or So What'

SuperHeavy, 'SuperHeavy'
Joss Stone,"LP1"

My Morning Jacket, 'Circuital'

Gary Clark Jr., 'The Bright Lights EP'
Feist, 'Metals'

Adele, '21'

R.E.M., 'Collapse Into Now'

TV on the Radio, 'Nine Types of Light'

Red Hot chilli Peppers,"I'm with you"

The Kills, 'Blood Pressures'

Kurt Vile, 'Smoke Ring for My Halo'

Chickenfoot,'3"

Mastodon, 'The Hunter'

Wild Flag,"Wild Flag"

Wilco,"The Whole Love"

Bon Iver,"Bon Iver"

The Decemberists,"The King is Dead"

Danger Mouse & Daniele Luppi,"Rome"

Lenny Kravitz,"Black and white America"

Opeth, "Heritage"

Fleet Foxes, 'Helplessness Blues'

Black Country Communion,"2"

Tom Morello, The Nightwatchman: 'World Wide Rebel Songs'
Beastie Boys, 'Hot Sauce Committee Pt. Two'
Arctic Monkeys,"Suck it and See"
Blackfield,"Welcome to my DNA"
Megadeath, "13teen"

SONGS

The Black Keys - Lonely Boy

REM-Uberlin

Radiohead-Lotus Flower

Foo Fighters-Walk

PJ Harvey-Written On The Forehead

Jane's Addiction - Irresistible Force

Danger Mouse & Daniele Luppi ft Jack White-Two Against One

Joss Stone-Somehow

Beady Eye - Beatles and Stones

Coldplay-Every Teardrop Is A Waterfall

SuperHeavy - Miracle Worker

Amy Winehouse - Between the cheats

Bob Dylan - Trouble In Mind

Lenny Kravitz - Everything

Florence + The Machine - Shake It Out

Kasabian & LL Cool J - Days Are Forgotten

Foo Fighters - White Limo

Wild flag-romance

Snow Patrol - Called Out In The Dark

Bush - I Believe In You

Noel Gallagher's High Flying Birds - The Death Of You And Me

Opeth - The Devils Orchard

Pearl Jam - Ole

Red Hot Chili Peppers - The Adventures of Rain Dance Maggie

My Morning Jacket-Holdin On To Black Metal

The Strokes-Machu Picchu

TV on the Radio - Will Do

Eddie Vedder-Longing to belong

Reeve Carney feat. Bono and The Edge - Rise Above

Fleet Foxes-Helplessness Blues

The Decemberists - Down By The Water

Cake-Sick of You

Coldplay - Paradise

The Vaccines - All in WhiteDeath Cab for Cutie-Codes and Keys

Arctic Monkeys -Suck It And See

ROCKMAS 2011! TO ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΥ ΤΟΥ ROCKAROLLA -EIGHTBALL CLUB 16/12

2011-12-07T04:24:00.000+02:00

ROCKMASS 2011
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/12/2011

EIGHTBALL CLUB
ΠΙΝΔΟΥ 1 -ΛΑΔΑΔΙΚΑ,ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21:30

Rockmass σημαίνει Rock και Christmas μαζί!
Έτσι εμείς στον Rockarolla Radio βλέπουμε τις γιορτές κάθε χρόνο: Δυνατή και καλή ροκ,ξεφάντωμα,τρέλα,εκπλήξεις,κληρώσεις δώρων και από φέτος και με ζωντανές εμφανίσεις συγκροτημάτων.Ετσι και αλλιώς, σας έχουμε συνηθίσει σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο λειτουργίας μας σε μουσικές προτάσεις και παρουσιάσεις νέων μουσικών σχημάτων!

2-LEVEL PARTY!

ΔΙΠΛΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΟ ROCKMAS 2011..

FIRST LEVEL:

Στον κάτω χώρο του Eightball (live stage) 3 διαφορετικά ως προς το είδος της ροκ συγκροτήματα, υπόσχονται να μας απογειώσουν!

-οι GREAT EASTERN ένα από τα πιο ιδιαίτερα και πιο υποσχόμενα συγκροτήματα της χώρας στον χώρο της Rock / Experimental / Progressive μουσικής.
"Τα λάθη επιτρέπονται, η λογοκρισία απαγορεύεται, κι όλα τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στον αυτοσχεδιασμό." μας λένε...
Θα τους απολαύσουμε λοιπόν στην έναρξη του Rockmas 2011!

-οι Deep in the Top είναι μια μαθητική blues-rock μπάντα από τη Θεσσαλονίκη. Μετά από πολλές live εμφανίσεις την τελευταία χρονιά σε rock bars και άλλες εκδηλώσεις, λόγω σχολείου έχουν μείνει έξω από τις μουσικές σκηνές της πόλης. Γι'αυτό το λόγω είναι γεμάτοι όρεξη να τα σπάσουν στο πάρτυ μας με μπλουζ και ροκ σκοπούς που παίζουν και αγαπάνε.
Τόπο στα νιάτα!They WILL make you dance...!

- Tα Περσινά Ξινά Σταφύλια από την Βέροια, είχαν ρίξει την αυλαία (και παραλίγο και όλο το stage…) στο γενέθλιο πάρτυ μας τον Μάιο στο Block33 και όλοι θυμόμαστε την φοβερή ενέργεια που έβγαλαν επί σκηνής!Θα κλείσουν και πάλι το ζωντανό κομμάτι της βραδιάς με dirty/ska-punk μουσικές και μπόλικη αδρεναλίνη...

SECOND LEVEL:

Αμέσως μετά τις ζωντανές εμφανίσεις,το πάρτυ συνεχίζεται στον επάνω όροφο με τους Djs tou Rockarolla Radio να ροκάρουν μεχρι όσο πάει..

Θα είναι ένα...δύσκολο βράδυ..πιστέψτε μας!

Φυσικά και φέτος οι ..μάγοι της ροκ φέρνουν δώρα:
Ένα τυχερό ζευγάρι θα πάει να κάνει Χριστούγεννα στο Μπάνσκο της Βουλγαρίας…
Έχουμε εξασφαλίσει και άλλα δώρα,σας τα αφήνουμε για έκπληξη όμως..

ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ: 21:00
ΕΝΑΡΞΗ(ΑΥΣΤΗΡΑ): 21:30
ΕΙΣΟΔΟΣ: 5 ΕΥΡΩ ΜΕ ΜΠΥΡΑ

Σάς περιμένουμε όλους στο ROCKMAS 2011 για ένα ακόμα Rockarolla crazy party!

Christmas is a Rock'n'Roll Eve!

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:

GIANNIS TRAVEL
M-BIKES
E-TABLET
G-NET

E-mail επικοινωνίας
rockarolla@rockarolla.eu

facebook event:
http://www.facebook.com/#!/event.php?eid=209494462461163

Links:

www.rockarolla.eu

http://www.myspace.com/rockarolla-radio

http://twitter.com/radiorockarolla

ΟΙ LEVELLERS ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟΝ ROCKAROLLA και στην " ΣΚΟΥΡΙΑ"!

2011-11-19T05:35:00.000+02:00

-ΟΛΌΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑΝ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ LEVELLERS ΣΤΟΝ ROCKAROLLA KAI ΣΤΗΝ ΡΕΝΑ ΚΑΛΠΑΚΗ,ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΙΣ 22:00 ΣΤΗΝ ΣΚΟΥΡΙΑ!
(Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΡΟCKAROLLA)

-ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΟΥΣ (ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 25/11 ΚΑΙ ΑΘΗΝΑ 2611/) ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/11,ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΩΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΔΥΟ ΤΥΧΕΡΟΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ..

STAY TUNED!
www.rockarolla.eu

The Black Keys - Lonely Boy (First Listen)

2011-11-17T04:30:00.000+02:00

The Black Keys - Lonely Boy new album "El Camino"

Να σας πω την αλήθεια, είναι ΟΤΙ ΠΙΟ ΓΑΜΑΤΟ ΑΚΟΥΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2011..

Ν1 ΣΤΗ "ΣΚΟΥΡΙΑ" ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

Οι Levellers στην Ελλάδα!

2011-11-15T00:57:00.000+02:00

Οι Levellers στην Ελλάδα!
ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Gagarin205, Αθήνα
Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011
Θεσσαλονίκη,Block 33.

Ένας ζωντανός θρύλος στην χώρα μας, στην επέτειο συμπλήρωσης 20 χρόνων από την κυκλοφορία του Levelling the Land, του πιο επιδραστικού δίσκου όλων των εποχών για τη βρετανική folk punk σκηνή. Το συγκρότημα που έχει μείνει στην ιστορία ως το συγκλονιστικότερο headline act στην ιστορία του Glastonbury Festival, με την επική τους εμφάνιση το 1994 έρχεται στα μέρη μας για να μας δώσει επιτέλους λίγο rolling anarchy, αυτό το εκρηκτικό χαρμάνι που μπλέκει ιδανικά τη βρετανική folk με την ωμότητα του punk rock.

Πάνω από 20 χρόνια ιστορίας κι όμως οι πλάτες τους δεν έχουν βαρύνει καθόλου και εξακολουθούν να ηχογραφούν αδιάλειπτα το ένα δισκογραφικό διαμάντι μετά το άλλο, χωρίς ποτέ να παραλείπουν να δίνουν ξεσηκωτικές συναυλίες είτε σε δεκάδες χιλιάδες fans που τους ακολουθούν σε μεγάλα festivals σε όλο τον κόσμο, είτε σε μικρές pub στην γενέτειρα τους, το Brighton.

Στην πανέμορφη αυτή πόλη του βρετανικού νότου, σχηματίστηκαν πριν από δύο δεκαετίες όταν ο Jeremy Cunningham συνάντησε τον Mark Chadwick και προσπάθησε να του πουλήσει το μπάσο του. Σύντομα όμως συνειδητοποίησαν ότι εκτός από την κοινή τους αγάπη για το αλκοόλ και τις αριστερές -σχεδόν αναρχοαυτόνομες- πολιτικές τους πεποιθήσεις τους ένωνε και η μουσική. Σύντομα ακολούθησε η προσθήκη του drummer Charlie Heather και μόλις ένιωσαν την ανάγκη για κάτι ξεχωριστό στον ήχο τους, μπήκε στο σχήμα ο βιολιστής Jon Sevink, κουνιάδος του Mark. Συχνά πυκνά πάνω στη σκηνή τους πλαισιώνει ο Stephen Boakes παίζοντας didgeridoo και μαζί με τον Matt Savage στα keyboards και τον Simon Friend στην κιθάρα ολοκληρώνουν το συγκρότημα που έχει αφήσει ιστορία με τις εκρηκτικές τους live εμφανίσεις.

Κάτι αντίστοιχο θα ζήσουμε στο Gagarin 205 τo Σάββατο 26 Νοεμβρίου, όταν θα ακούμε ζωντανά κομμάτια-ύμνους όπως τα One Way, 15 Years, Carry Me, Dirty Davey, 100 Years of Solitude, What A Beautiful Day, Dog Train, Come On και φυσικά το cult classic ορισμό του folk-punk Riverflow. Την προηγούμενη μέρα, Παρασκευή 25 Νοεμβρίου, η διοργανώτρια εταιρία Self Preservation Society παρουσιάζει τους Levellers στη Θεσσαλονίκη στο Block 33.

Κάτι που ο πολύς κόσμος αγνοεί είναι ότι οι Levellers έχουν περισσότερες πωλήσεις δίσκων από οποιοδήποτε άλλο βρετανικό συγκρότημα τη δεκαετία του 90. Και το οξύμωρο είναι ότι το πέτυχαν χωρίς να έχουν ποτέ καλές σχέσεις με τον μουσικό τύπο η την τηλεόραση. Αυτό που μάγευε πάντα όμως στην αύρα τους είναι αυτές οι μικρές ανέκδοτες ιστορίες που τους συνοδεύουν, όπως οι Happy Hitchers (ένα γκρουπ φανατικών οπαδών που έκανε πάντα ωτοστόπ μέχρι την επόμενη συναυλία τους) ή η εθελούσια φυγή του Alan Miles (harmonica/mandolin/guitar) το 1990 απηυδισμένος από την κομμουνιστική τους προσέγγιση σε οικονομικά θέματα (συγκέντρωναν όλα τα έσοδα σε ένα κοινό ταμείο από το οποίο το κάθε μέλος μπορούσε να προμηθεύεται μόνο ένα πενιχρό ποσό κάθε μέρα, ενώ σημαντικά ποσά διοχετεύονταν σε φιλανθρωπικές και οικολογικές οργανώσεις).

Πήραν το όνομά τους από την ριζοσπαστική σέκτα που αναφέρει ο Oliver Cromwell στο βιβλίο του New Model Army και το 1991 έκαναν το όνομα τους να ακουστεί σε όλα τα εναλλακτικά και προοδευτικά «αυτιά» κυκλοφορώντας έναν από τους σημαντικότερους δίσκους στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, το Levelling the Land. Ακολούθησε σωρεία εξαιρετικών δίσκων που πάντοτε ακροβατούσαν με επιτυχία στα νοερά όρια μεταξύ folk και rock. Κάτω από τις οδηγίες του θρυλικού Phil Nelson, κατόρθωσαν να κάνουν τη μία μετά την άλλη επιτυχία με αμέτρητα Top 10 singles, ενώ την ίδια στιγμή ζούσαν στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο Metway μαζί με τους φίλους τους Crass και Zounds.

Παρά την τεράστια εμπορική τους επιτυχία παραμένουν μέχρι και σήμερα πιστοί στις αξίες τους και στηρίζουν κάθε αξιόλογη μη κυβερνητική οργάνωση, ενώ εδώ και χρόνια διοργανώνουν το δικό τους Beautiful Days Festival, δίνοντας βήμα σε ανερχόμενες εναλλακτικές μπάντες. Ηχογραφούν ασταμάτητα αλλά πάντα βρίσκουν χρόνο να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα αλλά και αγαπούν περισσότερο: να παίζουν ζωντανά και να μοιράζονται τις απόψεις τους με τον κόσμο.
Listen to ► Levellers – One way
Listen to ► Levellers - Pinkpop

Η προπώληση των εισιτηρίων συνεχίζεται

Τιμές εισιτηρίων
Προπώληση: 28 ευρώ
Ταμείο: 33 ευρώ

Σημεία προπώλησης
TICKET HOUSE | PUBLIC | METROPOLIS | HARD ROCK CAFÉ www.123merch.gr | www.ticketarena.gr

Red Hot Chili Peppers - Monarchy of Roses [Official Music Video]

2011-11-15T00:46:00.000+02:00

Sur ma mob- NOUVELLE VAGUE (official video clip)

2011-10-14T11:03:00.000+03:00

"Κυκλοφόρησε το καινούριο video clip από το συγκρότημα των Nouvelle Vague με τίτλο "Sur ma mob". Το video clip είναι γυρισμένο εξ' ολοκλήρου στην Θεσσαλονίκη και σε αυτό συμμετέχει η sexy ηθοποιός Δήμητρα Ματσούκα...
Το συγκρότημα από την Γαλλία, επισκέφτηκε την Θεσσαλονίκη στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 για να δώσει μία μοναδική συναυλία στο Principal club theatre. Με αφορμή αυτή την επίσκεψη, γυρίστηκε και αυτό το πολύ όμορφο video clip, με πλάνα από την εμφάνιση τους. Η σκηνοθεσία έγινε από την Γρηγόρη Αποστολόπουλο και η παραγωγή από την Dada Art.

Jane's Addiction - Irresistible Force

2011-10-10T21:15:00.000+03:00

SuperHeavy - Miracle Worker

2011-08-30T02:47:00.000+03:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 29/8 ΣΤΙΣ 22:00: Η "ΣΚΟΥΡΙΑ" ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

2011-08-28T20:53:00.001+03:00

Φυσικά στην "συχνότητα" του Rockarolla Radio!

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη λοιπον το βράδυ στις 22:00...

www.rockarolla.eu

Red Hot Chili Peppers - The Adventures of Rain Dance Maggie [Official Mu...

2011-08-28T15:57:00.000+03:00

EXIT FESTIVAL 2011-Η ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

2011-08-21T20:56:00.003+03:00

Θα ξαναπάω!Tου χρόνου,του παραχρόνου,δεν έχει σημασία …πάντως θα ξαναπάω! Αυτός κανονικά θα έπρεπε να είναι ο επίλογος και όχι η εισαγωγή,αλλά γιατί πάντα να τηρώ την «πεπατημένη»?Το λέω λοιπόν από την αρχή:Το Exit festival είναι από τα καλύτερα ευρωπαϊκά festivals και παρακάτω θα προσπαθήσω να σας πείσω για αυτό..

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι τα τελευταία χρόνια είχα πάντα το νου μου και έψαχνα την ευκαιρία να ταξιδέψω στο πανέμορφο Novisad της Σερβίας,εκει όπου φιλοξενείται το εν λογω συναυλιακό γεγονός. Συναυλιακό είπα? Χμ, μάλλον για τρελό ξεφάντωμα θα πρέπει να μιλάμε!Ενα ατελείωτο πάρτυ,με χιλιάδες νέους ανθρώπους από τα 4 σημεία του ορίζοντα να γίνονται μια ατελείωτη μάζα, με φανερή τη διάθεση να περάσουν αξέχαστες στιγμές.Τα λέω αυτά γιατί μόνο έτσι μπορώ να σας μεταδώσω το όλο πνεύμα της ..γιορτής χωρίς βέβαια να αφαιρέσω ούτε εκατοστό από το μέγεθος των συναυλιών, που και πολλές είναι άλλα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες από την άποψη των ονομάτων και της όλης ποιότητας .

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Μια ευθεία!Μην ακούτε χαζομάρες του τύπου «είναι αλλιώς στα Σκόπια» κλπ.Το ταξίδι διαρκεί 9 ώρες περίπου(αν δεν καθυστερήσεις για κάποιο λόγο) αρκεί να είσαι εντάξει με τα όρια ταχύτητας και φυσικά νόμιμος σε όλα…Μερικά σημεία μάλιστα στην Σερβία σε αποζημιώνουν με την ομορφιά του τοπίου.750 χλμ συνολικά μέχρι το Novisad και συνολικό κόστος (πάνε –έλα) με υγραεριοκίνητο αυτοκίνητο ,110-120 ευρώ..καλά δεν είναι?

TO KΑΣΤΡΟ!

Φανταστείτε το «δικό μας» Rockwave να γίνεται στην Ακρόπολη ας πούμε στο κάστρο της Μονεμβασιάς,στο Ναύπλιο? Που αλλού έχουμε κάποιο τεράστιο ιστορικό μνημείο-χώρο? Τρελή ιδέα και μπράβο στον πρώτο που το σκέφτηκε!Σε μια έκταση χιλιάδων στρεμμάτων το Petrovaradin fortress στέκεται επιβλητικά στον λόφο που βρίσκεται στην απέναντι από το κέντρο μεριά της πόλης (την χωρίζει στα δύο ο Δούναβης) και ενώνεται με αυτήν με μια γέφυρα που πρόσφατα ξανακτίστηκε από την αρχή, αφού κάποιο Νατοϊκό αεροπλάνο την γκρέμισε σε μια εποχή που, πιστέψτε με ,κανένας Σέρβος δεν θέλει να ξεχάσει..

Το Κάστρο κτίστηκε τον 17ο αιώνα από Γάλλο αρχιτέκτονα και σήμερα πέρα από ιστορικό μνημείο,στεγάζει ξενοδοχείο,galleries και μουσείο.Χιλιόμετρα από φανερές και κρυφές στοές,αυλές,τείχη με πολεμίστρες να υψώνονται παντού ανάμεσα σε τάφρους και λοφίσκους στα 4 συνολικά επίπεδα του.Εδω μέσα λοιπόν γίνονται ΟΛΑ!Απίστευτο ε?

Και όμως οι διοργανωτές καταφέρνουν να αξιοποιήσουν κάθε σπιθαμή του χώρου για τις ανάγκες ενός τέτοιου μεγάλου φεστιβάλ που,ας σημειώσουμε ότι συγκεντρώνει τα τελευταία χρόνια 200-250 χιλιάδες κοσμου.Πανω από 15 σκηνές με live stages,περίπτερα και τέντες όπου θα βρεις τα πάντα,εστιατόρια και μπαρ,press village(το γράφω στα αγγλικά διότι πρόκειται για άγνωστο όρο στα ελληνικά fests..) ,χώρους χαλάρωσης,σινεμά(το είχα δει και στη Βουδαπέστη αυτό!),games και πολλά άλλα που δεν θυμάμαι άλλα σίγουρα υπήρχαν!

ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΨΗΤΟ:ΟΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Πως γίνεται κάθε φορά να τρέχω να προλάβω να δω κάτι καλό,ειδικά την πρώτη μέρα κάποιου φεστιβαλ?Και να ακούω να παίζουν αγαπημένα τραγούδια από μακριά,πράγμα που ή σου ανεβάζει την αδρεναλίνη η το..σάκχαρο! Για αυτό βέβαια φταίει μάλλον ο –συμπαθέστατος κατά τα άλλα- ατζέντης μας ο οποίος προσπάθησε να πλασάρει άλλο διαμέρισμα από αυτό που βλέπαμε στις φωτογραφίες περνώντας μας για τίποτα Άγγλους τουρίστες που δεν τους ενδιέφερε και πολύ η ποιότητα διαμονής. Ναι αλλά ..this is Sparta,man..(Δεν επεκτείνομαι άλλο, προσέξτε όμως την διαμονή σας αν πάτε του χρόνου,θέλει ψάξιμο και κλείσιμο από νωρίς).Βολευτήκαμε μεν,χάσαμε χρόνο δε..Τρέχα λοιπόν τώρα!

Φυσιολογικά λοιπόν θα προλαβαίναμε τους Bad Religion αλλά τελικά δίνουμε ραντεβού μαζί τους κάπου αλλού ,μια άλλη φορά..Μπαίνοντας στον Χώρο του φεστιβάλ ,ευτυχώς πέφτεις σχεδόν πάνω στην κεντρική σκηνή. Έτσι κάναμε καθώς ακούγαμε ήδη από μακριά το Νeon Bible των ARCADE FIRE να γεμίζει την ατμόσφαιρα και την φωνή του Win Butler να διαπερνά τα πάντα..
Τους Καναδούς τους είχα δει και πριν 4 χρόνια στη Δανία.Τότε με εντυπωσίασαν.Τούτη τη φορά ήταν ακόμα καλύτεροι!Τρομερή ενέργεια πάνω στη σκηνή,υποδειγματικές εκτελέσεις των τραγουδιών,πολύ καλή επικοινωνία με το κοινό το οποίο και ξεσήκωναν-ανάλογα με το τραγούδι. Αναμφίβολα συγκαταλέγονται στις μπάντες που αφήνουν πολύ πιο δυνατές εντυπώσεις και συγκινήσεις επί σκηνής,παρά όταν τους ακούς στον καναπέ από τα ηχεία..Το ντουέτο Win Butler και Régine Chassagne,ζεύγος και στην ζωή άλλωστε,έστρεψε τα φώτα πάνω του χωρίς βέβαια να υστερεί σε τίποτα και η έντονη παρουσία των υπολοίπων μελών της μπάντας-ο καθένας στον ρόλο του.Δύο γεμάτες ώρες με τραγούδια και από τους 3 δίσκους της μπάντας προς ικανοποίηση του απρόσμενα ενημερωμένου κοινού..Ready to start και Keep the car running στην αρχή για ζέσταμα, ο κόσμος να τραγουδάει σχεδόν όλο το No cars go, το αγαπημένο μου Rebellion Lies να κορυφώνεται και να στροβιλίζει στον αέρα μαζί με την μπάντα στη σκηνή, τα Neighborhood #2 & #1 απλά σαγήνεψαν, έκρηξη και δυναμισμός στο Month of May με τον Butler να πηγαίνει πέρα-δώθε ενώ στο τέλος με το Wake up μας άφησαν με μια γλυκιά ανάμνηση αλλά και χαμόγελο..

Κανονικά θα έπρεπε να αφήσω στη μέση την συναυλία για να δω και λίγο τους House of Pain,έτσι για το γαμώτο,να όμως που δεν τα κατάφερα να ξεκολλήσω από την μαγεία των καναδών,οπότε μια κρύα μπυρίτσα ,μια βόλτα χαζεύοντας τα εντυπωσιακά πυροτεχνήματα της έναρξης(προφανώς έθιμο) και έφτασε η ώρα των PULP.
«Πώς θα βγούμε από αυτό το φεστιβάλ;" Ήταν η πρώτη κουβέντα του Jarvis ο οποίος,φανερά πρόσχαρος και με μπόλικη διάθεση επέλεξε να ξεκινήσει με βρετανικό χιούμορ την εμφάνιση των Pulp. "Παντού λέει Έξοδος." Το αστείο μπορεί να μην είχε τρομερό αντίχτυπο , λίγο αργότερα όμως το «Disco 2000» ένωσε το κοινό και έδωσε το σύνθημα για το παρτυ!

Προηγήθηκαν το Do you remember first time που άνοιξε συγκινητικά την συναυλία,το Pink love και το Miss Shapes,ενώ αργότερα το FEELING CALLED LOVE αποτέλεσε σίγουρα μια από τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς. Οταν ακούστηκε η εισαγωγή του Βabies άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο Jarvis είχε σκοπό να ικανοποιήσει άπαντες αλλά και να μας βασανίσει αφού το καλό το άφησε για το τέλος(αν και εμένα η συγκλονιστική εκτέλεση του This is Hardcore θα μου μείνει στο μυαλό εντονότατα).

Πάνω από 10 λεπτά κράτησε η ερμηνεία του Common People στο encore της συναυλίας,με το κοινό να χορεύει να ουρλιάζει και να θέλει να ανέβει και αυτό πάνω στη σκηνή,μια σκηνή την οποία ανεβοκατέβηκε και εξερεύνησε σπιθαμή προς σπιθαμή τρέχοντας και σκαρφαλώνοντας ο ικανότατος και χαρισματικός ηγέτης της μπάντας. Να πάτε να τους δείτε,αν μπορείτε στις 20/8 στη Μαλακάσα..

Τα πόδια μας είχαν εγκαταλείψει το ταλαιπωρημένο μας κορμί, έπρεπε να τρέξουμε όμως μπας και προλάβουμε να ακούσουμε καμιά μαγευτική νότα από τους Beirut που έπαιζαν στην Fusion stage..μάταια όμως…» Θα ρωτήσω την φίλη μου τη Νατάσα αύριο σκέφτηκα τον Αλέκο η τέλος πάντων όποιον από τους δεκάδες Σαλονικιούς(ίσως και εκατοντάδες) θα συναντήσω..(Είναι αλήθεια πως κάποιες στιγμές αισθανόμασταν σαν να είμαστε στη Ελλάδα με τόσο γνωστό κόσμο)

Τους Editors επίσης τους είχα δει και μάλιστα πρόσφατα,έχοντας άριστες εντυπώσεις που φυσικά δεν θα ήθελα να τις χαλάσω.Προτίμησα όμως τη παρέα του Tom Smith από το να εξερευνήσω κάτι άλλο σε κάποια άλλη σκηνή από τις πολλές που διαθέτει το Exit και μάλλον το μετάνιωσα. Δεν είδα κάτι διαφορετικό ,πέρα από την διάθεση του τελευταίου που ήταν σαφώς πιο ανεβασμένη σε σχέση με την εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη,ίσως εξ αιτίας του πολυάριθμου και εκδηλωτικού κοινού..
Ακούσαμε όλα τα γνωστά τραγούδια των βρετανών με το live να απογειώνεται στα All sparks.Munich,Bones,Papillion χωρίς να ξεφεύγει από το σκοτεινό ,μουντό και ατμοσφαιρικό στυλ που η συγκεκριμένη μπάντα ξέρει να προσφέρει στο φανατικό κοινό της, θέλοντας πάντα να αναβιώνει το 80΄ς αλλά Joy Division κλίμα..
Ο Tom Smith,κλασικός frontman με ηγετικές τάσεις στην διάρκεια το σόου και τον προβολέα πάντα στραμμένο πάνω του,πήρε τα ηνία και δεν τα άφησε καθόλου. Τραγούδησε, έπαιξε κιθάρα, πλήκτρα, πιάνο (σε σόλο στιγμή) και μας καληνύχτισε μέσα σε αποθέωση με το Fingers in the factories..

Με τις ανάλογες εντυπώσεις στο μυαλό και ήχους στα αυτιά, τό επόμενο μας βήμα στη διάρκεια της δεύτερης νύχτας ήταν εξωφρενικά διαφορετικό, αφού επιλέξαμε να μην παρευρεθούμε στην εμφάνιση της ΜΙΑ ,έτσι λοιπόν η ..απόβαση μας στην Dance Arena ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή :Δεν πιστεύαμε στα ματιά μας βλέποντας χιλιάδες κόσμου σε κερκίδες και arena να χορεύει ,μέσα σε καπνούς,λειζερ,visuals και …χιλιάδες(!) decibels κάτω από την επιδέξια τεχνική των Underworld..
Χρειάστηκαν μόλις λίγα λεπτά για να κάνουμε και μείς το ίδιο,αφού οι βρετανοί δεν μας άφησαν σε ησυχία,Πραγματικά δεν περίμενα τόση ένταση και χτύπημα..Πάρτι με όλη τη σημασία της λέξης ,που όπως διαπιστώσαμε και τις υπόλοιπες μέρες,συνέβαινε και με τα υπόλοιπα σχήματα που εμφανιστήκαν στη συγκεκριμένη σκηνή(..

Φανταστείτε τι έγινε στο Born under slippy..

To να περπατάς και να εξερευνείς το Exit είναι η απόλυτη εμπειρια!Ανακαλύπτεις συνέχεια μέρη και χώρους ,είτε συναυλιακούς είτε άλλους και συναντάς την μια έκπληξη μετά την άλλη. Για παράδειγμα,φεύγοντας από την Dance ,τσουπ:Βλέπεις ένα μικρό τουνελ,προχωράς και να σου μια ακόμα dance σκηνή,μικρότερη μεν,ζουμερότατη δε! Και αναμεσα εκει,μεσα στο τούνελ σχεδόν κρυμμένο ένα μικρό συμπαθέστατο μπαρ για να χαλαρώσεις,να πιεις ένα ποτάκι βρε αδελφέ..Χάλια..

Όλο αυτό το σκηνικό συμβαίνει σε ένα χώρο που θα μπορούσε να είναι από μόνο του ένα ελληνικό φεστιβάλ ας πούμε,σε έκταση εννοείται..Και είναι απλά ένα κομμάτι του όλου συνόλου , ένα διαφορετικό επίπεδο του κάστρου,ξεκομένο από τα υπόλοιπα ..Ιδανικό σημείο για τους party animals που κατακλύζουν το φεστιβάλ κάθε χρόνο,γλεντώντας και αφήνοντας τα λεφτά που θα άφηναν έτσι και αλλιώς(μάλλον και λιγότερα) σε κάποιο κλαμπ του Βελιγραδίου ή του Λονδίνου..
Οι εκπλήξεις συνεχίζονται καθώς περνώντας από την Fusion Stage μήπως και προλάβουμε την Eva Brown η κάτι άλλο τέλος πάντων και αφού ανακαλύπτουμε επιτέλους την Metal σκηνή (ανάμεσα σε τείχη και πολεμίστρες –τόσο ιδανικό σημείο που νόμιζες κάποια στιγμή ότι θα ξεπροβάλουν οι πολεμιστές οι δράκοι και τα απόκοσμα όντα των παραμυθιών του επικού Metal),πέφτουμε πάνω στη Reggae stage όπου έχει στηθεί ένα τρελό πανηγύρι! Απίστευτα πράγματα, κόσμος παντού να χορεύει,να καπνίζει και να πίνει κάτω από τους μεθυστικούς ρυθμούς και όλα αυτά με το πρώτο φως της αυγής να κάνει σιγά σιγά την εμφάνιση του..Κοινή απόφαση όλης της παρεας:Αυριο(3 μέρα) θα «γυρίσουμε» περισσότερο και ας χάσουμε και καμιά νότα..

Με Jamiroquai headliner το Σαββατο,η αδρεναλίνη ασφαλώς ανεβαίνει,όπως και η θερμοκρασία γενικώς(37-38 βαθμούς) και φυσικά δεν είναι για να χάνεις τέτοια συναυλία..Ένα μικρό πέρασμα (δυστυχώς ) από την Santigold που θα ήθελα πολύ να την παρακολουθήσω σε όλο το show,καθώς τραγούδια σαν το LES Artistes και Creator αποτέλεσαν ραδιοφωνικές επιτυχίες εδώ και 3 περίπου χρόνια και έμενε να δούμε τι δίνει η αμερικανίδα επί σκηνης!Αρκετά δυναμική παρουσία και «γεμάτη» ερμηνεία των τραγουδιών που μάλλον άρεσε για να μην πω ενθουσίασε το κοινό.Κοινό που βέβαια μαζεύτηκε εκεί για την ατραξιόν της βραδιάς:

Χωρίς πολλές εκκεντρικότητες αλλά πάντα με το τεράστιο –ινδιάνικο καπέλο, ο Jamiroquai δικαίωσε την φήμη του σαν ένας ιδανικός performer ,ικανός να κάνει ένα πολυπληθές κοινό να χορεύει και να κουνιέται ακατάπαυστα με τις acid-jazz funky μελωδίες και επιτυχίες του!Μια μπάντα που ****σε και έδερνε στη κυριολεξία,ενας εκπληκτικός ήχος με το μπάσο να σε ανεβοκατεβάζει σαν ασανσέρ πάνω κάτω ..Cosmic girl,Space cowboy,Rock dust light star,Canned heat,Just All right,ανάμεσα στα άλλα τραγούδια που κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια του show.Το φινάλε ήρθε με το Deeper Underground σε ξέφρενο rock’n’roll και το White Knuckle ride στο encore ,έτσι για το «άντε γεια»..Και το πόδι που χτύπησε λίγες μέρες πριν στη Βουλγαρία, αναβάλλοντας την εκεί του εμφάνιση? Μια χαρά,αν κρίνω από τις επιδέξιες ..ντρίπλες,πιρουέτες και άλλα ωραία πράγματα που ΚΑΙ αυτός επιδόθηκε στο κεντρικό stage tou Exit(με ελάχιστες εξαιρεσεις,παρατηρησα μια έντονη κινητικότητα και δυναμική σκηνική παρουσία από τους περισσότερους περφόρμερς..)

Dance arena και παλι? Γιατι όχι..ότι πρέπει για να συνεχίσεις το πάρτι που ξεκίνησε ο σουπερ σταρ..

Τους Groove Armanda τους περίμενα πιο χαλαρούς και ατμοσφαιρικούς.Σιγα μην γλύτωναν από την μούρλα και την ατελείωτη δίψα των χιλιάδων party animals που ώρες ώρες δίναν την εντύπωση ότι δεν εγκατέλειπαν καθόλου την χορευτική και χαοτική σκηνή του φεστιβάλ..Πάντως περάσαμε καλά ακούγοντας ουσιαστικά ένα dj-set με ανακατεμένους ήχους και σαφώς διάθεση να οδηγήσει σε ασταμάτητο χορό και groovy παραλήρημα ακόμα και τον κάθε ανυποψίαστο..

Μαζέψαμε τα «κομμάτια» μας για την Τέταρτη μέρα και όχι μόνο αυτό… κάναμε και την κλασική «παραλιακή» βόλτα στον Δούναβη,πέφτοντας σε μία ακόμα έκπληξη αντικρίζοντας 1-2 Χελμ μακριά από ο κέντρο του novisad, μια κανονική παραλία με αμμουδιά(που την βρήκαν άραγε?) και μερικές χιλιάδες λουόμενους να πλατσουρίζουν στα καφετιά(!) νερά του υπερ-ποταμού!Τότε ένιωσα πραγματικά την ανάγκη για βουτιές στις παράλιες της Χαλκιδικής ή όπου αλλού..
Δεν μπορώ να κρύψω το εξης:Όταν αποφασίζω να ταξιδέψω και να παρακολουθήσω κάποιο φεστιβάλ,υπάρχει πάντα στο μυαλό μου το συγκρότημα ή ο καλλιτέχνης που μου κάνουν «κλικ». Στην περίπτωση μας αυτοί ήταν οι Portishead..Ίσως επειδή δεν κατάφερα τότε να τους δω στην Ελλάδα,ίσως επειδή θεωρώ την μουσική τους μοναδική στο είδος,ίσως επειδή απλά μου αρέσουν πολύ..Η ουσία είναι ότι με το που ακούστηκαν οι πρώτες νότες τα πάντα άλλαξαν στην κεντρική σκηνή του Exit.Λες και η μαγική επίδραση μιας μουσικής ιδιαίτερης,δύσκολης αλλά και πολύ έντονα συγκινησιακής,κατάφερε να συντονίσει χιλιάδες ανυπόμονα αυτιά και περίεργα μάτια,κάτω από το χαμηλό φως και την μουντή διάθεση που απλώθηκε σε δευτερόλεπτα.Δεν θέλω ούτε μπορώ ίσως να περιγράψω πράγματα που δεν περιγράφονται, συναισθήματα που ξεδιπλώνονται ένα ένα, παρέα με τα τραγούδια που ακούστηκαν ..

Η φωνή της Beth κάλυψε τα πάντα ,τα blues strings και οι trip-hop ρυθμοί άλλοτε συνόδευαν το μοιρολόι και άλλοτε μετατρεπόντουσαν σε μουσικό βάλσαμο που μας λύτρωνε –από τι άραγε?...μια κυριολεκτικά σταδιακά εξελισσόμενη τελετή στην οποία δεν μπορείς να μην γίνεις κομμάτι..Η φωνή της,μελαγχολική ευαίσθητη, τρεμουλιαστή σαγηνευτική αλλά και καθηλωτική, επιβλητική την ώρα που η υπόλοιπη μπάντα έδινε τον απόλυτο μουσικό στήριγμα και όγκο(τι μπάσο..) στο project που λέγεται Portishead..

Ανατριχιάσαμε όταν ακούστηκε τo Mysterons

Χορέψαμε και λικνιστήκαμε κάτω από τα μπλε και κόκκινα φώτα με τους ρυθμούς του Wandering Star..ανατριχιάσαμε ακούγοντας την εισαγωγή του Sour Times, κλείσαμε τα μάτια και φύγαμε για αλλου στο Over..τραγουδήσαμε το ρεφρέν του Glory Box σχεδόν ουρλιάζοντας (λίγο πριν ουρλιάξει και η feder στο πασίγνωστο σόλο)και μείναμε άφωνοι με το εκκωφαντικό ξέσπασμα στην μέση του τραγουδιού που παραλίγο να γκρεμίσει τα πάντα γύρω...δακρύσαμε από χαρά και συγκίνηση στο Roads..χαμογελάσαμε τέλος δειλά δειλά στο We Carry on που έκλεισε τη συναυλία μέσα σε αποθέωση και έντονα συναισθήματα..

Ναι,η μουσική τους μπορεί να έχει χαρακτηριστεί και να είναι άκρως μελαγχολική,μερικές φορές και καταθλιπτική,οι στίχοι απαισιόδοξοι και εσωστρεφείς αλλά πως γίνεται όλο αυτό το πακέτο στο τέλος να σε γεμίζει και να σε ικανοποιεί αισθητικά,εγκεφαλικά,συναισθηματικά..?Την απάντηση την ξέρουν όσοι έχουν καταλάβει πως σημασία έχει η ίδια η μουσική , η ποιότητα της καθώς και η ερμηνεία που όταν φτάνουν σε τέτοια επίπεδα,δεν είναι δυνατόν να μην ταυτιστείς,να μην την νιώσεις βαθιά μέσα σου,ναμην χαρείς ή να μην λυπηθείς, αφήνοντας έτσι τον εαυτό σου να παρασυρθεί και να παραδοθεί σε αυτό που έχει από την αρχή σαν σκοπό να κάνει ο καλλιτέχνης..Τρομερή συναυλία!

Πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από το σοκ,ξαφνικά ο θόρυβος της κιθάρας και τα ουρλιαχτά μιας γνώριμης(πολύ όμως) φωνής μας έκαναν να τρέχουμε ξανά στην κεντρική σκηνή: σειρά των Grinderman..

Ξεχάστε τον Nick Cave που ξέρατε και πιθανόν να έχετε δει τόσες φορές στην κανονική του υποσταση!Μιλαμε για διχασμένη προσωπικότητα..Ειδικά αυτός, γιατί για την υπόλοιπη μπάντα δεν έχω να πω κάτι ανάλογο,μια χαρά έκανε την δαυλειά της.Τι δηλαδή?Ακατέργαστο και θορυβώδες rock’n’roll ,βρώμικο και σκληρό μπλουζ μιάμιση ώρα γεμάτη με τα βασικά στοιχεία της μουσικής που θα σε κάνει να ιδρώσεις,να χτυπηθείς να σπρώξεις και να ουρλιάξεις κάτι που πρώτος απ’ όλους φυσικά έκανε ο ίδιος ο Cave σε έξαλληκατασταση,πηδώντας,τρέχοντας,ουρλιάζοντας και βρίζοντας ανάμεσα .αλλά και στην διάρκεια των τραγουδιών.

Χωρίς να εκπλαγώ από όλα αυτά ,αφού είχα ξαναδεί τους Grinderman στο Roskilde το 2008, ομολογώ πως δεν με άφησαν καθόλου ασυγκίνητο..Όρμησα μπροστά μπροστά μέχρι που κατάλαβα ότι μπορεί να προσγειωθεί κανένας Cave πάνω μου σε κάποιο από τα πολλά stage divings (!) που έκανε,οπότε ξανα-υποχώρησα λίγο προς τα πίσω..

Αμφισβήτηση καμιά-είναι το αφεντικό στην ιστορία και δικαιώνεται όταν βγάζει με επιτυχία και αυτή την πλευρά της δημιουργικότητας του(γιατί δηλαδή,ο jack White πως αλλάζει τις μπάντες σαν τα σώβρακα ?) θυμίζοντας ταυτόχρονα τους θρυλικούς Birthday Party,μπάντα που αποτέλεσε το πρώτο του « σχολείο».

Πάντως όλα αυτά-και θα την πω την αμαρτία μου-μου θύμισαν εκείνο το βράδυ στο Βελλίδειο στη Θεσσαλονίκη,όπου ο ίδιος (πολυαγαπημένος όπως και να χει ) καλλιτέχνης,διέκοψε ένα τραγούδι επειδή κάποιος από το κοινό έκανε φασαρία λέγοντας μάλιστα το χαριτωμένο..”shut the fuck up,idiot” ή κάτι τέτοιο..Μεταμόρφωσηλοιπόν ή αναζωογόνηση ?Η μήπως επιστροφή στις ρίζες?

Όπως και να έχει Cave είναι αυτός και απ’ ότι φάνηκε επί σκηνής βρήκε ίσως τον τρόπο και την μπάντα για να φανερώνει ,επιτυχημένα ομολογουμένως και αυτήν του την πτυχή,υπόσταση,υφή..

Micky Mouse & the Monkey Man,και το μάτι να γυαλίζει..

Get it on ,και το πάρτυ ξεκινάει..

Evil ,και βουτιά μέσα στον κόσμο..

When my baby comes,και μελωδικό διάλλειμα..

” No pussy blues”, και παροξυσμός!

Grinderman ,και …χαμός!

LOveBomb ,και..τέλος..

Η τελευταία συναυλία που παρακολούθησα στο φετινό Exit χρονικά,αργά το βράδυ της Κυριακής (4ης μέρας) ήταν μάλλον απρόσμενη και ενώ λίγο πριν μόνο μια μικρή γεύση πρόλαβα να πάρω από τους σκληροτράχηλους Creator που ήταν και το «κλου» της βραδιάς στην Μέταλ σκηνή.

Οι Σλοβένοι Laibach αποτελούν μια ιδιαίτερη περίπτωση.Όντας μια από τις πιο παλιές avant garde/industrial μπάντες (ξεκίνησαν στα early 80’s) η οποία μάλιστα επηρέασε σε τρομακτικό βαθμό μεταγενέστερους του είδους και όχι μόνο-βλέπε Ramstein- δικαιωματικά πήρε θέση στη τελευταία μέρα και συγκέντρωσε αρκετό κόσμο στην Fusion stage(άνετα θα γέμιζαν και την κεντρική σκηνή με την «πληθωρική» παρουσία τους).

Αν και είμαι σαφώς προκατειλημμένος με οτιδήποτε έχει έστω και κάποια υποψία ρατσισμού,σωβινισμού και …ναζισμού στο περιεχόμενο του,ωστόσο οφείλω να ομολογήσω ότι η επιβλητική παρουσία των Laibach και τα γεμάτα με ηλεκτρονικά,industrial,Goth στοιχεία μουσικά θέματα τους με άφησαν άφωνο. Τρομερές εκτελέσεις λουσμένες με τα ανάλογα φωτιστικά εφέ,πολλα synths και χορωδιακά μέρη,βαριά φωνή και ρυθμοί βγαλμένοι από στρατιωτική παρέλαση..Οι λάτρεις πρέπει να τρελάθηκαν…εγώ απλά παραδέχομαι την όλη ευφυΐα του project που διένυσε μια πορεία αξιοπρεπέστατη σε 3 δεκαετίες με δεκάδες κυκλοφορίες,επισοδιακές συναυλίες και αμφιλεγόμενη παρουσία(επί καθεστώτος Γιουγκοσλαβίας είχε απαγορευτεί υλικό τους αλλά και το ίδιο τους το όνομα που σημαίνει Λιουμπλιάνα στα γερμανικά και παρέπεμπε φυσικά΄στην περίοδο κατοχής της σημερινής σλοβένικης πρωτεύουσας από τους ναζί…)

Το πάρτι φυσικά και συνεχιζόταν αργά το βράδυ παντού στο Exit και το μόνο που μας έμενε ήταν να ξοδέψουμε τα τελευταία μας δηνάρια σε μπύρες και αναμνηστικά(άφθονα και τα δύο) και ναπάμε προς την Dance Arena και πάλι μέχρι το ξημέρωμα..απίστευτες καταστάσεις…

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πάλι θα λέμε τα ίδια και πάλι θα γκρινιάξω. Γιατί ,αναπόφευκτα έρχονται οι συγκρίσεις με τα δικά μας φεστιβάλ και συναυλιακά δρώμενα.Τόσο ψηλότερα και εδώ ο «πήχης»?

Υποδομή ΚΑΙ στο φεστιβάλ αλλά ΚΑΙ στην πόλη που το φιλοξενεί:

Οι διοργανωτές έχουν φροντίσει για ένα ολόκληρο πακέτο μετάβασης, διαμονής και παρακολούθησης των συναυλιών που εύκολα το βρίσκεις στο ίντερνετ, κινητοποιώντας ένα μικρό αλλά δραστήριο κύκλωμα ανθρώπων γύρω τους.Οσο για το προσωπικό που ποτέ δεν συναντάμε στα δικά μας φεστιβάλ σε ποσότητα και ποιότητα υπηρεσιών,και εδώ(όπως παντού σχεδόν) αξιοποιείται ο θεσμός της εθελοντικής εργασίας.Πας,δουλεύεις κάποιες ώρες και ζεις το όλο πάρτι από κοντά και δωρεάν.Τόσο απλό.

Σωστή οργάνωση λοιπόν ,χώροι πλήρεις και λειτουργικοί,υπεύθυνοι παντού, ουρές σχετικά υποφερτές,καλό και φτηνό φαγητό,φτηνή μπύρα(το βασικότερο σε ένα φεστιβάλ) ειδικοί χώροι για επαγγελματική εργασία ( press area), wifi internet , συγκοινωνία και εξυπηρέτηση σε θέματα διαμονής μέσα από το δίκτυο του Exit και όλα αυτά συνδυασμένα με το τουριστικό «πακέτο» (όχι μόνο για την πόλη αλλά και για τις Δαλματικές ακτές που είναι σχετικά κοντά).Βάλτε τα κάτω όλα αυτά,προσθέστε και τα της μουσικής και διασκέδασης και βγάλτε τα συμπεράσματα σας για το πόσο πίσω είμαστε και θα είμαστε,δυστυχώς…

Γιατί να μη συμβαίνουν όλα αυτά και στην Ελλάδα όταν μάλιστα έχουμε το φυσικό περιβάλλον, με "δυνατούς" τουριστικούς προορισμούς, αλλά και τόπους που θα χρειάζονταν μια επιπλέον τουριστική ενίσχυση, που θα μπορούσε να προέρχεται από το χώρο του πολιτισμού; Γιατί να μη συνδυάζονται τα ελληνικά φεστιβάλ με διαμονή σε κοντινά ξενοδοχεία αλλά και με δραστηριότητες, ώστε να υπάρξουν πρόσθετα κίνητρα για το μουσικόφιλο επισκέπτη -και αυτά σε λογικές τιμές;Γιατί?

……

Μα για να ταξιδεύουμε κάθε χρόνο , «έξω»…

Κώστας Πετρίδης

(κείμενο-φωτογραφίες)

Τουρισμός μετά μουσικής

2011-08-10T18:25:00.004+03:00

Μιά πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο θέμα καλοκαιρινά φεστιβάλ,από την Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία και με την δικιά μου συμμετοχή.Κάντε κλικ στον τίτλο.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΥΤΣΩΝΗ

Ο Ντάρεν, 40 χρόνων, Αγγλος επιχειρηματίας από το Κάμντεν του Λονδίνου, έρχεται για τέταρτη συνεχή χρονιά στην Αθήνα. Το περίεργο δεν είναι ότι ακόμη ένας Αγγλος επισκέπτεται ξανά τη χώρα, αλλά το ότι ξεκινά τις διακοπές του από το μεγαλύτερο ροκ φεστιβάλ της Αθήνας.

«Δεν είναι τόσο τα ονόματα, το λεγόμενο line up - το φεστιβάλ είναι η έναρξη των καλοκαιρινών μου διακοπών» λέει. «Κάθε χρόνο ξεκινώ το οδοιπορικό μου στη χώρα σας από τη Μαλακάσα και συνήθως προμηθεύομαι το πακέτο εισιτηρίων που καλύπτει το σύνολο της εκδήλωσης» προσθέτει. Τουρίστες που συνδυάζουν τις διακοπές τους με μια μουσική εκδήλωση από αυτές που σε άλλες χώρες συμβαίνουν πολλές φορές κάθε χρόνο (όλο το χρόνο) δεν θα βρεις πολλούς. Η Ελλάδα, τουριστικά, έχει συνδεθεί περισσότερο με τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη, τη Μύκονο και τη Σαντορίνη, το μύθο των θεών και των ημίθεων... Οι «άλλοι» ημίθεοι του ροκ και της εγχώριας μουσικής σκηνής μπορεί, ιδιαίτερα τελευταία, να βρήκαν ένα νέο... Ολυμπο, το διψασμένο για συναυλίες ελληνικό κοινό, που γρήγορα όμως, στη μετα-ολυμπιακή Ελλάδα, ήδη τείνει να κορεστεί.
Ρόκερ και νέα σχήματα
Από το σημείο της έλλειψης ηχηρών ονομάτων περάσαμε σύντομα στο άλλο άκρο, στην προσέλευση του κάθε πικραμένου. Η «Ελλαδίτσα» έγινε «ιν» όχι πια μόνο για συνταξιούχους ρόκερ αλλά και για νέα σχήματα, μερικά μάλιστα αρκετά έως πολύ εμπορικά, που βρήκαν στη χώρα μας ό,τι και ο Ντάρεν. Μόνο που ξεκινούν τις διακοπές τους κάθε χρόνο από άλλο σημείο συναυλιακού χώρου, ο ένας από την αρένα και οι άλλοι από τη σκηνή, συνδυάζοντας μεροκάματο και καλές διακοπές.
Στις βόρειες χώρες τα καλοκαιρινά φεστιβάλ είναι σταθερές αξίες. Μικρότερα ή μεγαλύτερα, ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, από τη Σουηδία, την Αγγλία, τη Δανία και την Ολλανδία ώς την Ισπανία, τη Γαλλία και τα Βαλκάνια. Για να μη μιλήσουμε για Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τριήμερες ή τετραήμερες συναντήσεις σε όρη, λίμνες ή ακόμη και σε κρουαζιερόπλοια - όπως πενθήμερη κρουαζιέρα με σχήματα της εναλλακτικής ροκ στην Καραϊβική για μόλις 600 δολ. Το κοινό αυτό έχει βρει το μουσικό και όχι μόνο προορισμό του, συνδυάζοντας προσιτές διακοπές και θέαμα υψηλών προδιαγραφών που ακριβοπληρώνεται σε κάθε άλλη περίπτωση σε αίθουσες ή στάδια μεγαλουπόλεων.
Γίνεται όμως και στα Βαλκάνια. Ο Κώστας Πετρίδης, μουσικός παραγωγός και υπεύθυνος σύνταξης της ιστοσελίδας του διαδικτυακού ραδιοφωνικού σταθμού Rocka rolla, βρέθηκε ουκ ολίγες φορές βόρεια των συνόρων, στη Βουδαπέστη, στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, στο Νόβισαντ της Σερβίας. «Οι διοργανωτές είχαν φροντίσει για ένα ολόκληρο πακέτο μετάβασης, διαμονής και παρακολούθησης των συναυλιών, κινητοποιώντας ένα μικρό αλλά δραστήριο κύκλωμα ανθρώπων» συμπληρώνει.
Φθηνά πακέτα
«Μη φανταστείτε καμιά φοβερή δουλειά. Το ότι όμως σου βρίσκουν φτηνή και καλή διανυκτέρευση, κατευθύνοντάς σε σε ξενοδοχεία, διαμερίσματα ή πανσιόν πέρα από τα γνωστά και ακριβά της περιοχής, συγκαταλέγεται στα συν». Επισημαίνει επίσης: «Προσθέστε και το ότι και οι τοποθεσίες είναι πανέμορφες, ανάμεσα σε κάστρα, παλιά τείχη ή σε μικρά νησάκια, σύμβολα των πόλεων αυτών, και έχετε μια καλή εικόνα για ένα γεγονός που θυμούνται για καιρό, όσοι συμμετείχαν».
Για την ιστορία, το «πακέτο» στο Νόβισαντ, που περιλάμβανε μετάβαση από Θεσσαλονίκη, τέσσερις διανυκτερεύσεις σε δωμάτια δύο αστέρων, συν όλα τα εισιτήρια του φεστιβάλ, με ονόματα όπως οι Arcade Fire, Editors, Portishead, Jamiroquyai, Pulp, Grinderman κ.ά., κόστιζε 320 ευρώ. Για μια απόσταση 750 χλμ. και για την οποία η βενζίνη κοστίζει περίπου το ίδιο ποσό!
Ο Κώστας, λάτρης των συναυλιών, αναρωτιέται: «Γιατί να μη συμβαίνουν όλα αυτά και στην Ελλάδα όταν μάλιστα έχουμε το φυσικό περιβάλλον, με "δυνατούς" τουριστικούς προορισμούς, αλλά και τόπους που θα χρειάζονταν μια επιπλέον τουριστική ενίσχυση, που θα μπορούσε να προέρχεται από το χώρο του πολιτισμού; Γιατί να μη συνδυάζονται τα ελληνικά φεστιβάλ με διαμονή σε κοντινά ξενοδοχεία αλλά και με δραστηριότητες, ώστε να υπάρξουν πρόσθετα κίνητρα για το μουσικόφιλο επισκέπτη -και αυτά σε λογικές τιμές;» Γιατί άραγε...
Πριν από δυο χρόνια, στέλεχος εταιρείας στην ερώτηση «αν θα μπορούσε η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το τουριστικό της προϊόν μέσα από μια παρατεταμένη συναυλιακή περίοδο» είχε πει πως δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει περισσότερο. Γιατί να μη συνδυάζονται οι συναυλίες και τα ολοένα και περισσότερα φεστιβάλ στη χώρα με πακέτα διακοπών σε ξενοδοχεία ή κάμπινγκ, όπως γίνεται στην Ιμπιζα ή στο Μαϊάμι ή στη μονίμως βροχερή Αγγλία; Εχει άλλωστε δοκιμαστεί στη Σαμοθράκη και αλλού με επιτυχία και δεν υπάρχει λόγος να μην είναι μόνιμη πηγή τουριστικού συναλλάγματος, λειτουργώντας παράλληλα υπέρ της μουσικής κίνησης και ιδιαίτερα της τοπικής». Γιατί άραγε...
Πολλά κέρδη
Για τον Γιώργο Ψωμόπουλο, βετεράνο στη διοργάνωση συναυλιών, «και μόνο το γεγονός του τουριστικού χαρακτήρα της χώρας και του υψηλού επιπέδου του τουριστικού της δυναμικού θα έπρεπε να δημιουργεί συνθήκες παραγωγής πολιτισμού -ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι άνθρωποι γύρω από τις συναυλίες κατέχουν την τεχνογνωσία και ειδικά σε αυτόν τον τομέα η χώρα αναλογικά σχεδόν υπερτερεί». Για τον έμπειρο παραγωγό, «αν και έχουν γίνει δειλά, αλλά σημαντικά βήματα και υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα του παρελθόντος, όπως το Νεστόριο στην Καστοριά ή ο Αρδας στην Ορεστιάδα, δυστυχώς ο δημοσιονομικός τρόμος και "η εποχή του Προκρούστη" που ζούμε λειτουργούν ενάντια σε ανάλογες προσπάθειες» λέει. «Οι δήμοι, που θα μπορούσαν να είναι πρωτοπόροι σε αυτήν την ανάπτυξη, τελευταία έχουν κάνει πίσω».
Από τη μια πλευρά χάνουμε από μια τουριστική «πίτα» από την οποία κερδίζουν άλλες χώρες. Και από την άλλη πλευρά, όπως σημειώνει ο Θόδωρος Βλαχάκης, ντράμερ των Magic De Spells, «την "πληρώνουν" όχι μόνον οι Ελληνες θεατές αλλά και οι νέοι μουσικοί, που δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο να επιβιώσουν». Το ότι τα φεστιβάλ γίνονται ακόμη, παρά τις δυσκολίες, σε υψηλό επίπεδο είναι σημαντικό». Και στην τελική, το ότι κάποιοι γνωστοί ξένοι μουσικοί έχουν κάνει την Ελλάδα δεύτερό τους σπίτι (και κάποιοι ακόμη και... πρώτο) θα ήταν ίσως αρκετό για να κινητοποιήσει ένα ολόκληρο κομμάτι της κοινωνίας. Ακόμη και -ή μάλλον ιδιαίτερα- εν μέσω κρίσης. *

30 ΧΡΟΝΙΑ MTV: August 1, 1981 MTV The beginning minutes 0-10

2011-08-09T22:49:00.000+03:00

Τα δέκα πρώτα λεπτά εκπομπής που άλλαξαν τη μουσική για πάντα...

"Not fade away.." -AMY WHINEHOUSE 1983-2011

2011-07-25T20:25:00.004+03:00

Νεκρή η Amy Whinehouse!

H Μουσική φτωχότερη και το 2011 συνεχίζει να μας πληγώνει.. Πάνω απ’ όλα έφυγε από ναρκωτικά ακόμα ένας νέος άνθρωπος.
Στην περίπτωση της δημοφιλούς Amy Whinehouse,έφυγε ένα αυθεντικό,γνήσιο ταλέντο που με τα τραγούδια του άγγιξε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Η πένθιμη λίστα συνεχίζεται:Από την Billie Holiday έως την Janis Joplin και από τον Jim Morrison μέχρι τον Kurt Cobain..είδωλα της rock και της ποπ,νέα παιδιά που γρήγορα έγιναν σταρς και που θα έμεναν έτσι και αλλιώς στο πάνθεον της μουσικής, ανεξάρτητα από την σχέση τους με τα ναρκωτικά ή ακόμα και από τον πρόωρο θάνατο τους..

Για μια ακόμη φορά, η αδυναμία ενός ακόμα ποπ σταρ και ο εθισμός σε διάφορες ουσίες γίνονται τροφή για τα media ,όμως το οποιοδήποτε focus αυτών προς τους πρώτους, ουσιαστικά τους κάνει ακόμα πιο αδύναμους και ευάλωτους σε όλα αυτά που οδηγούν εκεί.

Στεναχωρέθηκα πολύ.
Δεν υπήρξε ούτε ένα βράδυ από αυτά που έπαιζα σε κάποιο μπαράκι τα τελευταία 5 χρόνια ,που να μην έπαιζα στα decks κάτι απ' αυτήν..
Ακούω τις διάφορες ανοησίες δεξιά και αριστερά ,σχετικά με την άσχημη δημόσια εικόνα της τελευταία και το το ότι δήθεν πήγαινε γυρεύοντας και πορώνομαι ακόμα περισσότερο..
Μου άρεζε η φωνή της,με άγγιζε σε διαφορετικές στιγμές.
Και τα τραγούδια.Είχαν δύναμη,πάθος ,blues χροιά.Για την ίδια δεν ξέρω πολλά-ένα ακόμα ατίθασο κορίτσι,αυτοκαταστροφικό ίσως?Δεν ξέρω πόσο πάλεψε τους "δαίμονες" της,τελικά δεν τα κατάφερε..Τι νόημα έχει...
Δεν θα ξανακούσουμε κάτι καινούριο από την Amy,εκτός βέβαια από τα δεκάδες tribute,συλλογές και ακυκλοφόρητα που θα αρχίσουν να εμφανίζονται από αύριο..Με μόνη διαφορά το εξής:Τα μέχρι τώρα γνωστά τραγούδια της θα ακούγονται για πολλά χρόνια ακόμα,να μου το θυμηθείτε..

Κρίμα. Για την μουσική, για την Amy..

Τι έγραψε μέχρι στιγμής ο Τύπος:

Σύμφωνα με το Press Association, η Αmy Winehouse, βρέθηκε νεκρή στο διαμερισμά της στο Λονδίνο πριν λίγες ώρες. Παρότι τα προβλήματα της με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ ήταν τεράστια τα τελευταία χρόνια, τα ακριβή αίτια του θανάτου της δεν έχουν εξακριβωθεί ακόμα.

Not Fade Away | Florence + The Machine

2011-07-15T20:29:00.000+03:00

This is for Clarence:Bruce Springsteen & The E Street Band - Born To Run

2011-06-21T00:52:00.001+03:00

CLARENCE CLEMONS R.I.P. 1942-2011

2011-06-21T00:50:00.000+03:00

Δεν άντεξε τελικά το εγκεφαλικό επεισόδιο και άφησε την τελευταία του πνοή ο μεγάλος σαξοφωνίστας Clarence Clemons σε ηλικία 69 ετών.
Ο Clarence Clemons ή αλλιώς "The Big Man,για τέσσερις δεκαετίες έπαιζε με την διάσημη E Street Band του Bruce Springsteen ενώ ο Boss δήλωσε για το χαμό του φίλου και συνεργάτη του:
"Η απώλειά του είναι ανυπολόγιστη, και είμαστε ευγνώμονες που μας τίμησε και είχε την ευκαιρία να σταθεί δίπλα μου για σχεδόν 40 χρόνια. Ήταν πολύ καλός φίλος και συνεργάτης μου. Με τον Clarence στο πλευρό μου, η μπάντα και εγώ ήμασταν σε θέση να τραγουδήσουμε ιστορίες με πολύ πιο βαθιά νοήματα από αυτές που απλώς περιέχονται στη μουσική μας.
Η ζωή του, τη μνήμη του και η αγάπη του θα ζει για πάντα στην ιστορία του συγκρότημα μας."

SUBLIME with ROME-15 IOYNIOY ΣΤΟΝ ΜΥΛΟ!

2011-06-13T16:48:00.001+03:00

SUBLIME with ROME-15 IOYNIOY ΣΤΟΝ ΜΥΛΟ!

Η Self Preservation Society & Rastavibe Productions, με μεγάλη υπερηφάνεια και χαρά
παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα...

SUBLIME with ROME!
ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ
ΣΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΥΛΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Long Beach, California τέλη δεκαετίας 80. Τρεις παιδικοί φίλοι, ο drummer Bud Gaugh, ο μπασίστας Eric Wilson και
ο Michael Happoldt, γνωρίζονται με τον Bradley Nowell και η ιστορία των Sublime ξεκινάει. Το εκρηκτικό τους
μουσικό μείγμα από ska, punk & reggae αποκτά αμέσως ένα σκληρό πυρήνα οπαδών στη Νότια Καλιφόρνια, κι ενώ
η μπάντα παίζει σχεδόν αποκλειστικά σε μικρά μπαράκια και σπιτικά πάρτυ. Για να αποκτήσει μεγαλύτερο κύρος
και να μπορέσει να προσεγγίσει μεγαλύτερα ακροατήρια, η μπάντα ιδρύει την Skunk records και κυκλοφορεί το
θρυλικό demo tape “Jah Won’t Pay the Bills” που ηχογραφηθηκε μέσα σε ένα βράδυ κρυφά στο studio του
κολλεγίου που σπούδαζε ο Michael, ο οποίος χρίζεται και πρώτος manager των Sublime.
Το 1992 κυκλοφορούν το πρώτο full album με τίτλο “40oz. To Freedom” κι ενώ είχαν αποκτήσει ήδη τέταρτο μέλος
ξανά, αυτή τη φορά τετράποδο, το σκυλί Lou Dog που έκτοτε ακολουθούσε παντού τη μπάντα, ακόμα κι επί
σκηνής. Συνέχεια με “Robbin’ the Hood” και οι πρώτες περιοδείες, με αποκορύφωμα το headline στη θρυλική Vans
Warped Tour του 1996. Μάιος του ίδιου έτους κι ενώ η μπάντα έχει μόλις τελειώσει τις ηχογραφήσεις για το
ομώνυμο τρίτο album, ο Brad Nowell βρίσκεται νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης σε motel του San Fransisco.
Τα εναπομείναντα μέλη δεν είχαν καμία όρεξη να συνεχίσουν τους Sublime, αλλά η μουσική έπρεπε να ζήσει κι έτσι
όλο το ηχογραφημένο υλικό κυκλοφόρησε με αποτέλεσμα τρία ακόμα albums (“Second Hand Smoke”, “Stand By
Your Van” & “Everything Under the Sun”), και φυσικά τα “Greatest Hits” του 1999, κι ενώ πλέον τη φυσική
συνέχεια των Sublime αποτελούσαν οι Long Beach Dub All-Stars. Μια δεκαετία αργότερα κι ενώ όλοι είχαν
πιστέψει ότι το κεφάλαιο Sublime είχε κλείσει οριστικά, οι Bud Gaugh και Eric Wilson αποφασίζουν ότι τραγούδια-
ύμνοι μιας ολόκληρης γενιάς, όπως “Santeria”, “What I Got”, “Date Rape”, “Doin’ Time” και πολλά άλλα, έπρεπε
να μείνουν ζωντανά, και στο πρόσωπο του 20χρονου Roman “Rome” Ramirez βρίσκουν τον ερμηνευτή τους.
Το δεύτερο κεφάλαιο της ιστορίας ονομάστηκε “Sublime with Rome” και ο θρύλος της δημοφιλέστερης ska-punk
μπάντας συνεχίζεται. Μετά απο μια σειρά επιτυχημένων soldout shows σε όλη την Αμερική, και ηχογραφήσεις για
νεό album (που θα κυκλοφορήσει σύντομα), το 2011 τους βρίσκει να περνούν για πρώτη φορά τον Ατλαντικό για
μια ευρωπαική περιοδεία, που θα τους φέρει στα μέσα Ιουνίου και στη χώρα μας. Αυτό το μαγευτικό λυτρωτικό
χαρμάνι από reggae, ska, punk rock, dub, hip-hop και surf-rock θα ξαναζωντανέψει την Τετάρτη 15 Ιουνίου στην
υπαίθρια σκηνή της Βαβυλωνίας του Μύλου. Love is what I got, it's within my reach… Yeah, and the sublime style's
still straight from long beach! Coz it’s summertime and the livin’s easy…
Ποιοι καταλληλότεροι να προετοιμάσουν το έδαφος από τους δικούς μας 63High; Ενώ από νωρίς θα γεμίσει το
χώρο με τις μουσικές του επιλογές ο dj Northical από Κακό Συναπάντημα, την ώρα που skaters & bmx riders θα
κάνουν τα κόλπα τους στις ειδικά διαμορφωμένες ράμπες. Το πάρτυ θα συνεχιστεί μέχρι τα ξημερώματα στο club
με μουσικές από τον Booker Scratching Machine.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Doors open:19:00 | Show stars: 20:00
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ (22€) - (μετά την εξάντληση των πρώτων 1500 θα κοστίζουν 25€)
- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: METROPOLIS (Τσιμισκή 31), TICKETHOUSE (Μητροπόλεως 102), NICO TATTOO (Αλ.Σβώλου 37)
- ΛΑΡΙΣΑ: WALK THE LINE TATTOO STUDIO (Ιουστινιανού 13)
- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ: MUSIQ BAR (Κωλέττη 5)
- SOFIA (BG): STROEJA (Studentski Grad, Block23B)
DISCOUNT E-TICKETS (15€) στο www.sublime11.eventbrite.com
ΤΑΜΕΙΟ: 25€ στα εκδοτήρια της Βαβυλωνίας
*** μέρος των εσόδων της συναυλίας θα πάει για την αποπεράτωση του Brad’s House, ένα ίδρυμα στο Long Beach, CA, για
τη δωρεάν απεξάρτηση νέων εθισμένων στα ναρκωτικά και τις καταχρήσεις.
Με την υποστήριξη:
Με την ευγενική χορηγία:
Useful links: www.spsp.gr | www.rastavibe.gr | www.sublimewithrome.com | www.sublimelbc.com | www.mylos.gr

Eddie Vedder "Longing To Belong" (Official Video)

2011-06-13T15:34:00.000+03:00

DEEP PURPLE-ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 23/5/2011-PAOK SPORTS ARENA

2011-05-31T05:04:00.001+03:00

πηγή:
www.rockarolla.eu

Κείμενο: Παντελής Τύπου
Φωτογραφίες: Κώστας Πετρίδης

ROCKAROLLA RADIO'S 1 YEAR ANNIVERSARY PARTY! ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/5 ΣΤΟ BLOCK 33

2011-05-20T04:18:00.002+03:00

Παρασκευή 27 Μαίου το μεγάλο event του Rockarolla στο Block33!
Το "παιδί" του θρυλικού Ράδιο Ακρόπολις μεγάλωσε και σβήνει το πρώτο του κεράκι στην τούρτα!
Ένα κεράκι και μπόλικες ευχάριστες αναμνήσεις να το συνοδεύουν.

Το Rockarolla Radio κλείνει ένα χρόνο ζωής και σας προσκαλεί να γιορτάσετε μαζί του σε ένα διαφορετικό πάρτυ γενεθλίων,την Παρασκευή 27 Μαίου στον χώρο του Block 33!

http://www.rockarolla.eu/rockarolla/highlight/570-1-year-anniversary-party

The Raveonettes - Recharge & Revolt

2011-03-29T03:40:00.000+03:00

GIRLS JUST..WANNA ROCK!

2011-03-29T03:03:00.000+03:00

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ ROCKAROLLA PARTY!
Περάσαμε όλοι καταπληκτικά και το Πάρτυ μας "γένους θηλυκού", άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις!

2011-03-07T18:12:00.001+02:00

2011-02-04T04:30:00.002+02:00

ΟΙ 5 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΟΥΡΙΑΣ- 24/1/2011

2011-01-26T00:34:00.003+02:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

1)R.E.M. - Oh My heart

http://www.youtube.com/watch?v=HiNV1rMNXE0

2)Glasvegas - The World Is Yours

http://www.youtube.com/watch?v=VHytoWFzRaE

3)The Decemberists - Down By The Water

http://www.youtube.com/watch?v=qR9DjdMrpHg

4)The Forms - Fire To The Ground (ft. Matt Berninger)

http://www.youtube.com/watch?v=g1ITwQeMixs

5)Those Dancing Days - Fuckarias

http://www.youtube.com/watch?v=rYg40pJDF_A

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ!

2011-01-11T18:36:00.000+02:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

Tricky-Really Real.

http://www.youtube.com/watch?v=NFR03dv-pMI

Iron & Wine - Walking Far From Home

http://www.youtube.com/watch?v=DAjiS578Cuc&playnext=1&list=PL74727123E5566C5B&index=11

PJ Harvey - Written On The Forehead.

http://www.youtube.com/watch?v=eg7lXGcpk34&playnext=1&list=PLB189DF8699D13A26&index=20

Wild Thing - Noah and the Whale
http://www.youtube.com/watch?v=Wpw-X93pglg&playnext=1&list=PLD1B90BA793409C4F&index=13

Vampire Weekend - 'Giving Up The Gun'

http://www.youtube.com/watch?v=bccKotFwzoY

O GRANDMASTER FLASH ΜΙΛΑ ΣΤΗ "ΣΚΟΥΡΙΑ" ΚΑΙ ΣΤΟΝ ROCKAROLLA!

2011-01-06T18:09:00.001+02:00

Συνάντησα τον Grand Master Flash στο lobby του ξενοδοχείου όπου διέμενε δύο ώρες περίπου πριν την εμφάνισή του στο Spirit of Burgas Festival το οποίο φιλοξενήθηκε και φέτος στην ομώνυμη πόλη της Βουλγαρίας.

Η ιστορία μάλλον ανταμείβει τους πρωτοπόρους. Πώς αλλιώς εξηγείται η τοποθέτησή του σαν headliner της τελευταίας μέρας του Festival μετά από ονόματα όπως οι Prodigy, οι Gorillaz, οι Apollo 440, οι U.N.K.L.E., o Everlast…

Χωρίς τον Grand Master Flash και τις πρωτοποριακές ιδέες και τεχνικές του, ακριβώς την εποχή της σύλληψης της Rap, όλοι οι παραπάνω ενδεχομένως να έπλεαν ακόμα στα ρηχά νερά του Glam Rock ή να προσπαθούσαν να χτίσουν παλάτια στην άμμο πειραματιζόμενοι με τους ηλεκτρονικούς ήχους των 80’s. Ο Flash δικαίως θεωρείται ο νονός της πιο εμπορικής μουσικής παγκοσμίως σήμερα , του Hip Hop .

Δυστυχώς είχα στη διάθεση μου αυστηρά πέντε λεπτά για να τον ρωτήσω όλα αυτά που ήθελα και πιστέψτε με δεν ήταν λίγα. Επιπλέον είχα να αντιμετωπίσω και τον υποβόσκωντα εκνευρισμό του, μετά από κάποιες ανόητες και άτοπες ερωτήσεις που τέθηκαν ατυχώς από τους προηγούμενους δημοσιογράφους.

Τελικά όπως θα διαπιστώσετε και παρακάτω αυτό που περίμενα να εξελιχθεί σαν ακόμα μία συνέντευξη που ακολουθεί την πεπατημένη, μεταμορφώθηκε σε φιλική κουβέντα αφού και ο Flash ήταν πέραν του αναμενόμενου άνετος και ζεστός και οι ερωτήσεις μου άγγιξαν όπως φάνηκε ευαίσθητες χορδές, όπως για παράδειγμα η ενασχόληση του με το ραδιόφωνο.

Κώστας Πετρίδης: Άκουσα έχεις εκπομπή στο ράδιο..

Grand Master Flash: Ναι έχω εκπομπή… Έχω τη δική μου εκπομπή κάθε Παρασκευή βράδυ στο Serious Satellite Radio. Το show λέγεται Friday Night with Grand Master Flash και εύχομαι να μπορέσετε να το ακούσετε.

Κ.Π.: Πολύ ωραία γιατί και μένα βασικά αυτή είναι η δουλειά μου τα τελευταία 20 χρόνια, το ραδιόφωνο!

G.M.F.: Really? That’s cool!

Κ.Π.: Δεν είναι όμως πολύ διαφορετικό να κάνεις ραδιόφωνο από το να παίζεις μπροστά σε κοινό;

G.M.F.: Πράγματι είναι πολύ διαφορετικό το να είσαι μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο απ’ το να παίζεις στο πλήθος. Δεν τους βλέπεις, μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε, να είναι οποιοιδήποτε, man it’s cool! Μου αρέσει πολύ να μεταδίδω τις μουσικές που γουστάρω με οποιοδήποτε τρόπο…

Κ.Π.: Πως όμως δέχεσαι τα vibes, πώς καταλαβαίνεις τις αντιδράσεις του κόσμου;

G.M.F.: Με τα τηλέφωνα, με τα e-mails, με το ότι με σταματούν στο δρόμο και μου λένε ότι γουστάρουν να μ’ ακούν…

Κ.Π.: Θα σε ακούσω και θα σου πω… (γέλια)

G.M.F.: Και γώ! (γέλια)

Κ.Π.: Πριν από λίγα χρόνια είχες ενταχθεί στο Rock n’ Roll Hall of Fame, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για κάποιους, ειδικά για κάποιους rockers. Κατά πόσο όμως αισθάνεσαι μέρος του Rock n’ Roll?

G.M.F.: Ήταν τέλεια εκείνη η μέρα που μας επέλεξαν, που μας ψήφισαν να ενταχθούμε (σ.σ.: ο Grand Master Flash και οι Furious Five). Νομίζω ήταν υπέροχα. Ήταν σαν να έπαιζα αυτή τη μουσική για πάντα. Υπέροχη μουσική. Θέλω να παίζω υπέροχη μουσική. Πρόκειται να παίξω Rock n’ Roll απόψε. Ναι…

Κ.Π.: Και ενθουσιάστηκα πολύ όταν το hit single «Message» συμπεριλήφθηκε στα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν την Rock n’ Roll μουσική.

G.M.F.: Αλήθεια;

Κ.Π.: Δεν το ξέρατε ;

G.M.F.: Όχιιιι!

Κ.Π.: Το 1997 ή κάπου εκεί το Hall of Fame παρουσίασε τα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν την Rock & Roll μουσική. Και το «Message» ήταν ανάμεσα σε πολλά άλλα όπως αυτά των Rolling Stones, Elvis Presley, Led Zeppelin…

G.M.F.: Όοοοου (χειροκροτεί )…Cool…Αυτό είναι θαυμάσιο, Θεέ μου…

Κ.Π.: Ναι, είναι (χαμόγελο). Λοιπόν άλλη ερώτηση… Ποιος ήταν ο αγαπημένος σου δίσκος όταν ήσουν νέος;

G.M.F.: Είμαι νέος και τώρα…! Και δεν έχω αγαπημένο δίσκο. Είναι πολύ δύσκολο. Γιατί ο αγαπημένος μου στη Βουλγαρία μπορεί να μην είναι ο αγαπημένος μου στην Ιαπωνία, να μην είναι ο αγαπημένος μου στην Ελλάδα, στην Αυστραλία, στην Αγγλία ή στην Πολωνία. Δεν έχω αγαπημένο δίσκο. Δεν… (σκέφτεται), δεν έχω αγαπημένο… Είναι δύσκολο… πολύ δύσκολο.

Κ.Π.: Και ποιά είναι τα σχέδια σου τώρα για την ψηφιακή εποχή της Hip Hop; Τώρα νομίζω οι καιροί έχουν αλλάξει.

G.M.F.: Ναι, έχουν. Και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.

Κ.Π.: Είσαι χαρούμενος;!

G.M.F.: Είμαι πολύ πολύ χαρούμενος…!

Κ.Π.: Και τα προσεχή σχέδιά σου;

G.M.F.: Το σχέδιό μου είναι να ανακατευτώ με την ψηφιακή εποχή. Γιατί ξέρεις στα 70’s ήμουν μπροστά από την εποχή μου ούτως ή άλλως. Ήμουν ήδη μπροστά απ’ τον καιρό μου… Και ήμουν επιστήμονας. Ήμουν επιστήμονας τότε, είμαι επιστήμονας τώρα.

Επίσης μπορώ να έχω μαζί μου πολλά τραγούδια τώρα, μπορώ να κουβαλάω και εκατό χιλιάδες τραγούδια αν θέλω. Εκατό χιλιάδες τραγούδια θα ήταν πεταμένα παντού, ένας χαμός… Με την ψηφιακή εποχή έχεις πλεονέκτημα γιατί μπορείς να έχεις μαζί σου πολλά τραγούδια για να ευχαριστείς πολλούς ανθρώπους. Είναι τέλειο…

Κ.Π.: Πόσο γρήγορος θα είναι ο Flash απόψε; (γέλια)

G.M.F.: Αααα… (χαχανίζει), δεν ξέρω, ελπίζω να σας κάνω χαρούμενους… Αν το κοινό είναι γρήγορο, και ο Flash είναι γρήγορος.

Κ.Π.: Ελπίζω τότε να απολαύσουμε το show…

G.M.F.: Κανένα πρόβλημα!

Κ.Π.: Ευχαριστώ πάρα πολύ. Χάρηκα που σε γνώρισα.

Δύο ώρες μετά ο Grand Master Flash επιβεβαίωσε τη φήμη του και πρόσφερε ένα δίωρο απολαυστικού show στα decks ικανοποιώντας πάνω από 20.000 κόσμου ανακατεύοντας παλιές και καινούριες επιτυχίες, μεταξύ των οποίων και πολλές Rock. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

http://rockarolla.eu/whats-goin-on/past-shows/202-spirit-of-burgas

**Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2010 ,μεταδόθηκε στο ραδιόφωνο στις 3/1/2011 και δημοσιεύθηκε κατόπιν στην ιστοσελίδα του Rockarolla

http://rockarolla.eu/music/news/408-grandmasterflash-interview

BEST OF THE YEAR 2010

2011-01-02T20:20:00.009+02:00

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΣΚΟΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2010(ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ)

ALBUMS

Arcade Fire - The Suburbs
Black Mountain - Wilderness Heart
Band Of Horses - Infinite Arms
Belle & Sebastian - Write About Love
Eminem - Recovery
Grinderman - Grinderman 2
Jeff Beck - Emotion And Commotion
Jonsi-Go
Interpol-Advance.
Iron Maiden - The Final Frontier
Killing Joke - Absolute Dissent
Kings Of Leon - Come Around Sundown
Linkin Park - A Thousand Suns
Laura Marling - I Speak Because I Can
Manic Street Preachers - Postcards From A Young Man
Maximum Balloon - Maximum Balloon
Neil Young - Le Noise
Polka_Party-Korean_Cinema
Richard Ashcroft - The United Nations Of Sound
Robert Plant & The Band of Joy
Serj Tankian Imperfect Harmonies
Skunk Anansie - Wonderlustre
Slash- SlashSpoon - Transference
Spiritual Beggars- Return To Zero
Spoon - TransferenceStone Temple Pilots - Stone Temple Pilots
The Black Keys - Brothers
The Dead Weather - Sea Of Cowards
Tindersticks - Falling Down A Mountain
The National - High Violet
Tom Petty and The Heartbreakers - Mojo
Tricky - Mixed Race
Vampire weekend - contra
Uni Form-Mirrors

SONGS

Arcade Fire-Ready To Start
Antony & The Johnsons Feat Bjork - Fletta
Amy Winehouse - It s My Party
Bruce.Springsteen-Save My Love
Belle & Sebastian-Write About Love (Feat. Carey Mulligan).
Crystal Castles - Not In Love ft. Robert Smith
Jonas and the Massive Attraction - Big Slice
Discodeine - Synchronize (Feat. Jarvis Cocker)
Editors- Papillon
Eminem-Love the Way You Lie, feat. Rihanna
Jeff Beck ft Joss Stone -I Put A Spell On You
Hole_-Skinny Little BitchGorillaz-Some Kind of Nature Ft. Lou Reed
Interpol-pilot
Killing Joke-in excelsis
Kings Of Leon -The End
Laura Marling-Devil's Spoke.
Linkin Park- The Catalyst
Manic Street Preachers-Postcards From A Young Man
black_mountain-old_fangs
My Chemical Romance - Sing
Muse-Neutron Star Collision (Love is Forever)Neil young-hitchhiker
Plan B - She SaidRobert Plant & The Band of Joy-Angel Dance
slash-ghost feat._ian_astbury.
Skunk Anansie- My Ugly Boy
stone temple pilots-between_the_lines.
The Duke Spirit - Everybody s Under Your Spell
The Black Keys - Tighten Up
The National-Bloodbuzz Ohio
Tricky-Murder Weapon
The Dead Weather-Gasoline
Kanye West - Lost In The World (Feat. Bon Iver)
White Lies - Bigger Than Us

ROCKAROLLA PARTY! 18/12 ΣΤΟ SILVER DOLLAR!

2010-12-14T02:53:00.000+02:00

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ!

2010-12-07T00:01:00.003+02:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

Sick of You - CAKE

http://www.youtube.com/watch?v=mi9MLL8QOY0

Patrick Wolf - Time of My Life

http://www.youtube.com/watch?v=Boyl6Iaw2Y4

Nickelback - This Afternoon

http://www.youtube.com/watch?

my chemical romance sing

http://www.youtube.com/watch?v=hTgnDLWeeaM

Manic Street Preachers - (It's Not War) Just The End Of Love

http://www.youtube.com/watch?v=tNPVeQKxtQo

μοτηερ μοτηερ-Βοδυ οφ υεαρσ

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ-22/11/2010

2010-11-23T22:56:00.003+02:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

Bruce Springsteen - Save My Love

http://www.youtube.com/watch?v=12k9HqHAPGM

Kid Rock - Born Free

http://www.youtube.com/watch?v=bu3rsha1ZtI

Band of Horses - Laredo
http://www.youtube.com/watch?v=6mFHh_KVzew

Skunk Anansie - My Ugly Boy

http://www.youtube.com/watch?v=JW0yynlDmqQ

White Lies - Bigger Than U

White Lies-Bigger than Us

http://www.youtube.com/watch?v=IP4EKhcuBCg

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ-8/11/2010

2010-11-09T04:23:00.001+02:00

Crystal Castles - Not In Love ft. Robert Smith

http://www.youtube.com/watch?v=32udqal_lyQ

Miles Kane - Inhaler

http://www.youtube.com/watch?v=RNCDyPt30ME

Scott Pilgrim VS. The World Soundtrack - 22 Summertime (Beck Version)

http://www.youtube.com/watch?v=QmIF6Yqad-0

Linkin Park Waiting for the end

http://www.youtube.com/watch?v=5qF_qbaWt3Q

Kings Of Leon -The End

http://www.youtube.com/watch?v=EuOuBtcG0Bw

Waiting for

Οι Red Sparowes μιλούν στον Rockarolla

2010-11-03T05:16:00.001+02:00

Λίγες μέρες πριν την εμφάνιση των Red Sparowes στη Θεσσαλονίκη ο Dave Clifford αναλαμβάνει να μιλήσει στο Rockarolla για λογαριασμό της μπάντας. Αυτά που μοιράζεται μαζί μας παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον!
κάντε κλικ στον τίτλο!

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ-1/11/2010

2010-11-02T21:16:00.001+02:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

Joss Stone & Jeff Beck - I Put a Spell On You

http://www.youtube.com/watch?v=MpNvCa99W5s

The Duke Spirit - Everybody's Under Your Spell

http://www.youtube.com/watch?v=8dbNJOgDCWI

Born Again - Richard Ashcroft and the United Nations of Sound

http://www.youtube.com/watch?v=av7uM-KH7uI

Mark Ronson - Lose It (In The End) Feat. Ghostface

http://www.youtube.com/watch?v=kgOcV0O7k48

Belle & Sebastian - Write About Love

http://www.youtube.com/watch?v=FDTUAgMu6VU

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ-25/10/2010

2010-10-26T19:37:00.001+03:00

Οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε Δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

http://rockarolla.eu/index.php

Kanye West -- "Monster" (feat. Jay-Z, Rick Ross, Nicki Minaj & Bon Iver)

http://www.youtube.com/watch?v=azM_AJr6wE8

Tricky - Murder Weapon

http://www.youtube.com/watch?v=i3fd4nE8OCI

Karen O - If You're Gonna Be Dumb, You Gotta Be Tough

http://www.youtube.com/watch?v=4IUvBXCzeCU

Black Mountain - Old Fangs

http://www.youtube.com/watch?v=YmbmOVunEcc&p=AA164FE90CE67ECE&playnext=1&index=29

Manic Street Preachers - Postcards From A Young Man

http://www.youtube.com/watch?v=czvUR6-5xHw

ΤΑ 5 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ!

2010-10-19T20:16:00.014+03:00

οι 5 προτάσεις της "Σκουριάς" μεταδίδονται κάθε δευτέρα στις 22:00 στον Rockarolla Radio

Discodeine (Feat. Jarvis Cocker) - Synchronized

http://www.youtube.com/watch?v=kB9PtAGv2Zc

Jonas and the Massive Attraction-Big Slice
http://www.youtube.com/watch?v=9jnQPgOfovk

Antony & The Johnsons Feat Bjork - Fletta
http://www.youtube.com/watch?v=LpgDG9pLGaQ

My Chemical Romance - "Na Na Na"
http://www.youtube.com/watch?v=egG7fiE89IU

Kings Of Leon - Radioactive
http://www.youtube.com/watch?v=wPBbMbKSZrQ

Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ!

2010-10-12T04:35:00.004+03:00

13 χρόνια μετά την πρωτοεμφάνιση της,η εκπομπή ξαναβγαίνει στον "αέρα" για τρίτη φορά: 98,7 τότε,105,5 στη συνέχεια και τώρα μόνο στο Ιντερνετ.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 10 το βράδυ στον Rockarolla!

www.rockarolla.eu

ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΤΩΝ TINDERSTICKS...

2010-10-06T04:49:00.008+03:00

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ PORCUPINE TREE..

2010-09-21T10:35:00.005+03:00

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ (ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΤΕ)

Είμαι fan των Porcupine Tree.Τους παρακολουθώ «στενά» από το 1994 και το “The sky moves sideways” lp,album που τους καθιέρωσε (είχαν προηγηθεί βέβαια και άλλα,ίσως και πιο ενδιαφέροντα),αλλά κυρίως έκανε όσους τυχερούς το άκουσαν(μαζί και τα media) να αναφωνήσουν:Ιδού οι νέοι Pink Floyd!Από τότε έχουν αλλάξει πολλά και η σημερινή μουσική του γκρουπ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ψυχεδελική space rock, την ηλεκτρονική και χαοτική trance-ambient μουσική του τότε..Συμπέρασμα Porcupine Tree, δεν έγιναν Pink Floyd τελικά..
Θυμάμαι μια συνέντευξη του Steven Wilson,front man και εγκέφαλου του συγκροτήματος, πριν καμιά δεκαριά χρόνια,όπου προανήγγειλε την αλλαγή πλεύσης στον ήχο και το «άνοιγμα» σε ευρύτερο και πιο νεανικό κοινό με σκοπό να αποτινάξει τις «φλουδικές» συγκρίσεις και να δημιουργήσει κάτι φρέσκο και καινοτόμο.
Ποιο συγκρότημα βέβαια?Αυτός είναι το γκρούπ.Συνθέτει,γράφει στίχους,παίζει κιθάρες πλήκτρα και δεν ξέρω τι άλλο,κάνει την παραγωγή..(Ok υπάρχει και η στήριξη του Richard barbieri κυρίως στα synths ενώ και όλοι οι υπόλοιποι μουσικοί που κατά καιρούς το πλαισίωσαν δεν είναι τυχαίοι) Πράγματι στροφή ήταν σταδιακή,αλλά εντυπωσιακή:Σκληρός και καταιγιστικός ήχος,εναλλαγές και περάσματα από το ένα είδος στο άλλο…ώσπου εγένετο progressive metal!Συμπέρασμα: Ο Steven Wilson είναι ιδιοφυία ,είναι εγωιστής, φιλόδοξος αλλά και καλός στο να προγραμματίζει τα πάντα!
Για να καταλάβετε τι σας λέω τόση ωρα,μετά από μια συναυλία τους εδώ στον Μύλο πριν 5 χρόνια,όταν κάποιος φαν του πήγε να υπογράψει το δισκάκι The sky moves sideways,αυτός με το ζόρι το έκανε,λέγοντας περιφρονητικά «this is only past..» ή κάτι τέτοιο..Συμπέρασμα: Ο Wilson αποτινάσσει το παρελθόν του και ας είναι καλύτερο από το παρόν(προσωπική μου άποψη)
Γιατί τα λέω όλα αυτά?Πολύ απλό:Όταν η μπάντα βγήκε για το δεύτερο της encore, ο Wilson είπε στο ήδη ικανοποιημένο κοινό: «θα τελειώσουμε το show με μερικά τραγούδια από το In Absentia».Και έγινε ΧΑΜΟΣ!Mε τι δηλαδή έγινε χαμός?Σαν να έβγαιναν οι Floyd ας πούμε και να έλεγαν το ίδιο πράγμα για το ..Division Bell!
Και ας θέλαμε εμείς οι πιο παλιοί να ακούσουμε κάτι από τα albums της Delirium( εταιρείας που σηματοδότησε τα πρώτα και ψυχεδελικά χρόνια)
Συμπέρασμα :ο Wilson κατάφερε και δημιούργησε το δικό του νέο κοινό.

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Ένα από τα πράγματα πάντως που διατηρεί πάντα, είναι η απίστευτη ποιότητα τόσο στις ηχογραφήσεις όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις του γκρούπ. Δεν πρόκειται να φύγεις ανικανοποίητος από αυτές, εκπληκτικός ήχος πάντα, σπουδαίο δέσιμο με την μπάντα(ο ίδιος χρησιμοποιεί καμιά ντουζίνα κιθάρες),ατμοσφαιρικό show,πιστή γενικά απόδοση των τραγουδιών σε σχέση με τον δίσκο(ίσως και καλύτερη).Συμπέρασμα: Wilson είναι τελειομανής, ψωνάρα με την καλά έννοια, αλλά και εγγύηση..

Η συναυλία χωρίστηκε σε 2 μέρη.Στο πρώτο ακούσαμε την μπάντα να παρουσιάζει κυρίως τα πιο φρέσκα τραγούδια,δίνοντας έμφαση στo πιο πρόσφατο The Incident.
Tα 5 πρώτα τραγούδια του δίσκου,παίχτηκαν μάλιστα με την ίδια σειρά..κανονική παρουσίαση δίσκου δηλαδή!Ακολούθησαν τα Open Car, Lazarus από το Deadwing, μια δόση από το Fear of Blank Planet,ξανά στο καινούργιο album και μόνο μια αναφορά σε κάτι πιο παλιό:Το Russia on ice από το Lightbulb Sun (2000) του οποίου η εκτέλεση ήρθε σαν βάλσαμο,αφού «φύσηξε άνεμος» ψυχεδέλειας στο κατάμεστο Principal..

Αναμενόμενο.Ειναι αυτό που σας έλεγα πριν.Για τον Steve Wilson και την δική του προσέγγιση των πραγμάτων, ο λόγος που εμφανίζεται μπροστά μας ,είναι η παρουσίαση των νέων τραγουδιών και φυσικά η ενίσχυση της εικόνας του συγκροτήματος σε σχέση με το σήμερα και όχι με το οποιοδήποτε παρελθόν! Επαγγελματισμός? Βρετανική αρτηριοσκλήρωση? Πείτε μου, δεν είναι ρίσκο αυτό? Φανταστείτε τους U2 να παίζουν 2 μιση ώρες τραγούδια ΚΥΡΙΩΣ από τα 2-3 τελευταία άλμπουμ..
Συμπέρασμα: ο Wilson,παίζει με τους δικούς του κανόνες..
Οι εκτελέσεις ήταν σχεδόν όλες εκπληκτικές,φανερώνουν ώρες ατέλειωτες δουλειάς, σημεία εκρηκτικά και ξεσπάσματα ( ανάμεσα σε μελαγχολικές,ευσαίσθητες και ατμοσφαιρικές ( Russia on Ice,Lazarus)στιγμές!Στα keyboards ο Richard Barbieri, στο μπάσο o Collin Edwin (και οι δύο σχεδόν ιδρυτικά μέλη) και στην δεύτερη κιθάρα ο αμερικανός John Wesley ο οποίος συμμετείχε και στα φωνητικά και μάλιστα καλά.Ειδική μνεία για τον ντράμερ Gavin Harrison που συμπληρώνει το τημ με τον καλύτερο τρόπο.
Ο Wilson βέβαια,έπαιζε κιθάρες τραγουδούσε,συντόνιζε,έπαιζε πιάνο όταν ηθελε,ήταν όλα τα λεφτά..
Αν και μεγάλης διάρκειας τα τραγούδια ,δεν κούρασαν το κοινό( τι καλά να έπαιζαν και ολόκληρο το voyage 34, τον ύμνο τους δηλαδή) που καταχειροκροτούσε σε κάθε φινάλε ,ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που τραγουδούσε και πολλούς από τους στίχους!
Στο δεύτερο μέρος και μετά τις πρώτες νότες,σκέφτηκα:Τώρα αρχίζει για μένα το show! Start of something beautiful,Sound of muzak,Even Less και εντελώς απρόσμενα Stars die,ένα τραγούδι που όπως προλόγισε,είχαν να το παίξουν καιρό και το είχαν συνθέσει τότε που είχαν πρώτο έρθει εδώ το 1995.
Κι όμως ούτε εδώ δεν ήρθε η λύτρωση..όχι ,καμία αναφορά στα σπουδαία άλμπουμ των 90’ς- λες και το έκανε επίτηδες για να μας εκδικηθεί για κάτι..
Πρώτο encore ,δεύτερο encore και κλείσιμο με τα τραγούδια του In Absentia που λέγαμε πιο πάνω και όλα αυτά μέσα σε αποθέωση τόσο από τους πιτσιρικάδες όσο και από τους παλιότερους φαν(σαφώς υπερίσχυσαν οι πρώτοι σε αριθμό και εκδηλώσεις ανάμεσα σε ένα κατά βάση ροκ- μεταλ κοινό)
Όχι ,το διαστημικό ταξίδι των Porcupine Tree δεν πραγματοποιήθηκε, ούτε πρόκειται ποτέ να το ξαναζήσουμε μάλλον. Περάσαμε όμως καλά, γεμίσαμε ήχους απίστευτους και ζήσαμε ένα ρεσιτάλ progressive rock-metal μουσικής με μια ομάδα που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο..
Συμπέρασμα: Ο Wilson θα μας ξαναδεί και την επομένη φορά..

•
1. First part
1. Occam's Razor
2. The Blind House
3. Great Expectations
4. Kneel and Disconnect
5. Drawing the Line
6. Open Car
7. Lazarus
8. Russia on Ice first half
9. Anesthetize Pt.2: "The Pills I'm Taking"
10. Time Flies
11. Second part
11. The Start of Something Beautiful
12. The Sound of Muzak
13. Even Less Parts 1&2
14. Stars Die
15. Way Out of Here
16. Sleep Together
17. Encore:
17. Blackest Eyes
18. Trains

ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΟΥ ROCKAROLLA !

2010-09-16T05:02:00.003+03:00

START SEASON PARTY !!!!

Ο ROCKAROLLA RADIO την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010 "καταλαμβάνει" το SILVER DOLLAR (Εθνικής Αμύνης 19, Θεσσαλονίκη) για ένα ακόμη μοναδικό PARTY!
Αυτή τη φορά,αφορμή δεν είναι άλλη από την έναρξη της πρώτης μας ραδιοφωνικής σεζόν!
Όλοι οι RockaRolla ραδιοφωνικοί παραγωγοί, οι συντάκτες και η μεγάλη παρέα του Rockarolla υποδέχονται μαζί σας το φθινόπωρο με πολύ μουσική διάθεση και τρέλα..

Ώρα έναρξης 21.30 - Είσοδος Ελεύθερη!

U2 360 TOUR -LIVE REVIEW

2010-09-10T16:55:00.000+03:00

ΗΤΑΝ Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ?ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ,ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ROCKAROLLA!

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ!

2010-09-07T17:02:00.002+03:00

http://www.rockarolla.eu/index.php

SPIRIT OF BURGAS 2010

2010-09-04T03:14:00.000+03:00

Τις καλύτερες εντυπώσεις μεταφέρω απο το νέο αυτό φεστιβάλ που επισκέφτηκα πρόσφατα στην γειτονική Βουλγαρία και για λογαριασμό του Rockarolla.Διαβάστε όλο το ρεπορτάζ κλικάροντας πιο πάνω,στον τίτλο της ανάρτησης!

Σύντομα θα δείτε αναρτημένη και την αποκλειστική συνέντευξη που πήρα από έναν πραγματικό "θρύλο" του hip hop...

http://www.rockarolla.eu/whats-goin-on/past-shows/202-spirit-of-burgas

New Fang

2010-08-27T20:08:00.000+03:00

The Suburbs - Arcade Fire (Music Video)

2010-08-23T01:33:00.000+03:00

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ!

2010-06-17T19:36:00.003+03:00

Με μόνη διαφορά το ότι για πρώτη μου φορά η εκπομπή μου μεταδίδεται μόνο μέσω ίντερνετ...

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη λοιπόν στις 21:00 τα λέμε από το "νεογέννητο" ROCKAROLLA RADIO!
Αυτό είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΡΑΔΙΟ!
Τα διαβάσατε σε παλαιότερες αναρτήσεις και θα προσπαθήσω και από εδώ να σας κρατώ ενήμερους!
Όσο για τη "Σκουριά",ναι,μάλλον είναι η ώρα να επιστρέψει πάλι,επισήμως από τον Σεπτέμβρη όμως!Εκτός και αν..
Τα λέμε λοιπόν στο

http://rockarolla.eu/index.php

ROCKAROLLA AND RADIO ACROPOLIS PARTY! 28/5 ΣΤΟΝ ΜΥΛΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

2010-05-20T20:53:00.005+03:00

Ήρθε η ώρα για το πρώτο Μεγάλο μας Πάρτυ! Την Παρασκευή 28 Μαίου,σας περιμένουμε στον Μύλο Θεσσαλονίκης

για να περάσουμε μια ακόμα αξέχαστη βραδιά!

"Βαφτίζουμε" το Rockarolla Radio,συναντιόμαστε οι "παλιοί",γνωριζόμαστε οι πιο "νέοι" και ροκάρουμε μέχρι αργά με:

Τους dj's μας στα decks

Τους Skelters σε φουλ φόρμα με ειδικό set για τη περίσταση..

Τους Pat Cuters να γκρεμίζουν...το "χάσμα" των γενεών!

Το ¨παζάρι" δίσκων από γνωστά δισκοπωλεία της πόλης.

Κληρώσεις με πολλά δώρα 2 εκ των οποίων θα τα "καβαλήσετε" για να φύγετε μαζί τους...(δεν είναι ζωντανά,οκ?)

Αλλες εκπλήξεις!

Θέλετε και άλλα? Το σίγουρο είναι ότι θα περάσουμε καλά με τη μουσική που μας αρέσει,και θα γνωριστούμε από κοντά φυσικά!

Η είσοδος είναι ελεύθερη και οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00

Πείτε το και στους φίλους σας!

*Το event στο facebook:

http://www.facebook.com/?ref=home#!/event.php?eid=127506413928627

listen live:

www.rockarolla.eu

Ronnie James Dio R.I.P. (1942-2010)

2010-05-18T23:57:00.000+03:00

Ο Ronnie James Dio, ένας εκ των θρύλων του heavy metal, μας άφησε την Κυριακή σε ηλικία 67 χρονών

χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο, σύμφωνα με ανακοίνωση της συζύγου και μάνατζέρ του.

Το προηγούμενο καλοκαίρι ο ίδιος είχε ανακοινώσει ότι έπασχε από καρκίνο του στομάχου, αμέσως μετά το πέρας μίας περιοδείας σε Ατλάντικ Σίτι και Ν. Τζέρσεϊ.

Ο Dio πέθανε στο Λος Άντζελες

EDITORS LIVE AT PRINCIPAL 15/4/2010

2010-04-20T03:51:00.011+03:00

Μια καλή συναυλία τελικά,μπορεί να λειτουργήσει με δυο διαφορετικούς τρόπους. Είτε προτρεπτικά και καταλυτικά ως προς την παραπέρα γνωριμία σου με τον καλλιτέχνη/γκρουπ, είτε απλά σαν επιβεβαίωση, σαν επιβράβευση και δικαίωση όλων όσων φανταζόσουν ότι θα δεις και θα ακούσεις με βάση την ήδη ακουστική σου εμπειρία από τον δίσκο.
Στο γεμάτο principal το βράδυ της πέμπτης ,η πλειοψηφία γνώριζε καλά τι πήγε να δει και οι βρετανοί Editors φρόντισαν να αποζημιώσουν.

Προσωπικά ουδέποτε ήμουνα φαν των συγκροτημάτων που είτε αντιγράφουν είτε αναβιώνουν (ακόμα και με τον δικό τους ταλαντούχο τρόπο) παλαιότερους ήχους και στυλ που μερικά από αυτά ,έμελλε μέχρι και να αλλάξουν την ροή του ροκεντρολικού «γίγνεσθαι»..Οι Editors σαφώς και ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία, έχοντας με ιδιαίτερη μαεστρία (αλλά και γνώση) επαναφέρει το χρώμα, την μυρωδιά και την αισθητική της σκοτεινής πλευράς των 80’ς, μέσα από τραγούδια που ανακατεύουν ένα σωρό στοιχεία από εκείνη την εποχή, γαρνιτουρισμένα με την χαρακτηριστική και αλλά Ian Curtis φωνή του Tom Smith.

Ας ξεκινήσω από τον τελευταίο.
Κλασικός frontman με ηγετικές τάσεις στην διάρκεια το σόου και τον προβολέα στραμμένο πάνω του.Καμια σχέση δηλαδή με αυτό που οι Editors ή οι Interpol και δεν ξέρω ποιοί άλλοι, έχουν σαν σημείο αναφοράς.. Χαρισματικός πάντως, πήρε τα ηνία και δεν τα άφησε καθόλου. Τραγούδησε, έπαιξε κιθάρα, πλήκτρα, πιάνο (σε σόλο στιγμή) και γενικά θύμισε λίγο Tom…York!

Αν παραβλέψει λοιπόν κανείς την οποιαδήποτε καχυποψία για όλα τα προαναφερόμενα και το τι τέλος πάντων θέλουν οι editors από την ζωή μας, και μπει στο πετσί της συναυλίας τους-και εδώ θέλω να καταληξω,το αποτέλεσμα θα είναι άκρως θετικό.
Μ ε ικανοποίησε και η ερμηνεία και το παίξιμο της μπάντας και ο ήχος και όλη η ατμόσφαιρα (ενθουσιώδης από τα νιάτα που έσπευσαν να γεμίσουν τις μπροστινές σειρές…) παρ όλη την πιστή μεταφορά των τραγουδιών από τον δίσκο και το σερβίρισμα τους χωρίς καμιά διάθεση διαφοροποίησης από αυτόν.Αλλωστε,υπάρχει λόγος? Που νομίζετε ότι βρίσκεστε?Σε κανένα σκοτεινό υπόγειο του Manchester πριν 30 χρόνια?

Τα Smokers Outside The Hospital ,An End Has A Start,και Bones από το An End has a Start αλλά και τα Lights,Munich,.Blood,All Sparks από το The Back Room άντε και το Papillon από το πρόσφατο (και σαφώς με αλλαγμένο και πιο ηλεκτρονικό ήχο) Ιn This Light And On This Evening, ασφαλώς και αποτέλεσαν τις κορυφαίες στιγμές του live.Nαι αυτές που περιμένει ο λαός να ακούσει για να ηχογραφησει,να βιντεοσκοπησει,να φωτογραφήσει(η να φωτογραφηθεί μπροστά στην μπάρα με φόντο τον τραγουδιστή την ώρα που τα δίνει όλα) και φυσικά να χορέψει στον οποιοδήποτε «ρυθμό»

Και ο φίλος μου ο Αλεξης?Και όποιος άλλος κάθισε πιο πίσω και δεν ήθελε να κάνει τίποτα από τα παραπάνω,παρά μόνο να ακούσει καλή μουσική και να νιώσει λίγο από το σκοτεινο,μουντο και απαισιόδοξο συναίσθημα που του προκαλούσε κάποτε η μουσική των Joy Division και όλης εκείνης της σκηνής που ακλούθησε μετά?
Έφυγε ,νομίζω,ικανοποιημενος..

ΥΓΚάποτε πρέπει να συζητήσουμε για το τι τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει τόσο πετυχημένα στην Ελλάδα όλα αυτά τα (βρετανικά κυρίως) συγκροτήματα ή καλλιτέχνες που συνδυάζουν όλα αυτά τα δραματικά-μελαγχολικά-μελωδικά-σκοτεινά στοιχεία στη μουσική τους αλλά και τη σκηνική τους παρουσία .Θα έχει ενδιαφέρον!

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε για λογαριασμό του http://www.mic.gr/

THE BOYS ARE BACK IN TOWN!

2010-04-15T16:13:00.001+03:00

ΤΟ ΕΤΟΙΜΑΖΑΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ 2 ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΕΣ!
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΕΔΩ Η ΣΕΛΙΔΑ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΕ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ,ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΧΡΟΝΟΥ..
ΕΝΑ ΝΕΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΧΑ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΙΛΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΣΚΛΗΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ..

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ,ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ CROUP ΤΟΥ ΡΑΔΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ,ΣΤΟ facebook...

Μόλις γεννήθηκα…

...και είμαι το παιδί του Ράδιο Ακρόπολις,ενός ραδιοφώνου που έγραψε τη δικια του ιστορία στα ερτζιανά της Θες/νίκης πολλά χρόνια πριν.

Η “σύλληψη “ έγινε πριν από 9-10 μήνες περίπου όταν σε ένα επετειακό πάρτι βρέθηκαν ξανά μαζί ,μετά από χρόνια, σχεδόν όλοι αυτοί που έπρεπε επιτέλους να συναντηθούν ξανά..
Δεν το περιμένατε ότι θα συμβεί? Αφού, ο «έρωτας» υπάρχει ακόμα..
Για τη Μουσική, για το rock’n’roll για το Ραδιόφωνο που ξέραμε και που θέλουμε ..

Είμαι βρέφος ακόμα, αλλά έχω καλά γονίδια. Και κυρίως ,έχω καλούς κηδεμόνες.
Θα σας κρατώ παρέα όλη μέρα –όλη νύχτα με καλή ροκ μουσική και θα σας ενημερώνω για τα πάντα, αρχικά μέσα από την ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ μου.
Σιγά σιγά μεγαλώνοντας, θα αποκτήσω και ΖΩΝΤΑΝΕΣ εκπομπές με παλιούς και νέους παραγωγούς, ενώ έχω σκοπό να σας διασκεδάζω κάνοντας εκδηλώσεις, πάρτι, συναυλίες και πολλά άλλα που θα τα πούμε στη πορεία.
Πείτε μου την γνώμη σας για το ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ πρόγραμμα που θα ακούσετε, με τα μηνύματα σας και τα σχόλια σας στη σελίδα του γκρουπ!

Την γέννηση μου λέω να την γιορτάσουμε μαζί με την 21 επέτειο από την ίδρυση του Ράδιο Ακρόπολις,τον Μάη μ ένα μεγάλο πάρτι με συγκροτήματα και άλλα happenings,για το οποίο θα μάθετε σύντομα!

Ξέχασα όμως να συστηθώ!
Με λένε,
Rockarolla
Και θα με βρείτε εδώ:

www.rockarolla.eu

και εδώ:

www.radioacropolis.gr

αν θέλετε τέλος μπορείτε να με προσθέσετε και στους φίλους σας στο facebook για να ενημερώνεστε ακόμα πιό άμμεσα:

http://www.facebook.com/photo.php?pid=30624347&id=1584412424#!/profile.php?id=100001012924306&ref=mf

Σαν μέλη του γκρουπ του Ακρόπολις είστε οι πρώτοι που το μαθαίνετε και φυσικά μπορείτε από τώρα να διαδίδετε τα ευχάριστα νέα και να καλείτε τους φίλους σας στα..βαφτίσια!

Μα κυρίως,
μπορείτε να μας γράψετε τα σχόλια σας με όλους τους τρόπους:στο wall του group μας ή του RockaRolla καθώς και με τα e-mail σας στην ιστοσελίδα του.
Το πρόγραμμα είναι δοκιμαστικό και σας δίνει μια μικρή γεύση για το τι πρόκειται να ακουστεί από αυτό το ραδιόφωνο,ιδίως όταν ανοίξουν και τα μικρόφωνα...ΚΑΛΗ ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΗΣ!ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ PLAY LISTS...

ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΡΕΣΚΙΑ ΕΙΔΗΣΗ: ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΙΣ 8 ΜΑΙΟΥ,ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, ΣΤΟΝ ΜΥΛΟ!
ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΘΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ EVENT!

WE ROCK,AND WE ROLL!

My Morning Jacket - Touch Me I'm Going To Scream Pt. 2

2010-02-16T00:56:00.001+02:00

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ..

2010-02-02T01:32:00.004+02:00

...όσο δεν φανταζεστε το ραδιόφωνο.Από το καλοκαίρι και την τελευταία μου εκπομπή στον Imagine,κάθομαι σε αναμένα κάρβουνα!Κυριολεκτικά όμως,καθώς κάποιοι φροντίζουν να ανάβουν καινούρια και είναι έτοιμοι να τα φουντώσουν μόλις έρθει η ώρα!Θα σας πω τι και πως,εν καιρώ...
Τα λέω όλα αυτά γιατί πολλοί φίλοι,γνωστοί και παλιοί ακροατές με ρωτούν πότε και πού θα συνεχίσω τη "ΣΚΟΥΡΙΑ" ή κάποια άλλη εκπομπή τέλος πάντων.
Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσα ήδη από το φθινόπωρο να είμαι σε κάποιο μικρόφωνο,είχα προτάσεις και σκέψεις,όμως τελικά επέλεξα να κάνω αυτό που έκανα πάντα:να επιλέξω εγώ το επόμενο "μέσο" χωρίς να συμβιβαστώ με τα "στοιχειώδη",χωρίς να υποχωρήσω απο τα δικά μου στανταρ που αφορούν το είδος της μουσικής και την ελευθερία και άνεση του λόγου.Ευτυχώς έχω τη πολυτέλεια να ΜΗΝ ζώ από το μικρόφωνο..
Ούτε λοιπόν κάποιο "ασχετο" ραδιόφωνο,ούτε "play lists",ούτε ενασχόληση χωρίς ουσία,κέφι και...ροκ!
Η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται να τα έχεις όλα δικά σου βέβαια.Και ότι όλα τα παραπάνω οδηγούν σε αναμονή και απραγία ακόμα και πολλών μηνών!
Η μήπως γίνεται να τα έχεις όλα όσα θες,αρκεί να ξεφύγεις απ' όλη αυτή τη μίζερη διαδικασία που έχουν επιβάλει τα σημερινά ραδιόφωνα στην συντριπτική τους πλειοψηφία,κάνοντας κάτι που σε εκφράζει και γουστάρεις με τους ανθρώπους που θες..?Θα δείξει ο χρόνος.
Σε πολύ λιγο καιρό από αυτο εδώ το blog αλλά και από τις σελίδες μου στο facebook,myspace θα μάθετε κάποια φρέσκα πράγματα που ελπίζω να μας ευχαριστήσουν όλους!
stay tuned..

TIGER LILLIES LIVE AT PRINCIPAL

2010-01-24T14:31:00.006+02:00

THE ZERO'S!

2010-01-05T05:37:00.011+02:00

BEST OF 2009

2010-01-02T05:22:00.002+02:00

My Albums of 2009

Yeah Yeah Yeahs: It's Blitz!
Starsailor-Tell me it's not over
Bruce Springsteen: Working on a Dream
Kasabian-Fire
Pearl Jam: Backspacer
Wolfmother:Cosmic Egg
U2: No Line on the Horizon
Phoenix: Wolfgang Amadeus Phoenix
The decemberists:Hazards of love
Green Day: 21st Century Breakdown
P.J.Harvey/J.Parish:A Woman a Man Walked by
Florence & The Machine Lungs
Porcupine Tree:The incident
The Dead Weather: Horehound
Animal Collective: Merriweather Post Pavillion
Monsters of Folk: Monsters of Folk
Mando Diao_Dance with somebody
The xx: The xx
Sonic Youth: The Eternal
Bob Dylan: Together Through Life
Muse The Resistance
White Lies: To Lose My Life...
Mastodon: Crack the Skye
Wilco: Wilco (The Album)
Green Day 21st Century Breakdown
Empire Of The Sun: Walking On A Dream
Girls: Album
Lily Allen: It's Not Me, It's You
Moby:Wait for me
Grizzly Bear: Veckatimest
Manic Street Preachers: Journal For Plague Lovers
The Horrors: Primary Colours
Drake: So Far Gone Mixtape
Levon Helm: Electric Dirt

My Songs of 2009

Yeah Yeah Yeahs — Zero
White Lies- To Lose My Life
U2 — Moment of Surrender
Pearl Jam — "The Fixer"
Jay-Z feat. Alicia Keys — Empire State of Mind
Bruce Springsteen — Outlaw Pete
Florence & The Machine - Rabbit Heart(Raise it up)
Lilly Allen - It's not fair
Phoenix — 1901
Empire Of The Sun Walking On A Dream
The Dead Weather - Treat me like your mother
Wolfmother - New moon rising
Depeche Mode-Wrong
La Roux-In for the Kill
The Dcemberists_The Rake Song
Wolfmather-New moon rising
Tori Amos-Welcome to England
Green day-Know your enemy
Dirty Projectors — Stillness is the Move
Wilco — Wilco (The Song)
Animal Collective — My Girls
Franz Ferdinand — Ulysses
Drake — Successful
Yeah Yeah Yeahs —Heads with roll
Miike Snow — Animal
Peter, Bjorn and John — Nothing to Worry About
Girls — Hellhole Ratrace
La Roux — Bulletproof
Muse- Resistance

BLUE OYSTER CULT LIVE AT PRINCIPAL-13/12/09

2009-12-26T15:29:00.012+02:00

GOODBYE ZERO'S!

2009-12-20T23:02:00.002+02:00

Αυτό το διάστημα,εκτός από τις λίστες με τα καλύτερα του 2009,βλέπουμε στα περιοδικά και τις ιστοσέλίδες τις λίστες με τα καλύτερα της δεκαετίας.

Κατι ανάλογο λοιπόν θα δείτε και εδώ σύντομα(προηγείται η χρονιά που φεύγει).

Ως τότε μια γεύση από το Rolling Stone:

http://www.rollingstone.com/news/story/31248017/100_best_albums_of_the_decade/44

http://www.rollingstone.com/news/story/31248926/100_best_songs_of_the_decade

NOUVELLE VAGUE LIVE AT PRINCIPAL 28/11/09

2009-12-01T04:24:00.018+02:00

Α. ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Τι λόγο ύπαρξης έχει μια μπάντα με αποκλειστικά διασκευές στο ρεπερτόριο της? Κατά πόσο μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού σε όλη τη διάρκεια της ζωντανής εμφάνισης, όσο καλές και αν είναι αυτές? Μα εδώ δεν μιλάμε για ένα ακόμα από τα χιλιάδες γκρουπ που ξεφυτρώνουν καθημερινά και που όπως όλοι κάναμε κάποτε, εκτελούν (κυριολεκτικά η μεταφορικά) επιτυχίες άλλων. Μιλάμε για μισό εκατομμύριο πωλήσεις παγκοσμίως, επιτυχημένες εμφανίσεις ,τραγούδια σε soundtracks, βραβεία και glamour..

Εντάξει, δεν λέω, συμπαθητικές οι διασκευές με την ευφυή και δημιουργική παρέμβαση των Marc Collin και Olivier Libaux και την παιχνιδιάρικη, όπως ακούγεται στο δίσκο, φωνητική ερμηνεία κάποιων τραγουδιών που όλοι αγαπήσαμε (Joy Division, Clash, Cure, Depeche Mode, Dead Kennedys κλπ), σε bossa nova η λάτιν ρυθμούς (μπλιαχ) και αισθητική…όμως πως είναι δυνατόν να μου κρατήσουν όλα αυτά το ενδιαφέρον, χωρίς το βασικό τους πανκ-ροκ στοιχείο να κυριαρχεί στον αέρα?
Με βλέπω στο μπαρ να πίνω μπύρες και να χασμουριέμαι μετά το πρώτο μισάωρο αφού θα έχω βγάλει τις φωτογραφίες μου και να πιάνω κουβεντούλα με κανέναν γνωστό/η, άσε που γενικά με πιάνει αλλεργία με τις περισσότερες διασκευές που γίνονται για να γίνονται(υπάρχουν και εξαιρέσεις), χωρίς να έχουν να προσφέρουν τίποτα καινούργιο στο (ήδη επιτυχημένο) τραγούδι…
Για να δούμε..

Β. ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ
1)Τι έγινε τώρα?
2)Πως έγινε και πέρασα τόσο καλά? Οχι μόνο εγώ αλλά και ο κόσμος που φρόντισε να γεμίσει το PRINCIPAL και που ανάγκασε το γκρουπ να βγει και τρίτη φορά πριν εγκαταλείψει οριστικά?

Ιδου η εξήγηση:
Κατ' αρχήν, η όποια επιτυχία των nouvelle vague, οφείλεται τόσο στην διαφορετικότητα των ενορχηστρώσεων των τραγουδιών σε σχέση με τις αυθεντικές, όσο και στην εντελώς «αφελή» και ανάλαφρη ερμηνεία των γυναίκειων φωνών που κατά καιρούς χρησιμοποιούνται στο project, συν τη γαλλική, ναζιάρικη προφορά στην αγγλική γλώσσα. Όλα αυτά «βγήκαν» στη συναυλία.

Σκεφτείτε, ότι οι περισσότερες τραγουδίστριες που συμμετείχαν στους 3 δίσκους του γκρουπ σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν ακούσει τις αρχικές εκτελέσεις των τραγουδιών και αυτό είναι το μυστικό! Η νέα, η φρέσκια πνοή που «περνάει» σε κάτι ήδη γνωστό στα αυτιά μας και του δίνει αυτή τη ζωντάνια.. Αναγέννηση, ανακαίνιση, αναδιάρθρωση? Η μήπως ιεροσυλία και διαστροφή? Όσο και να ήθελα(που δεν ήθελα) να διαλέξω το δεύτερο , η έντονα γοητευτική και θηλυκή παρουσία αλλά και ερμηνευτική δεινότητα των κοριτσιών με ώθησε στο πρώτο, έστω και για 2 ώρες..

Φτάνει μόνο αυτό όμως? Όχι!
Γιατί το κερασάκι στη τούρτα (και το ροκ στοιχείο που λέγαμε πιο πριν) ήρθε να το προσθέσει η εμφάνιση ,για πρώτη περιοδεία απ ότι μαθαίνω, της Nadeah Miranda, της αυστραλιανής front woman των Love Gods(ποιοι είναι αυτοί?). Σε αντίθεση με την Helena Noguerra (στυλάτη,φινετσάτη, γοητευτική αλλά και παιχνιδιάρα με τις εκτελέσεις),η Nadeah κατάφερε και έστρεψε τη περισσότερη προσοχή (και τον φακό μου) πάνω της, τόσο με την πιο τραχιά,γεμάτη πάθος και δύναμη ερμηνεία,όσο και με την όλη παρουσία και κινήσεις(σεξυ και προκλητικη, η «τσούλα» δηλαδή της υπόθεσης)!

Ενσαρκώνοντας το θρυλικό attitude του Iggy σε θηλυκή έκδοση (τρόπος του λέγειν),μας άφησε άφωνους αφού όταν έπρεπε, έτρεξε, χόρεψε, εκστασιάστηκε, πήδηξε μέσα στο κοινό, ανέβηκε,κατέβηκε, έφτυσε, έπεσε, ούρλιαξε.. Πως αλλιώς άλλωστε μπορείς να ακούσεις το “too drunk to fuck”?Να μου το θυμηθείτε, η ξανθιά έχει μέλλον και θα την ξανακούσουμε σύντομα..

3) Ποτέ θα ξανάρθουν?

set list:

One Hundred Years - The Cure (Nadeah Miranda)Master And Servant - Depeche Mode (Helena Noguerra)Ever Fallen In Love With Someone (You Shouldn't Fallen In Love With) – Buzzcocks (Helena Noguerra, Nadeah Miranda)Road To Nowhere - Talking Heads (Nadeah Miranda)Metal - Gary Numan (Helena Noguerra)Don’t Go - Yazoo (Gerald Toto)Heart Of Glass - Blondie (Gerald Toto)Human Fly - The Cramps (Nadeah Miranda)Guns Of Brixton - The Clash (Nadeah Miranda)Too Drunk To Fuck - Dead Kennedys (Nadeah Miranda, Helena Noguerra)God Save The Queen - Sex Pistols (Helena Noguerra)Sex Beat - The Gun Club (Nadeah Miranda)Just Can’t Get Enough - Depeche Mode (Nadeah Miranda, Helena Noguerra)Sweet Dreams - Eurythmics (Gerald Toto, Nadeah Miranda)Israel - Siouxie & The Banshees (Gerald Toto)Blister In the Sun - Violent Femmes (Nadeah Miranda, Helena Noguerra)Bela Lugosi’s Dead - Bauhaus (Nadeah Miranda)Friday Night Saturday Morning - The Specials (Helena Noguerra, Nadeah Miranda)Love Will Tear Us Apart - Joy Division (Nadeah Miranda, Helena Noguerra, Gerald Toto)encore 1:Relax - Frankie Goes To Hollywood (Gerald Toto)Dance With Me - The Lords Of The New Church (Helena Noguerra, Nadeah Miranda)This Is Not A Love Song - Public Enemy Ltd. (Helena Noguerra, Nadeah Miranda)encore 2:In A Manner Of Speaking - Tuxedomoon (Helena Noguerra, Nadeah Miranda)

YANN TIERSEN LIVE AT PRINCIPAL

2009-11-21T13:54:00.009+02:00

the 25th anniversary of the Rock and Roll Hall of Fame!

2009-11-20T15:49:00.000+02:00

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού,αφιερώμενο στις καλύτερες στιγμές των επετειακών συναυλιών του ROCK N ROLL HALL OF FAME..

Φυσικά κυκλοφορούν και πολλά videos στο youtube.

Ρίξτε μια ματιά

www.rollingstone.com

Muse - Undisclosed Desires (Official Video)

2009-11-12T15:31:00.000+02:00

new single+ video

THE 500 SONGS THAT SHAPED ROCK'N'ROLL

2009-10-12T02:42:00.006+03:00

Στην τελευταία και αποχαιρετιστήρια μου εκπομπή στον imagine 897,δέχθηκα ένα μύνημα από έναν ακροατή,που μου έδωσε την ευκαιρία να θυμηθώ το μεγαλύτερο σε διαρκεια ραδιοφωνικό αφιέρωμα που έχω κάνει ποτέ.Αφορούσε την λίστα με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια(για να ακριβολογούμε τα τραγούδια που "έπλασαν" το rock n roll),έτσι όπως την δημοσίευσε τότε το ROCK'N'ROLL HALL OF FAME και τα μετέδωσα ΟΛΑ ένα προς ένα σε μια μαραθώνια εκπομπή που κράτησε συνολικά 1,5 χρόνο(μεταδίδοταν μία φορά την εβδομάδα).Ο συγκεκριμένος φίλος,θέλησε να με παροτρύνει να κάνω κάτι ανάλογο στις μέρες μας και δεν θα μπορούσα να μη το σκεφτώ.Ανεξάρτητα με το ότι αυτή τη στιγμή δεν έχω εκπομπή στο ράδιο,διαπίστωσα ότι από τότε(10-12 χρόνια) έχουν αλλάξει πολλά..
Κατ'αρχήν δεν πιστεύω ότι υπάρχει σήμερα κάποια συχνότητα(πλην των κρατικών ίσως) που θα αισθανόταν "άνετα" με τέτοιου είδους αφιερώματα,γιατί πολύ απλά δεν συμβαδίζει με το ατελείωτο κυνήγι της ακροαματικότητας στο οποίο έχουν μπεί όλα τα δημοφιλή ραδιόφωνα,καλώς ή κακώς..
Επιπλέον,όλες οι σχετικές με τα σπουδαία αυτά τραγούδια πληροφορίες που μετέδιδα στο αφιέρωμα,σερβίρονται στην εποχή μας σχεδόν "στο πιάτο" μέσω ιντερνετ και μη ξεχνάμε ότι και τα ίδια τα τραγούδια είναι πια εύκολο να τα κατεβάσεις εύκολα και γρήγορα..ποιά λοιπόν η χρησιμότητα και η αξία την στιγμή που οποιοσδήποτε μπορεί και τα έχει όλα μπροστά στην οθόνη..
Όπως και να χει πάντως,το συγκεκριμένο αφιέρωμα μου είχε δώσει την ευκαιρία και να ψάξω πολλά αλλά και να μάθω πολλά(δεν θα ξεχάσω με πόσο κόπο και χρήμα συγκέντρωσα τα τραγούδια που δεν είχα-πολλά απ' αυτά σπανιότατα,αλλά και τις ατέλειωτες ώρες μελέτης πάνω από μουσικές εγκυκλοπαίδειες και περιοδικά) και ίσως αυτή να είναι και αξία του ραδιοφώνου:

το να μπορείς δηλαδή να μεταδίδεις με τον τρόπο σου αυτά που άλλοι ή κρατούν για τον εαυτό τους,ή ξαφνικά ανακαλύπτουν καθυστερημένα ,πάντα με σύμμαχο την τεχνολογία και την εποχή της διαδυκτιακής πληροφορίας..

ο πλήρης κατάλογος εδώ:

http://www.rockhall.com/exhibithighlights/500-songs/

** αν και όλα τα τραγούδια είναι σημαντικότατα.η λίστα φυσικά χωράει κουβέντα ,καθώς ο καθένας μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει τραγούδια σύμφωνα με την άποψη του και άλλωστε μη ξεχνάτε ότι ο κατάλογος είναι ήδη 12 χρόνια παλιός.Στα υπερ του ,το ότι το καλλιτεχνικό (από Woody Guthrie και Robert Johnson έως Beck και Pearl Jam και από Billie Holiday έως Madonna..) αλλά και το χρονικό (πάνω από 70 χρόνια) εύρος είνα τεράστια ..

ΤΙ ΑΚΟΥΕΙ Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΑΡΧΕΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ..

2009-10-10T21:41:00.000+03:00

PORCUPINE TREE-THE INCIDENT

PEARL JAM-BACKSPACER

THE FLAMING LIPS-EMBRYONIC

MONSTERS OF FOLK-MONSTERS OF FOLK

REWORKS 2009

2009-09-22T16:36:00.010+03:00

Μετά τις καλοκαιρινές συναυλίες (ουκ ολίγες),μια εντελώς φθινοπωρινή νότα (κυρίως λόγω καιρού..)στα μουσικά δρώμενα της πόλης.

Πήγα μόνο την δεύτερη μέρα,βολτίτσα δηλαδή και μικρή γεύση που όμως έφτανε για να πω ότι του χρόνου θα ασχοληθώ περισσότερο,παρ'όλου που οι μουσικές που ακούγονται στο Reworks δεν είναι του άμεσου ενδιαφέροντος μου..

Οι φωτογραφίες όλες από την δεύτερη ημέρα.

FAITH NO MORE-ATHENS 10/8/2009

2009-08-20T05:16:00.009+03:00

Η πιό "αλήτικη" συναυλία φέτος!

Δυνατή όσο την περιμέναμε,γεμάτη αν και όχι μεγάλη σε διάρκεια,μιά μπάντα που επέστρεψε μετά από χρόνια χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς τον λόγο..

Τι και αν δεν παίξαν ένα σωρο κομμάτια που περίμενε ο κόσμος (με αποκορύφωμα το "We care a lot"),τι και αν στο δεύτερο encore αντι να συνεχίσουν να τα σπάνε,μας "νανούρισαν" για να πάμε για ύπνο..τι και αν αρχίσαν και φαίνονται για τα καλά οι φαλάκρες..

Τι να πω,ειδικά για τον Mike Patton?Αν και περιμέναμε την ιδιαίτερη παρουσία του,προσωπικά έμεινα άφωνος από τις φωνητικές αλλά και "θεατρικές" επιδόσεις του.Στις πρώτες,ακροβατούσε ανάμεσα στις τραχιές και υποκωφες νότες των hard-core/punk στιγμών του σετ και των αντίστοιχων μελωδικών ,με τις διακυμάνσεις αυτές να προκαλούν ρίγη και παροξυσμό.Στις δεύτερες,έδωσε το δικό του show(και σε μένα την ευκαιρία να τον αποθανατίσω βέβαια...),δίνοντας έμφαση (ανάλογα με το τραγούδι), επικοινωνόντας με το κοινό με "βρωμικο" και " αλήτικο" τρόπο και όχι με τα γνωστά κολακευτικά λόγια και αηδίες που ακούμε σε άλλες συναυλίες.

Περάσαμε καλά και οι Faith No More...καλύτερα!

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ WOODSTOCK

2009-08-18T05:35:00.000+03:00

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΥ "ΕΚΛΕΙΣΕ" ΤΑ 60'ς ΚΑΙ ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..
ΘΑ ΤΟ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑΡΤΥ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ..
STAY TUNED!

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

2009-07-31T19:03:00.003+03:00

Δυστυχώς ή ευτυχώς τα πράγματα στο ραδιόφωνο ήταν και είναι ρευστά,πόσο μάλλον όταν βρίσκεσαι στη δίνη μιας οικονομικής κρίσης..
Όπως και να έχει,με λύπη μου για να είμαι ειλικρινής,από προχτές η συνεργασία μου με τον Imagine 89,7 αποτελεί παρελθόν.Αν και δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες που άλλωστε λίγη σημασία έχουν,γεγονός είναι ότι η διεύθυνση του σταθμού με την απόφασή της να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των παραγωγών,μπαίνει σε μιά διαδικασία αρκετά γνώριμη και αβέβαιη ως προς την αποτελεσματικότητα της,διαδικασία που έρχεται σε αντίθεση με το προφίλ που γενικότερα προωθησε εδώ και 2 σχεδόν χρόνια δίνοντας το στίγμα του "διαφορετικού " και ποιό "ανθρώπινου" μέσου..
Ομως όλα αυτά είναι απλά λόγια και οι αποφάσεις ανήκουν σε αυτούς που έχουν το καρπούζι! Σημασία έχει το ότι-εν μέσω καλοκαιριού- η ραδιοφωνική μου εκπομπή πρέπει να ψάξει αλλού στέγη(ή μηπως να ξεκουραστεί λίγο?).
Η αλήθεια είναι ότι παρ' όλου που σε αντίθεση με άλλα ραδιόφωνα στον Ιματζιν δεν αισθάνθηκα ότι είχε "κλείσει ο κύκλος" μου ,ωστόσο οφείλω να πω ότι κάποια πράγματα είχαν αρχίσει να μ ενοχλούν με βασικότερο αυτό της έλειψης απόλυτης ελέυθερίας στην επιλογή της μουσικής(πονεμένη ιστορία αυτη παντού άλλωστε) και άρα βρίσκω μπροστά μου ταυτόχρονα και την ευκαιρία να αναζητήσω κάποια μονοπάτια που ίσως(λέω ΙΣΩΣ) να προκαλέσουν και εκπλήξεις σε ορισμένους!
Μη ξεχνάτε άλλωστε αυτό που είχε πει ο Andy Warhol:" πρέπει να φεύγεις από το πάρτυ,πριν αυτό αρχίζει να διαλύεται.."
Το σίγουρο είναι πως θα υπάρξει συνέχεια,δεν ξέρω ακόμα που και πως και αν διαβάζετε συχνά αυτη τη σελίδα ,θα το μάθετε από τους πρώτους!

Ευχαριστώ και από δω τους ανθρώπους του Ιματζιν για την πολύ καλή συνεργασία που είχαμε εδώ και 14-15 μήνες και εύχομαι στον σταθμό ,πάντα επιτυχίες!

NIN/JA 2009

2009-07-23T04:02:00.008+03:00

Το ζήτημα είναι ότι αυτές τις συναυλίες θα έπρεπε να τις δούμε πριν από 10-15 χρόνια.Πάλι καλά θα μου πείτε αφού άλλους τους είδαμε μετα από 30!
Εδώ όμως μιλάμε για 2 από τα ποιό ενδιαφέροντα και επιδραστικά συγκροτήματα των 90'ς και μόνο το γεγονός της παρουσίας τους στην Ελλάδα-έστω και καθυστερημένα-θα πρέπει να μας ικανοποιεί.Η ίδια συναυλία στην Αμερική αποτελεί γεγονός και γεμίζει στάδια με 10 πλασια χωρητικότητα άλλωστε..Δεν είμαι σίγουρος ούτε με πολυνοιάζει για το τι έχουν να προσφέρουν σήμερα οι NINE INCH NAILS ,για το αν ο Trent Reznor αποτελεί πιά την ιδιαιτερη εκείνη φιγούρα που επέβαλε νέα και πρωτοποριακά ήθη στο είδος, ή για το αν ο Farel μπορεί να πηδηξει μόνο 1 μέτρο ψηλά.Η ουσία είναι (και το έχω ξαναπεί τούτο)το κατά πόσο μιά ροκ εν ρολ συναυλία θα σε απογειώσει,θα σε παρασύρει και θα σε αφήσει ικανοποιημένο,γεμάτο.Αν δε,καταφέρει και σε κάνει να ξεσκονίσεις τους παλιούς σου δίσκους(ισχύει για τους φαν),ή σε σμπρώξει την άλλη μέρα στο δισκάδικο να αγοράσεις τον τάδε (ισχύει για τους νεότερους),τότε ο σκοπός της επετεύχθη..Το θέατρο Βραχων "Μελίνα Μερκούρη" παραλίγο να γκρεμιστεί την Δευτέρα το βράδυ.

JANE'S ADDICTION
Ακρως απολαυστικοί και κινητικοί,ξεδίπλωσαν ένα σετ με όλες τις παλιές(δυστυχώς μόνο) καλές στιγμές,βασιζόμενοι στο βασικό τριπτυχο:sex,drugs and rock'nroll...Αυτός ο κιθαριστικός καταιγισμός βασιζόμενος σε Ζεπελινικα ριφς σε συνδυασμό με την προκλητική εναλλακτική ροκ και το ανακάτεμα της με πανκ,φανκ και ψυχεδελικά στοιχεία,δεν μπορει να σε αφήσει αδιάφορο.Ούτε βέβαια η παρουσία του Farrell που όντας ιδιαίτερα επικοινωνιακός με το κοινό(και πάντα φάλτσος φυσικά) ,φάνηκε να το γλεντάει εκμεταλευόμενος τα φώτα των προβολέων που ήταν στραμένα πανω σε αυτόν και στο 70'ς γκλαμ ντύσιμο του,αλλά και του Navarro που εδειξε να κρατάει τη φόρμα του.Περίεργο κράμα οι Jane's Addiction,περίεργη και η επιτυχία τους τότε,θα μου πείτε..

Οκ,το Been Caught Stealing το ξέρει και η κουτσή μαρία και φυσικό να ξεσηκώσει,όμως να που τραγούδια σαν το 3 days ,Jane Say's ,Stop έφεραν στιγμές αποθέωσης...
Το Ritual De Lo Habitual ,ήταν τελικά σπουδαίο άλμπουμ και όσοι δεν το έχετε,αποκτειστε μέχρι να κυκλοφορήσει η κασετίνα με τα άπαντα του γκρουπ,η αφορμή δηλαδή που ο Perry και η βρωμοπαρέα βγήκαν ξανά στους δρόμους..

Ν.Ι.Ν.
Οι Nine Inch Nails επέλεξαν να παρουσιάσουν ενα σχετικά "βατό" show,όσο βέβαια γίνεται αυτό καθώς η ίδια τους η μουσική μόνο βατή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, στήνοντας το δικό τους σκηνικό,ανεβάζοντας την ένταση στο μέγιστο και μαζί και την αδρεναλίνη φυσικά.
Ο ήχος σκληρός και πεντακάθαρος,ο φωτισμός και τα εφέ απόλυτα ταιριαστά και η διάθεση της μπαντας να ροκάρει πλασάροντας αρκετές από τις καλύτερες και ποιο εμπορικές στιγμές της,ολοφάνερη από την αρχή.Φρόντισε για αυτό ο Trent Reznor,ο άνθρωπος-ιδιοφυία και δημιουργός του industrial-rock ,φέρνοντας τον θόρυβο και την παραμόρφωση εκεί που πρέπει.Οχι μόνο στα αυτιά αλλα και στο σώμα.Οι χαοτικές εκτελέσεις των τραγουδιών ,τα ψυχοβγαλτικά φωνητικά,ο ρυθμός και ενέργεια ,ηλεκτρονικά περάσματα ανάμεσα σε σκληρά ροκ ριφς που ξερνούσαν οι κιθάρες και σε σκοτεινές μελωδίες που εβγαζαν τα πλήκτρα,ο εκωφαντικός θόρυβος..Χωρίς υπερβολή,η εμφάνιση των ΝΙΝ ,ήταν φοβερή και όποιος δεν το κατάλαβε,ας πρόσεχε..

Αν ήθελα να ανφερθώ ξεχωριστά σε τραγούδια,θα το έκανα για το “March Of The Pigs”, το "Discipline",το “Burn” (Natural Born Killers), τo “Wish” ,το “Fragile” το "Survivalism και το “Becoming”. Η διασκευή στο “I’m Afraid Of Americans” του David Bowie αν και αρκετά καλή,μάλλον με ξάφνιασε,ενώ η κορύφωση ήρθε μάλλον με τα Head Like A Hole” και “Hand That Feeds”όπου κυριολεκτικά κουνήθηκαν οι επιβλητικοί βράχοι πάνω από τη σκηνή του "Μελίνα Μερκούρη"..

H σκοτεινή και πεσιμιστική εκτέλεση του Hurt στο encore,ήρθε σαν βάλσαμο να σβήσει τη φωτιά που πριν από λίγο ειχαν ανάψει (και να θυμίσει βέβαια μερικόυς από τους λόγους που έκαναν τουσ ΝΙΝ τόσο ιδιαίτερο σχήμα προ 15ετίας και βάλε)..εμπορικό μεν,αλλά σπουδαίο για να "κλείσει μια τετοια βραδιά.

Λείψαν σίγουρα κάποια τραγούδια,όπως το αγαπημένο Closer,αλλά τι να κάνουμε...Το "downward spiral" θα έπρεπε να παιχτέι όλοκληρο κανονικα..

Αν και περιμέναμε κάποιοι κάτι ποιό ακραίο και ριζοσπαστικό επί σκηνής,κυρίως επειδή όλα αυτά τα χρόνια έχει δημιουργηθεί-όχι αδικα-ένας μυθος γύρω απο το γκρουπ,σίγουρα δεν απογοητευτήκαμε, αφού όλα τα παραπάνω ήταν υπέρ-αρκετά για να απογειώσουν το πλήθος.Αλλωστε έχουν περάσει οι εποχές που τα συγκροτήματα (και οι ΝΙΝ φυσικά) ανεβαίνουν στη σκηνή με σκοπό να προκαλέσουν με την διαφορετικότητα,να ισοπεδώσουν ή να φέρουν ρίγη απόγνωσης(χαρακτηριστικό βέβαια πολλών τραγουδιών τους που αποτέλεσαν πόλο έλξης) στους "ψαγμένους" φαν και τους ανικανοποίητους κριτικούς.Αυτά τα κάνουν μιά στις τόσες και σε οικείο περιβάλλον και όχι στην παγκόσμια περιοδεία..δυστυχώς ή ευτυχώς..Μη ξεχνάτε ότι άλλο το studio και άλλο το live,ειδικά όταν πρόκειται για τέτοιου είδους γκρουπ και τη στιγμή μάλιστα που αποκλειστικά υπευθυνος για τα πρωτα είναι ο Reznor,ενώ στις συναυλίες η προσθήκη των μουσικών διαφοροποιεί κάπως τα πραματα,οδηγόντας την εξέλιξη ενός show σε αυτό ακριβώς που ανέφερα ποιό πάνω.Στην απογείωση και ικανοποίηση του κοινού.

Ηταν η ποιό ΔΥΝΑΤΗ -από κάθε άποψη-συναυλία που είδα φέτος.

κείμενο-φωτογραφίες,Κώστας Πετρίδης

JAMES LIVE IN SALONIKI 2009

2009-07-22T20:09:00.006+03:00

ROCKWAVE 2009

2009-07-05T13:10:00.001+03:00

Όσο και αν έτρεξα στην εθνική οδό δεν πρόλαβα τις πρώτες συναυλίες του Σαββάτου. Κρίμα. Οι Sunny Side of the Razor, ο Avin Geffen και οι Αυστραλοί Expatriate αποτελούσαν κίνητρο για να δω και φυσικά να σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου.
Μόλις που πρόλαβα να πάρω μια γεύση από τους Βρετανούς (με ελληνικό στοιχείο τον τραγουδιστή) Foals, οι οποίοι εμφανίστηκαν στη μικρή σκηνή την ίδια σχεδόν ώρα με τους Gogol Bordello. Επέλεξα να "περάσω" και από τους δύο. Κακώς. Έπρεπε να μείνω στους πρώτους.

GOGOL BORDELLO vs FOALS
Το στοιχείο της υποκειμενικότητας σε όλο του το μεγαλείο σ' αυτό που θα διαβάσετε τώρα: Μπορεί οι Gogol Bordello να ήταν πράγματι πολύ πετυχημένη επιλογή για να "φτιαχτεί" ο κόσμος λίγο πριν το κυρίως πιάτο και στα 3-4 τραγούδια που τους είδα να έκαναν απίστευτα πράγματα επί σκηνής, ξεσηκώνοντας μέρος του κόσμου, αλλά τί να κάνουμε, εμένα αυτό το περίεργο πάντρεμα folk-gypsy-punk-rock,δεν με πολυαγγίζει. Ένα καλό θέαμα και τίποτα άλλο, τέτοιες "σούργελες" μπάντες, δόξα τω θεώ έχει βγάλει πολλές η ροκ (και όχι μόνο), πολύ πιο αυθεντικές και ταλαντούχες ενώ τα πολλά άτομα επί σκηνής δεν δημιουργούν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Όποιος έχει δει ζωντανά τους Flaming Lips, καταλαβαίνει τι εννοώ και τι σημαίνει σουρεαλισμός. Οκ, υπήρχε δύναμη και διονυσιακή διάθεση, κέφι και χορός, αλλά δεν καταλαβαίνω ποια ακριβώς είναι η σχέση της παρέας του Eugene Hutz με τη ροκ. Ούτε επίσης καταλαβαίνω σχόλια του στυλ "οι καλύτεροι της πρώτης μέρας". Προσωπικά 1-2 τραγούδια τους έχω μεταδώσει στο ράδιο και αυτό για πλάκα. Στεναχωρώ όσους διασκέδασαν με τις balkan-russian-gypsy-folk-punk επιδόσεις των "νεοϋορκέζων" αλλά τί να κάνουμε, γούστα είναι αυτά.

Αντίθετα οι Foals έδειξαν να το κατέχουν το θέμα. (Έλεος, σε ROCK-wave είμαστε, μη ξεχνιέστε!) Ηλεκτρικοί, παραμορφωμένοι, indie και ψυχεδελικοί, έδειξαν όλα τα στοιχεία εκείνα που έχει μια πολύ ελπιδοφόρα rock'n'roll μπάντα στο ξεκίνημά της. Έχω ένα προαίσθημα ότι στο επόμενο χτύπημα θα κλέψουν την παράσταση, αρκεί να παίξουν σε μεγαλύτερο κοινό και να μη τους "ρίξουν" σε μικρή σκηνή. Μάλλον αντίθετα έγιναν τα πράγματα εδώ όσον αφορά στην επιλογή της μπάντας, που θα έπαιζε εκείνη την ώρα στην κεντρική σκηνή. Olympic Airways, Cassius τα τραγούδια που θυμάμαι και ήταν εξαιρετικά.

MOBY vs PLACEBO

Ο κόσμος και κυρίως η πιπινομάζα μπροστά, περίμενε πως και πως τον Brian και την παρέα του. Δεν ξέρω γιατί ήταν headliners, ίσως λόγω πωλήσεων τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. O Moby όμως και περισσότερα τραγούδια-επιτυχίες έχει και πιο "ανεβαστικός" είναι, και πιο παλιός. Όσο για τις πωλήσεις, δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Η περίπτωση του Moby είναι ίσως μοναδική. DJ κατά βάση, αλλά ταυτόχρονα και δημιουργός, με πετυχημένους μουσικούς πάντα μαζί του (όλες γυναίκες αυτή τη φορά εκτός από τον ντράμερ) και το κυριότερο, άριστος performer. Είναι σαν να έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας και θα σας πω γιατί.
Καταρχήν, σε κάθε άλμπουμ, έχει τις επιτυχίες και τα τραγούδια που θα αρέσουν στον κόσμο. Σημαντικό αυτό για κάποιον που ταυτόχρονα με την εμφάνιση θέλει να προωθήσει και την καινούρια του δουλειά. Επίσης, με πανέξυπνο τρόπο οικοδομεί το setlist της συναυλίας με τα αποτελέσματα να γίνονται ορατά αμέσως στις αντιδράσεις του κοινού. Έκανε φοβερό "μπάσιμο" με το Extreme Ways και από κει και πέρα, ικανοποίησε απόλυτα, ερμηνεύοντας τις πιο σημαντικές, αλλά και πιο πρόσφατες επιτυχίες. Κορυφαίες στιγμές τα Go, Body Rock, Porcelain, Raining Again, We Are All Made of Stars, Feel so Real, όλα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους! Ο ίδιος κεφάτος, φορώντας μπλουζάκι που παραπέμπει σε γνωστό εξώφυλλο των Joy Division, να τρέχει πάνω κάτω, να μιλάει συχνά με το κοινό αλλά και να επιδίδεται και σε κιθαριστικά ριφς (κυρίως στις ροκ στιγμές). Ωραίες φωνές - μια μαύρη και μια λευκή, βιολιά (!) και metal style μπασίστρια, συνθέτουν το πλήρες σκηνικό, περίεργο αλλά παραμυθένιο όντως.
Στο live του Moby, θα ακούσεις καταρχήν μουσική και κατά συνέπεια θα χορέψεις γιατί αυτή σε ανεβάζει. Κοιτώντας κάποια στιγμή προς το πλήθος, αυτό ακριβώς διαπίστωσα και μη ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει καλύτερο κριτήριο από αυτό για το αν μια συναυλία είναι καλή. Μάλλον καλύτερος και από το 2005 που τον είχα ξαναδεί, πάλι στη Μαλακάσα.

Setlist: Extreme Ways / In My Heart / Go / Wait For Me / Raining Again / Bodyrock / Mistake / Porcelain / Pale Horses / Why Does My Heart Feel So Bad? / We Are All Made Of Stars / Walk With Me, Lord / Natural Blues / Lift Me Up / Feel So Real

Το θέμα δεν είναι τι ακριβώς έπαιξαν οι Placebo, αλλά τι θα μπορούσαν να παίξουν! Από τη στιγμή που ένα γκρουπ αφήνει πίσω την πλέον δημιουργική και πιο αυθόρμητη πρώτη περίοδό του και εισέρχεται στα γνωστά μονοπάτια που χαράζει η μουσική βιομηχανία, έρχεται η στιγμή που ο κόσμος θα αναζητεί στα live τις παλιές καλές στιγμές. Προτίμησαν λοιπόν να ξεδιπλώσουν όσο καλύτερα γινόταν τα πρόσφατα τραγούδια του Battle For The Sun (με το ομώνυμο, καθώς και το For What It's Worth, να αγγίξουν πάντως τις άλλες κορυφαίες τους στιγμές) παίζοντας τα κυρίως στην αρχή του σόου, κρατώντας έτσι το πλήθος σε αναμονή για το ξέσπασμα μετά. Ήρθε το ξέσπασμα; Ήρθε και δεν θα μπορούσε αλλιώς, όταν ακούστηκαν τα πρώτα ριφς του Every Me And Every You, Meds, Song to Say Goodbye, Special K, Infra-Red, τραγούδια που ξεσήκωσαν και προκάλεσαν ρίγη.
Αν δεν τους είχα δει πριν από 3 χρόνια στη Βουδαπέστη σε καλύτερη και πιο ατμοσφαιρική θα έλεγα εμφάνιση, θα μπορούσα και 'γω να ενθουσιαστώ, αν και δεν σας κρύβω ότι σε 1-2 στιγμές, παρασύρθηκα από τη δύναμη που κρύβουν κάποια από τα παραπάνω και έριξα και κάνα δυο σπρωξιές στους μπροστινούς μου.

Μια χαρά ήταν οι Placebo και ας πρόσφεραν τελικά ένα άκρως επαγγελματικό σετ που είχε σκοπό να ικανοποιήσει γενικά όλους και να βοηθήσει και τις πωλήσεις του νέου δίσκου, τοποθετώντας έτσι ταυτόχρονα το γκρουπ στην κατηγoρία εκείνων που διεκπεραιώνουν επαγγελματικά και όχι αυτών που θέλουν να βουτήξουν πιο βαθιά. Αυτό το κοινό όμως, τους έχει ανταμείψει και με το παραπάνω και ίσως αυτός να είναι ο ένας από τους λόγους που θα έπρεπε ίσως να βγάλουν και την "άλλη" τους πλευρά, την πιο σκοτεινή, αυτή που τους χαρακτήριζε στα πρώτα βήματα και έκανε τους πρώτους φαν να τους λατρέψουν. Στιγμές σαν το Without You I'm Nothing και το Pure Morning, Nancy boy δεν θα 'πρεπε να λείπουν, αλλά οι Βρετανοί κάτι τέτοια, λες και τα κάνουν επίτηδες. Όσοι τους είδαμε παλιότερα, κάτι παραπάνω ξέρουμε και εγώ προσωπικά θα μείνω με την ανάμνηση της Βουδαπέστης. Ας μην είμαστε όμως και αχάριστοι.

Setlist: Kitty Litter / Ashtray Heart / Battle For The Sun / For What It's Worth / Sleeping With Ghosts / Speak In Tongues / Follow The Cops Back Home / Every Me Every You / Julien / The Never-Ending Why / Black Eyed / Happy For Gone / Meds / Come Undone / Special K / Song To Say GoodbyeEncore 1: Infra-Red / The Bitter EndEncore 2: Taste in Men

Όσο όμορφο πράγμα είναι το να ζεις από κοντά ένα μεγάλο μουσικό γεγονός, με πολλές συναυλίες μαζί και με όλα τα υπόλοιπα πράγματα που τις αγκαλιάζουν καθώς γίνεσαι μάρτυρας αλλά και ζωντανό μέλος της όλης κατάστασης, άλλο τόσο λυπηρό και άσχημο είναι όταν κάτι τέτοιο ακυρώνεται την τελευταία στιγμή. Το κατά πόσο φταίει ο τάδε ή ο δείνα και το κατά πόσο κάποια πράγματα μπορούν να αποφευχθούν, δεν είναι ίσως του παρόντος. Έχω ζήσει κάποιες συναυλίες και φεστιβάλ στο εξωτερικό ακόμα και με πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες και κατακλυσμούς. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά το βλέμμα των ανθρώπων της διοργάνωσης, όταν τους ρωτούσες τι θα γίνει ΕΑΝ; Σαν απάντηση εισέπραττα το ύφος της σιγουριάς ότι "τίποτα δεν θα χαλάσει τη γιορτή" και ότι "δεν συμβιβάζομαι με την αποτυχία και την ακύρωση"!
Από την άλλη, υπάρχουν και οι απρόβλεπτες και ακραίες καταστάσεις που εδώ στην Ελλάδα μαθαίνουμε να τις αντιμετωπίζουμε σωστά, την ...επόμενη φορά !Μπορεί η διοργάνωση να ήταν γενικά πολύ καλή και καλύτερη σε σχέση με άλλες χρονιές σε πολλούς τομείς, όπως ο ήχος ας πούμε, οι νέοι χώροι και τα περισσότερα σημεία τροφοδοσίας με ποτά, όμως απέχουν ακόμα έτη φωτός από αντίστοιχα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, τα οποία μάλιστα είναι και ποιο φτηνά!
Πρόβλημα πάρκινκ και εκκένωσης της περιοχής, υπηρεσίες για media (ανύπαρκτες) και γενικά τέτοιου είδους παροχές που κάνουν τον επισκέπτη να νιώσει δικαιωμένος για την επιλογή του και για τα λεφτά που έδωσε. Το Rockwave είναι το κορυφαίο φεστιβάλ στην χώρα εδώ και πολλά χρόνια και αξίζει συγχαρητήρια η όλη προσπάθεια. Η Didi Music είναι ο πιο έμπειρος διοργανωτής, άρα λοιπόν κάποια πράγματα χρόνο με το χρόνο θα πρέπει να βελτιώνονται προς το καλύτερο.
ΥΓ: Προσωπικά δεν μπορώ να διανοηθώ πραγματοποίηση φεστιβάλ σε μέρος όπου δεν υπάρχει συχνή συγκοινωνία για τον κόσμο που είτε δεν έχει, είτε δεν θέλει να πάει με αυτοκίνητο...Τι ψάχνω τώρα, ε;
ΥΓ 2: Κρίμα που έχασα τους Dinosaur jr... Tώρα πότε;
Φωτογραφίες - Κώστας Πετρίδης

Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

R.I.P. ETTA JAMES 1938-2012

Η ΣΚΟΥΡΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ 2011-BEST ALBUMS OF YEAR 2011

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ 2011-BEST ALBUMS OF YEAR 2011

Η ΦΕΤΙΝΗ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΛΙΣΤΑ ΜΑΣ! ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ

Ιδού λοιπόν τι ακούστηκε περισσότερο το 2011 στη "Σκουριά":

Foo Fighters, 'Wasting Light'

The Black Keys, 'El Camino'

PJ Harvey, 'Let England Shake'

Florence and the Machine, 'Ceremonials

Tom Waits, 'Bad as Me'

Radiohead, 'The King of Limbs

Paul Simon, 'So Beautiful or So What'

SuperHeavy, 'SuperHeavy'Joss Stone,"LP1"

My Morning Jacket, 'Circuital'

Gary Clark Jr., 'The Bright Lights EP'Feist, 'Metals'

Adele, '21'

R.E.M., 'Collapse Into Now'

TV on the Radio, 'Nine Types of Light'

Red Hot chilli Peppers,"I'm with you"

The Kills, 'Blood Pressures'

Kurt Vile, 'Smoke Ring for My Halo'

Chickenfoot,'3"

Mastodon, 'The Hunter'

Wild Flag,"Wild Flag"

Wilco,"The Whole Love"

Bon Iver,"Bon Iver"

The Decemberists,"The King is Dead"

Danger Mouse & Daniele Luppi,"Rome"

Lenny Kravitz,"Black and white America"

Opeth, "Heritage"

Fleet Foxes, 'Helplessness Blues'

Black Country Communion,"2"

Tom Morello, The Nightwatchman: 'World Wide Rebel Songs'Beastie Boys, 'Hot Sauce Committee Pt. Two'Arctic Monkeys,"Suck it and See"Blackfield,"Welcome to my DNA" Megadeath, "13teen"

SONGS

The Black Keys - Lonely Boy

REM-Uberlin

Radiohead-Lotus Flower

Foo Fighters-Walk

PJ Harvey-Written On The Forehead

Jane's Addiction - Irresistible Force

Danger Mouse & Daniele Luppi ft Jack White-Two Against One

Joss Stone-Somehow

Beady Eye - Beatles and Stones

Coldplay-Every Teardrop Is A Waterfall

SuperHeavy - Miracle Worker

Amy Winehouse - Between the cheats

Bob Dylan - Trouble In Mind

Lenny Kravitz - Everything

Florence + The Machine - Shake It Out

Kasabian & LL Cool J - Days Are Forgotten

Foo Fighters - White Limo

Wild flag-romance

Snow Patrol - Called Out In The Dark

Bush - I Believe In You

Noel Gallagher's High Flying Birds - The Death Of You And Me

Opeth - The Devils Orchard

Pearl Jam - Ole

Red Hot Chili Peppers - The Adventures of Rain Dance Maggie

My Morning Jacket-Holdin On To Black Metal

The Strokes-Machu Picchu

TV on the Radio - Will Do

Eddie Vedder-Longing to belong

Reeve Carney feat. Bono and The Edge - Rise Above

Fleet Foxes-Helplessness Blues

The Decemberists - Down By The Water

Cake-Sick of You

Coldplay - Paradise

The Vaccines - All in WhiteDeath Cab for Cutie-Codes and Keys

Arctic Monkeys -Suck It And See

ROCKMAS 2011! TO ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΥ ΤΟΥ ROCKAROLLA -EIGHTBALL CLUB 16/12

ΟΙ LEVELLERS ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟΝ ROCKAROLLA και στην " ΣΚΟΥΡΙΑ"!

The Black Keys - Lonely Boy (First Listen)

The Black Keys - Lonely Boy new album "El Camino"

Οι Levellers στην Ελλάδα!

Red Hot Chili Peppers - Monarchy of Roses [Official Music Video]

Sur ma mob- NOUVELLE VAGUE (official video clip)

Jane's Addiction - Irresistible Force

SuperHeavy - Miracle Worker

ΔΕΥΤΕΡΑ 29/8 ΣΤΙΣ 22:00: Η "ΣΚΟΥΡΙΑ" ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

SuperHeavy, 'SuperHeavy'
Joss Stone,"LP1"

Gary Clark Jr., 'The Bright Lights EP'
Feist, 'Metals'

Tom Morello, The Nightwatchman: 'World Wide Rebel Songs'
Beastie Boys, 'Hot Sauce Committee Pt. Two'
Arctic Monkeys,"Suck it and See"
Blackfield,"Welcome to my DNA"
Megadeath, "13teen"